اقوال مفسّران در باره ی آیاتی که دعاء در آنها شرک گفته شده است:
برای اینکه از تکرار اقوال دوری کنیم فقط آیه 194 اعراف را ذکر می کنیم؛ زیرا به نظر می رسد این اولین آیه از قرآن است که درباره ی دعای شرک در آن بحث شده باشد و اکثر تفاسیر در اینجا معنی این گونه آیات را ذکر می کنند و در آیات بعدی به این آیه ارجاع می دهند یا که همان معنی که در اینجا ذکر کرده اند را تکرار می نمایند.
❝
إِنَّ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ ﴿194﴾. (طبري - قرطبي - جلالين - ابوسعود - مراح لبيد - بيضاوي - تفسير السمرقندي - كشاف - ابن عباس - ابن مقاتل - تفسير لباب التأويل في معالم التنزيل - تفسير البحر المديد - تفسير السراج المنير الشربيني - التفسير الميسر ذیل همین آیه). (آلوسي - تفسير البحر المحيط - مراح لبيد - بيضاوي - كشاف - تفسير البحر المديد) (*تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ*)
سوره الاعراف آیه 194
هر آئینه کسانی که عبادت می کنید ایشان را بجز الله ﷻ، بندگانند مانند خود شما؛ پس بخوانید ایشان را و باید که قبول کنند دعای شما را اگر راستگو هستید. * (ترجمه قرآن دهلوی. دهلوی شاه ولی الله قرن دوازدهم ه ق). معانی دعاء در این آیه طبق تفاسیر علماء: 1) دعاء در اینجا به معنی عبادت می باشد. 2) دعاء به معنی تسمیه و نام گذاری آن می باشد، یعنی این بتهایی که شما آنها را اله می نامیدشان، بندگانی مثل خودتان هستند نه اله. این گروه چنین می گویند که در این آیه معبودان باطل را عباد خوانده است؛ پس معلوم می شود که کسانی غیر از بتها نیز خوانده می شوند (دعاء کرده می شوند) که خواندن آنان نیز طبق این آیه شرک محسوب می شود. جواب آنها را مفسرین قبل از پیدایش این گروه ها داده اند وآن این است که: در این آیه بتها را عباد خوانده است در حالی که آنان را شعوری نیست، به این خاطر است که بت پرستان معتقد بودند که آنها می توانند نفع یا ضرری برسانند. (تفسیر البحر المحیط - رازی ذیل همین آیه) 3) دعاء در دو معنی استعمال می شود که هر دو معنی در این آیه آمده است؛ یعنی اولی به معنی عبادت در و دومی به معنی خواندن و صدا زدن، در (فَادْعُوهُمْ) می باشد. (تفسیر الشعراوی ذیل همین آیه) 4) دعاء در اینجا به معنی عبادت می باشد. (ایسر التفاسیر ذیل همین آیه) 5) (*تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ*) یعنی خواندن غیر الله ﷻ، یعنی بتها را می خوانید. (بغوی - تفسیر الواحدی - التحریر و التنویر ذیل همین آیه) نتیجه گیری: اگر منظور از غیر الله را بتها (اصنام) بگوییم، معنی دعاء در تدعون، عبادت و اله دانستن غیر الله ﷻ می باشد، زیرا مشرکان معتقدند که بتها اله می باشند. و کسانی هم که خواندن معنی می کنند باز می گویند چیزهایی را که شما اله می خوانیدش بندگانی مثل خودتان هستند.یعنی به معنی اله خواندن آنان، نه مطلق فرا خواندن آنها.