کتاب قول الفصل فی شبهات الوهابیه
درکتب حنفی چنین مذکور است که امام اعظم (رض) در وصیت خودشان به ابویوسف (رض) چنین گفته است:
ترجمه: مرگ را به یاد داشته باش و برای استاد خود طلب آمرزش کن و همچنین برای کسی که از وی علم آموخته ای و بر تلاوت قرآن مداومت کن و قبور و مشایخ و اماکن مبارکه را زیاد زیارت کن و از مردم عوام آنچه از خواب دیدن رسول الله ﷺ می گویند را قبول کن و همچنین رویای صالحان در مساجد و منازل و مقابر را نیز قبول کن.
طحطاوی حنفی در کتاب «حاشیة الطحطاوی علی مراقی الفلاح شرح نور الإیضاح» گوید:
ترجمه: ... از سعید بن منصور و سمره بن حبیب و حکیم بن عمیر (رض)
روایت شده است که گفتند: وقتی بر قبر میت خاک ریخته و این امر به اتمام برسد، مردم (صحابه (رض)) دوست می داشتند که نزد قبر میت سه مرتبه به وی گفته شود «ای فلانی بگو لا اله الا الله» و یا «ای فلانی بگو ربّم الله است و دینم اسلام است و نبیّم محمد ﷺ است و یا الله ﷻ من توسل می جویم به حبیبت محمد مصطفی ﷺ اینکه تنگدستیم در وقت مرگ را رحم کنی به اینکه در اسلام و ایمان باشم و نبیّت را شفیعمان گردانی».
ترجمه: امام شافعی (رض) میگفت که من هر مشکلی برایم پیش میآید، در کنار قبر ابوحنیفه (رض) میآمدم و دو رکعت نماز میخواندم و حاجتم برآورده میشد».
و همچنین «و کان الشافعی یقول قبر موسی الکاظم التریاق المجرب». ( ابن سمعون، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعیل بن عنبس البغدادی (المتوفی : ۳۸۷هـ) الوفاة: ۳۸۷ ، أمالی ابن سمعون ج ۱ ص ۱۲۶ محمد بن أحمد بن عثمان بن قایماز الذهبی أبو عبد الله الوفاة: ۷۴۸ ، سیر أعلام النبلاء ج ۹ ص ۳۴۳،دار النشر، مؤسسة الرسالة - بیروت - ۱۴۱۳ ، الطبعة : التاسعة ، تحقیق : شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی.....)
ترجمه: امام شافعی (رض) میگفت که قبر موسی کاظم (رض)، نوشداروی مجرب است».
از ابن حبان نیز نقل شده است که میگفت:
ترجمه: وقتی در طوس بودم، هر شدتی که برایم پیش می آمد به
میرفتم و دعا میکردم که برطرف شود و مستجاب میشد و شدت و سختی از من دور میشد و این امر را بارها انجام دادهام.
از احوالات ابن خزیمه (رح) نقل شده است که:
ترجمه: روزی با پیشوای اهل حدیث ابوبکر بن خزیمه (رح) و ابو علی ثقفی (رح) و دیگر مشایخ خود به زیارت قبر علی بن موسی الرضا (رض) در طوس رفتیم در حالی که آن ها بسیار به زیارت قبر ایشان میرفتند. محمد بن مومل میگوید که احترام و بزرگداشت و تواضع ابن خزیمه (رح) نزد قبر و بقعه علی بن موسی الرضا (رض) همگی را شگفت زده کرد».
ترجمه: ابن خزیمه حافظ، فقیه، حجت، امام امامان، شیخ الاسلام و... بود».
ابن جوزی حنبلی (رح) میگوید: «وکثر ضجیجی من مرضی، وعجزت عن طب نفسی، فلجأت إلی قبور الصالحین، وتوسلت فی صلاحی، فاجتذبنی لطف مولای إلی الخلوة علی کراهة منی، ورد قلبی علی بعد نفور عنی، وأرانی عیب ما کنت أوثره.[۶]
ترجمه: زمانی که از بیماری ام به فریاد آمدم و نتوانستم خودم را درمان کنم به قبر انسان های صالح پناه بردم و برای اصلاح امورم متوسل شدم؛ پس در این حال لطف مولایم مرا به عزلت واداشت با آنکه آن را دوست نداشتم و قلبم بعد از نفرت به من بازگردانده شد و زشتی آن چیزی را که دوستش داشتم به من نمایاند.
در چندین کتب اهل سنت، گفتگوی معروف امام مالک (رض) را با منصور (خلیفه عباسی) نقل شده است که:
ترجمه: ابوجعفر (منصور خلیفه عباسی) در مسجد النبی با امام مالک (رض) به گفتگو برخواست. امام مالک (رض) به او تذکر داد که ای امیر المومنین صدایت را در این مسجد بلند مکن چرا که خداوند عده ای را تأدیب کرده است و فرموده است (صدای خود را بلندتر از صدای پیامبر نکنید...) و عده ای را مدح کرده است و گفته است (ای کسانی که ایمان آوردهاید! صداهایتان را فراتر از صدای پیامبر بلند مَکنید و در سخن گفتن بر او بانگ نزنید، همچون بانگ زدن برخی از شما بر برخی [دیگر]؛ مبادا اعمال شما تباه شود در حالی که شما (با درک حسّی) متوجه نمیشوید [حجرات/۲] و بعضی را نیز مذمت کرده است و فرموده (کسانی که تو را از پشت حجرهها بلند صدا میزنند، بیشترشان نمیفهمند [حجرات/۴] و به درستی که حرمت پیامبر (صلی الله علیه وسلم) پس از وفاتشان همچون حرمتش در زمان حیات است. ابوجعفر منصور، خلیفه عباسی، از امام مالک بن انس (رض) پرسید: هنگام زیارت رو به قبله بایستم و دعا کنم یا رو به قبر پیامبر (صلی الله علیه وسلم)؟ امام مالک بن انس در پاسخ گفت: چرا چهره از او برمیگردانی؟ او وسیله تو و وسیله پدر تو آدم در روز رستاخیز است. رو به او کن و او را شفیع خود قرار بده؛ خداوند شفاعت او را میپذیرد. خداوند می فرماید: (اگر آنان به نفس خویشتن ستم کنند، نزد تو میآمدند و از خدا آمرزش میخواستند و فرستاده [ما نیز] برای آنان طلب آمرزش میکرد، حتماً خدا را بسیار توبهپذیر [و] مهرورز مییافتند. [نساء/۶۴]».
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.