الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. ستایش و ذکر به خیر و ثنا ثابت است برای پرورنده و اصلاح کننده و مالک جمیع مخلوقات عموما و رب انسان و جن خصوصا.
مالک یوم الدین: صاحب و سرپرست و پادشاه روز قیامت و روز حسابرسی و روز حکم و روز دین و روز شریعت و روز پاداش. (ملخص از بحر العلوم سمرقندی و تفاسیر دیگر).
تنها تو را عبادت میکنیم و پرستش میکنیم و تنها از تو در عبادت و تمامی امور کمک و یاری میطلبیم. تو را عبادت میکنیم و از تو یاری میخواهیم در عبادت و تمامی امور. بعضی ازفرقه ها، برای رد توسل و رد درخواست حل مشکل از غیر الله و رد شفاعت، به این آیه استدلال میکنند و میگویند که بجز الله نباید درخواست کمک نمود. حال با بیان اقوال مفسران مردود بودن این ادعا ثابت است. چرا؟ و چگونه؟ در تفاسیر: الف: تنها از تو کمک میگیریم در عبادت است. ب: در تمامی امور از تو کمک میگیریم. ج: تنها از تو کمک میگیریم. د: ما از تو کمک میخوهیم و کفار از بت کمک میخواهند. حال در این سه قول مفسران اگر دقت کنیم معلوم میشود، که منظور یا در عبادت تنها از تو کمک میخواهیم است و یا در تمامی امور و و قتی میگوییم در تمامی امور پس قطعا تمام اشیاء و امور را شامل میشود و استثنائی ندارد و این فرقه ی مدعی و مستدل، یا بر رد توسل از این آیه کمک میگیرد و بقیه ی کمکهایی را که در روزمره از آن استفاده میکنیم و کمک میگیریم، مسکوت و مردود میشمارد. و وقتی مخالف وی دلیل میآورد، تنها بر رد توسل از مرده، تمسک میجوید که خلاف اقوال مفسران است. مردود بودن تمسک آنان اینکه یا خاص بودن استعانت به الله را به همه چیز تعمیم باید داد و یا بر عبادت کردن، مخصوص گرداند و ادعای غیر از این بدون دلیل است. و در قرآن آیاتی وارد شده است که در امور روزمره و غیر آن از دیگران درخواست یاری و کمک میشود و هیچ منافاتی با هم ندارند. { قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا (95)} [الكهف: 95] گفت تمکنی که پروردگارم به من داده است بهتر است، ولی مرا به نیرو، یاری دهید که بین شما و ایشان حایلی بسازم. {وَدَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلَى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَذَا مِنْ شِيعَتِهِ وَهَذَا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسَى فَقَضَى عَلَيْهِ قَالَ هَذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ (15)} [القصص: 15] و او در هنگامی که مردم شهر [سرگرم و] بیخبر بودند وارد شهر شد، آنگاه در آنجا دو مرد را یافت که با هم سخت ستیزه میکردند این یک از پیروانش، و آن یک از دشمنانش [بود]، آنگاه کسی که از پیروانش بود، در برابر کسی که از دشمنانش بود، از او یاری خواست، پس موسی مشتی به او زد که کارش ساخته شد [موسی تکان خورد و] گفت این کار شیطان بود، که او دشمن و گمراهکنندهای آشکار است. {يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ (7)} [محمد: 7] ای کسانی که ایمان آوردهاید اگر خدا را یاری دهید، شما را یاری میدهد و گامهایتان را استوار میدارد. {فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (52) } [آل عمران: 52] سپس، هنگامی که عیسی به کفر آنان پی برد، گفت یاوران من به سوی خداوند کیستند؟ حواریون گفتند ما یاوران الله هستیم، به خداوند ایمان آوردهایم و گواه باش که ما فرمانبرداریم . {يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحِلُّوا شَعَائِرَ اللَّهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَائِدَ وَلَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ وَرِضْوَانًا وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوا وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَنْ تَعْتَدُوا وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (2) } [المائدة: 2] ای مؤمنان حرمت شعائر الهی و ماههای حرام و قربانیهای نشاندار و قربانیهای قلادهدار و زائران بیتالحرام را که از پروردگارشان جویای گشایش معاش و خشنودی او هستند، نگه دارید، و چون از حال احرام بیرون آمدید میتوانید به شکار بپردازید، و دشمنی با مردمی که شما را از مسجدالحرام باز میدارند، بر آنتان ندارد که تجاوز کاری کنید، و در نیکی و پارسایی به یکدیگر کمک کنید نه در گناه و ستمکاری، و از خدا پروا کنید که خداوند سخت کیفر است. فکر میکنم عاقل بی تعصب را این آیات و اقوال مفسران کفایت باشد که ادعای بی اساس آن طائفه را ارزشی نیست. و من الله التوفیق.
