کتاب قول الفصل فی شبهات الوهابیه
شبهه ی پنجم: موت انبیاء:
اگر این قول با این لفظ صحیح باشد منظور این است که آنان بیشتر از چهل روز بدون نماز رها نمی شوند و بعد از آن بین یدی الله ﷻ مشغول نماز می شوند همچنان که در حدیث اوّل گذشت و این احتمال نیز وجود دارد که منظور این است که اجساد آنان همراه با روحشان بالا برده می شود.
و نماز خواندن حضرت موسی (ع) در قبر که قبلاً گذشت. و همچنین ملاقات حضرت رسول الله ﷺ با انبیاء و توصیف شکل و شمائل آنان که این حدیث نیز سابقاً ذکر شد.
وهابیان گویند : طبق این آیه شریفه:
است و می گویند ما این آیه را باور کنیم یا آن احادیث را؟ و خودشان جواب می دهند که معلوم است که آیه؛ پس آن احادیث چیزی نیستند.
این گفته ی شما موقعی است که احادیث با این آیه منافات داشته باشد و تعارض داشته باشد. درحالی که بین این آیه و احادیث مذکوره هیچ منافات و تعارضی نیست؛ زیرا این احادیث از قبیل آیه زنده بودن شهداء می باشد؛ یعنی در باره ی شهید، الله ﷻ می گوید که کسانی را کشته شدند مرده نپندارید - اول کشته می شوند بعد به حیات مخصوصی می رسند - همچنین انبیاء نیز باید بمیرند تا به آن حیات مخصوص برسند. پس تعارضی بین این آیه و احادیث مذکوره نیست و در سند آنها نیز اشکالی وجود ندارد .
این گروه عادت دارند که هر حدیثی را که مطابق عقیده ی آنها نباشد بگویند که موضوع است. یعنی حدیث ساختگی است و با همین منظور، اول می گفتند؛ ما آنچه را که در صحاح ستّه باشد قبول می کنیم، بعد وقتی دیدند که در این کتب نیز احادیث بسیاری وجود دارد که مطابق هوای آنها نیست، گفتند فقط آنچه در صحیح بخاری و مسلم باشد را قبول می کنیم. و از آنجا که در صحیح بخاری و مسلم نیز از این قبیل احادیث بسیار است، شروع کردند به گفتن اینکه این احادیث با قرآن متعارض است و حکم تعارض این است که به قرآن عمل شود و احادیث را ترک کرده شود و این قول آنها درست است که اگر حدیثی مطابق با قرآن نباشد باید ترک کرده شود ولی اینان با این قاعده سفسطه می کنند؛ زیرا آیاتی را که اینان می خوانند با احادیثی که اینان رد می کنند با آن آیات اصلاً در تعارض نبوده بلکه معنایی بیش نیست؛ مثلاً همین آیه 30 زمر و احادیث مذکوره. عجیب اینجاست که بی سوادترین اینها نیز همین قاعده ی اصول فقهی را بلد است ولی از این غافل که چه آیه ای می خواند و چه حدیثی را رد می کند.
دارد و معنی نام کتاب وی «زنده بودن انبیاء بعد از وفات ایشان» است.
در کتب حنفی در آداب زیارت قبر رسول الله ﷺ چنین آمده است که ایشان یعنی حضرت رسول الله ﷺ را زنده تصور کند و ایشان را مورد خطاب قرار دهد و همچنین دو یار وی حضرات ابوبکر و عمر (رض) را نیز چنین تصور کرده و خطاب قراردهد.
و دیگر اینکه در آداب ذکر شده آنچه هست اینکه خطاب انبیاء و خلفاء است و هیچ شبهه ای باقی نمی گذارد که آنان را زنده می دانسته اند و قابل مخاطبه.
برای اطلاع از این نوع دعاء به بحث پیشین یعنی در بحث «مرده را دعاء کرده می شود و از وی خواسته می شود تا به منادی توجه کند» در همین کتاب مراجعه شود و متن آن کتب ذکر شده است.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.