یادگیری موارد ضروری دین
۱جماع (نزدیکی کردن زن و مرد).
۲لواط.
3- خوردن غذا و یا دارو.
۴آشامیدن.
اگر کسی این اعمال را در ماه رمضان عمداً انجام دهد، بر وی قضاء آن و همچنین کفارت لازم می شود.
کفارت آن:
کفارت فقط در شکستن روزه ی ماه رمضان می باشد.
اگر از روی خطاء (در ماه رمضان) این اعمال را انجام دهد و روزه بشکند، فقط قضاء واجب می شود.
قضاء: یعنی برای جبران آن یک روز روزه بگیرد.
خطا: یعنی اینکه شخص روزه بودنش را بیاد دارد ولی هنگام غسل یا شستن دهان به طور غیر عمدی آب به حلقوم وی می رود.
همچنین است اگر بر آن کار اکراه کرده شود؛ یعنی روزه دار را مجبور به افطار کنند.
همچنین است اگر به گمان شب بودن عمل منافی روزه انجام دهد.
اگر دواء از راهی غیر از سوراخ های روی پوست که جای خارج شدن عرق است (مسام) به مغزش برسد و یا که به معده اش برسد، در این صورت نیز قضاء واجب می شود.
اگر سنگ ریزه ببلعد نیز قضاء واجب می شود.
اگر به عمد استفراغ کند، قضاء واجب است.
اگر از روی فراموشی افطار کند، روزه ی وی نمی شکند و قضاء ندارد و به روزه اش ادامه بدهد.
فراموشی: اینکه کسی یادش نباشد که روزه است و شروع به خوردن می کند و بعد به یادش می آید که روزه بوده است.
احتلام روزه را نمی شکند.
اگر به چیز شهوانی نگاه کند و منی نازل شود، روزه نمی شکند و قضاء ندارد.
اگر بدون اختیار غبار و یا دود یا مگس وارد حلق وی شود نیز روزه نمی شکند.
اگر با حیوانی جماع کند، اگر منی نازل شود فقط قضاء واجب می شود و کفارت ندارد و اگر نازل نشود، قضاء واجب نیست.
و یا اینکه به غیر از سبیلین جماع کند، اگر منی نازل شود قضاء واجب می شود و اگر نازل نشود قضاء واجب نیست.
و اگر ببوسد و یا اینکه لمس کند در این صورت اگر منی نازل شود قضاء واجب می شود و اگر نازل نشود قضاء واجب نیست.
اگر باقی مانده طعام بین دندانهایش را ببلعد، در این صورت اگر آنچه بین دندانهایش بوده کوچکتر از نخود باشد، روزه ی وی باطل نیست و اگر به اندازه ی نخود یا بیشتر باشد روزه را باطل می کند.
اگر آن را از دهانش بیرون بیاورد و بعد ببلعد، در هر صورت کوچک یا بزرگ باشد، روزه اش باطل است.
اگر یک دانه ی کنجد را بِجَوَد و بخورد روزه اش باطل نمی شود. اگر بدون جویدن ببلعد باطل می کند.
اگر کسی استفراغ کند و قیء وی برگردد، اگر قیء زیاد باشد روزه اش باطل می شود.
قیء: استفراغ، و زیاد بودنش این است که هنگام استفراغ جلوگیری از آن سخت باشد.
امام محمد می گویند: اگر قیء را روزه دار به صنع خودش برگرداند، روزه می شکند و الّا نمی شکند.
چشیدن طعام بدون خوردن آن برای روزه دار مکروه است.
جویدن شیء بدون خوردن آن نیز مکروه است مگر اینکه برای جویدن طعام کودک ضرورت باشد که در این صورت مکروه نیست.
اگر ترس از انزال منی و یا وقوع در جماع داشته باشد، بوسیدن مکروه است.
استعمال مسواک (سنتی) در حالت روزه بودن اشکالی ندارد.
سرمه زدن مکروه نیست.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.