یا الله به راه راستی که در آن کجی و ناهمواری نیست و همان قرآن و اسلام و دین حقی است که غیر آن را قبول نمیکنی و بر آن انبیاء و صالحین و شهداء بوده اند، ما را، هدایت و ارشاد و راهنمایی بفرما.
ما را به راهی مستقیم هدایت کن راه کسانیکه بر آنان نعمتهای بس عظیم داده ای از انبیاء و صالحان و شهداء نه راه کسانیکه بر آن غضب نموده ای از یهود و مشرک و نه راه کسانیکه گمراه هستند از مسیحیان و منافقان. کلمه ی آمین: اسم فعل است به معنی دعایم قبول کن. از ابن عباس از رسول الله ص در مورد معنی امین پرسیدم و ایشان فرمودند: افعل یعنی انجام ده. دو لغت است یکی امین بدون مد همزه و دیگری به مد اول یعنی آمین. از رسول الله ص، جبرئیل بعد قرائت فاتحه، آمین گفتن را تلقین نمود و گفت که این همانند مهر زدن بر نامه است. از قرآن نیست و سنت است که در آخر سوره حمد گفته شود. از امام اعظم مشهور است که باید خفیه گفته شود و در روایتی از امام اعظم آمده است که امام آن را نگوید. خفیه گفتن آمین را عبدالله مغفل و انس بن مالک از رسول الله ص روایت کرده اند. از رسول الله ص: الله تعالی بر قومی عذابی حتمی میفرستد و در این حال یکی از کودکان آن قوم،از قرآن، الحمد لله رب العالمین را قرائت کند و الله تعالی بشنود و عذاب را از آن قوم تا چهل سال دور کند. (ابوسعود) بعضی از اصحاب رسول الله ص در سفری بر قومی از عرب وارد شدند و خواستند در انجا بمانند و کسی از ان قوم آنان را به مهمانی قبول نکرد و اصحاب در گوشه ای اتراق کردند و در این حین سید آن قوم را مار نیش زد و آنان هرکاری کردند، افاقه نکرد و آنان گفتند پیش آن غریبه ها برویم شاید راهی برای این معضل داشته باشند و پیش اصحاب رسول الله ص آمدند و مشکل خود عرض کردند و یکی از اصحاب، گفت بله من رقیه (دعا)ی آن را میدانم و گفت شما ما را به مهمانی نپذیرفتید پس تا چیزی عطا نکنید، رقیه نمیخوانم و انان قبول کردند که مقداری گوسففند بدهند و بعد آن شخص شروع کرد به خواندن سوره فاتحه و همراه با آب دهان آن را بر مریض تف میانداخت و آن مریض شفا یافت و بعد به اصحاب گوسفندان تحویل دادند و گویند که سی گوسفند بوده است و اصحاب در تقسیم آن درنگ کردند و گفتند تا پیش رسول الله ص نرسیدیم، تقسیم نکنیم و وقتی پیش رسول الله ص رفتند و قضیه را تعریف کنند، رسول الله ص خندیدند و فرمودند چه کسی به تو رقیه بودن فاتحه را آموخته است و بعد گفت که بین خودتان تقسیم کنید و سهمی نیز به من بدهید. (مختصر صحیح البخاری) رسول الله ص: وقتی کسی از شما عطسه کند، الحمد لله رب العالمين بگوید و کسانیکه اطراف وی هستند،يرحمك الله(الله مورد مرحمت قرارت دهد) گویند و عطسه کننده جواب دهد و بگوید: يَهديكم الله ويُصلح بَالكم(الله شما را هدایت کند و امور شما را اصلاح بدارد). (مسند احمد)
