کتاب قول الفصل فی شبهات الوهابیه
بحث بیعت و دلائل آن:
بحثی در مورد بیعت: همان طور که همگان می دانند بعد از وفات حضرت رسول الله ﷺ مردم با حضرت ابوبکر (رض) بعنوان جانشین حضرت ﷺ بیعت کردند و بعد از وی با حضرت عمر (رض) و بعد از وی با حضرت عثمان (رض) و بعد از ایشان نیز با حضرت علی (رض) و تا اینجا قریب به اتّفاق همه ی مؤمنان با این خلفای راشدین بیعت کردند و بعد از این حضرات (رض) اختلاف پیش آمد و نکته ای که در اینجا باید ذکر کرد این است که این خلفای راشدین ولی امر مسلمین در امور دنیوی و هم در امور معنوی بودند؛ یعنی هم امیر بودند، هم ولی و هم پیر و بعد از اینان بود که تقریباً رهبری این دو شئ - رهبری امور دنیوی و امور معنوی- از هم جدا شد و عده ای که به دنبال معنویت بودند، راه خود را از بیعت کنندگان با امراء جدا ساخته برای خود مرشد و پیر انتخاب کردند و ملاک آنها در انتخاب؛ تقوی بود، همچنان که در شجره های موجود در نزد این عزیزان از حضرت محمّد ﷺ تا به امروز مشاهده می شود. و ملاک آنها فقط و فقط تقوی بوده و بس. البته در این بین از آنجا که این عزیزان محبوبیت زیادی بین مردم کسب کرده بودند و کسب نموده اند عده ای سودجو و مقام پرست با ادّعاهای دروغین، خود را ولی و پیر معرفی می کردند و راه شناخت آنها تقوی و اسلام و شریعت محمّدی است. پس هر کس با ادّعایی دیگر پا در این جرگه بگذارد رسوا خواهد شد.
و توضیح شناخت ولی از غیر ولی، در کتاب «احسان المحسن باحسان خاتم الانبیاء ﷺ» به تفصیل آمده است.
در اینجا این دلیل را مطرح می کنند: مگر ما مؤمن نیستیم و مؤمن شدن یعنی بیعت با رسول الله ﷺ، پس احتیاجی به بیعت جدید نیست.
۱به آیاتی که گذشت توجه شود؛ زیرا در آنجا آمده است که: وقتی مؤمنان با رسول الله ﷺ برای بیعت می آیند؛ پس مؤمن نیز بیعت می کند.
۲برای رهبری پس از رسول الله ﷺ مؤمنان بیعت می کردند و تا به امروز آن راه ادامه دارد و خواهد داشت.
۳انسان اگر برای انجام کاری عهد کند، گرچه انجام آن را قبلاً قبول کرده باشد، آن کار را بهتر انجام می دهد.
از عوف بن مالک اشجعی (رض) (انصاری): ما نزد رسول الله ﷺ بودیم و تعداد ما نه نفر یا هشت یا هفت نفر بود. پس رسول الله ﷺ فرمودند: آیا با رسول الله ﷺ بیعت نمی کنید؟ - یعنی بیایید و با من بیعت کنید- و ما جدیداً ایمان آورده بودیم. پس جواب دادیم یا رسول الله ﷺ ما
که با شما بیعت کرده ایم؟ - این بیعت برای چیست؟- باز حضرت تکرار کردند و گفتند: آیا با رسول الله ﷺ بیعت نمی کنید؟ - یعنی بیایید و با من بیعت کنید- . پس جواب دادیم یا رسول الله ﷺ ما که با شما بیعت کرده ایم؟- این بیعت برای چیست؟ - باز حضرت تکرار کردند و گفتند: آیا با رسول الله ﷺ بیعت نمی کنید؟ - یعنی بیایید و با من بیعت کنید- . ما دستمان را باز کردیم و گفتیم با شما بیعت کردیم. یا رسول الله ﷺ بر چه چیزی بیعت کنیم؟ حضرت ﷺ فرمودند: بیعت بر اینکه الله ﷻ را عبادت خواهیدکرد و شرک نمی ورزید و نمازهای پنجگانه بر پا خواهید داشت و مطیع خواهید بود. در اینجا کلمه ای را آهسته به زبان آوردند و اینکه از مردم چیزی نخواهید. - راوی گوید- همانا من بعضی از آن بیعت کنندگان را بعداً می دیدم که تازیانه اش می افتاد - خودش بر اسب سوار بود- ولی از کسی نمی خواست که آن را به وی دهد.*
اهل صوفیه که بیعت را سنّت می دانند بر همین حدیث مبارک استناد می کنند؛ زیرا اگر خوب روی آن فکر کنیم و درک کنیم آن جمع صحابه (رض) که با رسول الله ﷺ بیعت می کنند همه دارای ایمان می باشند و همه نمازهای پنج گانه را انجام داده اند و به الله ﷻ نیز شرک نورزیده اند.
در اینجا ذکر این مطلب ضروری است که بیعت با پیر واجب نیست و از اصول و فروع دین نیز نمی باشد؛ بلکه فقط از باب استحباب و تبعیت از صحابه (رض) و تابعین ایشان می باشد.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.