ما را به راهی مستقیم هدایت کن راه کسانیکه بر آنان نعمتهای بس عظیم داده ای از انبیاء و صالحان و شهداء نه راه کسانیکه بر آن غضب نموده ای از یهود و مشرک و نه راه کسانیکه گمراه هستند از مسیحیان و منافقان. کلمه ی آمین: اسم فعل است به معنی دعایم قبول کن. از ابن عباس از رسول الله ص در مورد معنی امین پرسیدم و ایشان فرمودند: افعل یعنی انجام ده. دو لغت است یکی امین بدون مد همزه و دیگری به مد اول یعنی آمین. از رسول الله ص، جبرئیل بعد قرائت فاتحه، آمین گفتن را تلقین نمود و گفت که این همانند مهر زدن بر نامه است. از قرآن نیست و سنت است که در آخر سوره حمد گفته شود. از امام اعظم مشهور است که باید خفیه گفته شود و در روایتی از امام اعظم آمده است که امام آن را نگوید. خفیه گفتن آمین را عبدالله مغفل و انس بن مالک از رسول الله ص روایت کرده اند. از رسول الله ص: الله تعالی بر قومی عذابی حتمی میفرستد و در این حال یکی از کودکان آن قوم،از قرآن، الحمد لله رب العالمین را قرائت کند و الله تعالی بشنود و عذاب را از آن قوم تا چهل سال دور کند. (ابوسعود) بعضی از اصحاب رسول الله ص در سفری بر قومی از عرب وارد شدند و خواستند در انجا بمانند و کسی از ان قوم آنان را به مهمانی قبول نکرد و اصحاب در گوشه ای اتراق کردند و در این حین سید آن قوم را مار نیش زد و آنان هرکاری کردند، افاقه نکرد و آنان گفتند پیش آن غریبه ها برویم شاید راهی برای این معضل داشته باشند و پیش اصحاب رسول الله ص آمدند و مشکل خود عرض کردند و یکی از اصحاب، گفت بله من رقیه (دعا)ی آن را میدانم و گفت شما ما را به مهمانی نپذیرفتید پس تا چیزی عطا نکنید، رقیه نمیخوانم و انان قبول کردند که مقداری گوسففند بدهند و بعد آن شخص شروع کرد به خواندن سوره فاتحه و همراه با آب دهان آن را بر مریض تف میانداخت و آن مریض شفا یافت و بعد به اصحاب گوسفندان تحویل دادند و گویند که سی گوسفند بوده است و اصحاب در تقسیم آن درنگ کردند و گفتند تا پیش رسول الله ص نرسیدیم، تقسیم نکنیم و وقتی پیش رسول الله ص رفتند و قضیه را تعریف کنند، رسول الله ص خندیدند و فرمودند چه کسی به تو رقیه بودن فاتحه را آموخته است و بعد گفت که بین خودتان تقسیم کنید و سهمی نیز به من بدهید. (مختصر صحیح البخاری) رسول الله ص: وقتی کسی از شما عطسه کند، الحمد لله رب العالمين بگوید و کسانیکه اطراف وی هستند،يرحمك الله(الله مورد مرحمت قرارت دهد) گویند و عطسه کننده جواب دهد و بگوید: يَهديكم الله ويُصلح بَالكم(الله شما را هدایت کند و امور شما را اصلاح بدارد). (مسند احمد)
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.