0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿163﴾
النِّسَآء
تفسیر

قطعا ما به تو وحی کرده ایم همانطور که بر نوح وحی فرستادیم و همینطور بر انبیای بعد وی نیز وحی کرده ایم و همینطور وحی فرستاده ایم به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اولاد یعقوب و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان. همانطور که به حضرت داود، کتاب زبور را داده ایم. نکته: یعنی وحی به تو امر جدیدی نیست بلکه این سنت قدیم الله متعال است که انبیاء را مبعوث میداشته و به آنان وحی میکرده است. نکته: آیه در صدد تعیین اولین انبیاء نیست بلکه همانطور که در تفاسیر ذکر شده است هدف از ذکر این انبیاء یکی بیان کردن این مطلب است که وحی به محمد با وحیی که به انبیایی که شما اقرار دارید، فرقی ندارد و دیگر اینکه ذکر این انبیاء به جهت تعظیم و مشهور بودن آنان است.

مستندات
إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ
جواب اهل کتاب بر درخواست انزال کتاب است و استدلال بر علیه آنان است باینکه امر وی در وحی همانند سائر پیامبران است. (بیضاوی)
یعنی شان رسول الله ص در وحی و مرسل بودن همانند مشهوران انبیاء که شکی در نبوتشان نیست، میباشد. (ابوسعود)
یعنی تو را وحی کردیم که بر توحید ثابت قدم باشی و مردم را به توحید فرا بخوانی همانطور که به انبیاء وحی کرده ایم. (بحر العلوم)
كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ ۚ
ذکر نوح ابتداءا از این جهت است که اول انبیاء است که به زبان وی احکام و شرائع را به خلق اعلام کرده است و اولین نبی است که امتش بخاطر رد دعوتش هلاک شده اند و اینکه الله متعال با دعای وی اهل زمین را هلاک کرده است. (ابوسعود)
ذکر نوح بخاطر این است که مثل حضرت آدم ابو البشر است. (مظهری)
مانند هود و صالح و شعیب و غیر اینها. (نسفی)
وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ
اسباط یعنی فرزندان یعقوب. (نسفی)
وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ
وجه تخصیص این پیامبران با وجود اینکه انبیای دیگر را نیز شامل میشود، از جهت تعظیم و اشرف انبیاء بودن و به جهت اینکه مشهوران انبیاء هستند. (بیضاوی)
ذکر این انبیاء به این جهت است که یهود خود را به انبیاء منتسب میکردند. (ابوسعود)
وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا
یعنی کتاب منزل بر داود. (نسفی)
ایتای زبور از باب وحی فرستادن است. (ابوسعود)
یعنی همانطور که به داود زبور داده شده است. (ابوسعود)
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۚ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا ﴿164﴾
النِّسَآء
تفسیر

و رسولانی فرستادیم غیر از انچه در اینجا بیان کردیم، رسولانیکه از آنها قبلا برایت نام برده ایم و همینطور رسولانیکه برایت نام نبرده ایم و اینکه الله متعال با موسی سخن گفت سخن گفتنی و موکدا سخن گفته است. نکته: کلام صفتی از صفات الله است و قدیم است و کیفیت آن برای مجهول است و علم ما بدان نمیرسد فقط میدانیم که صفتی حقیقی برای الله متعال است و از جنس کلام بشر نیست و بر قاعده ی لیس کمثله شیئ استوار است یعنی در اسماء و صفات و افعال الهی نباید هیچ تشابهی بین الله متعال و مخلوقاتش قائل شد و ای اصل عقیده ی اهل سنت و جماعت که همانا ماتریدیه و اشعریه هستند، میباشد. نکته: قطعا این سخن الله متعال با حضرت موسی برای ایشان مزیتی بوده است که دیگر انبیاء و رسولان را نبوده است.

مستندات
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ
یعنی رسولانی ارسال کردیم رسولانیکه تا به امروز به تو گفته ایم مثل حضرت ادم و شیث و ادریس و زکریا و یحیی و ذو الکفل و غیر اینها. (مظهری)
گفته شده است: یهود گفتند چرا موسی در اینجا ذکر نشده است پس نازل شد که رسولانی هستند که قبلا آنها را ذکر کرده ایم. (تاویلات اهل سنت)
یعنی قبلا در مکه برای نام برده ایم. (بحر العلوم)
قبل این روز و یا قبل این سوره. (ابوسعود)
ابوذر: از رسول الله ص پرسیدم اولین انبیاء چه کسی بوده است؟ رسول الله ص جواب دادند: آدم. گفتم آیا نبی بوده است؟ رسول الله ص: آری نبی مکلم بوده است. (مظهری)
وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۚ
و رسولانی که به تو نام نبرده ایم. (بحر العلوم)
یعنی چه انبیاءی که به تو گفته ایم و چه انبیائی که نگفته ایم، فرقی بین تو و آنان در وحی و ارسال نیست پس کفار برای چه سوال میکنند در حالیکه هیچ تفاوتی بین تو و آنها نیست. (ابوسعود)
این آیه در مورد ایمان به انبیاء چند نکته را بیان کرده است: الف: شناخت تک تک انبیاء شرط ایمان نیست بعد اینکه به تمام آنها ایمان آورده شود. ب: ایمان همان شناخت نیست بلکه ایمان تصدیق است چراکه بخاطر عدم شناخت تمام انبیاء شرط ایمان نیست بلکه تصدیق جمیع آنها شرط است. (تاویلات اهل سنت)
وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا
و این نهایت وحی است که حضرت موسی بدان رسیده است. (مظهری)
و رسول الله ص بر ایشان چندین درجه بالاتر است چراکه به ایشان گفته شده است:
ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى سوره النجم (مظهری)
عامه ی مفسرین و اهل العلم این تکلم را تکلم حقیقی میدانند نه مجازی چراکه مجاز مورد تاکید قرار داده نمیشود. (بحر العلوم) یعنی کلم را با تکلیما تاکید کرد معمولا به جهت معنای حقیقی مقصود بودن انجام میگیرد و برای دفع مجاز. (بحر العلوم)
هر رسولی را ویژگی هست که برای دیگران نیست و حضرت موسی به این نوع سخن گفتن الله متعال مختص است یعنی سخن گفتن بدون واسطه ی سفیر و رسول. (تاویلات اهل سنت)
در اینکه کلام الله با حضرت موسی ثابت است شکی نیست ولی کیفیت آن برای ما معلوم نیست و آنچه از آن میدانیم این است که صوتی پیدا کرده و به موسی شنوانده است به هر کیفیت و به هر صورتی که خواسته است و به هرکسی که خواسته است و آن کلامی که الله بدان موصوف است از جنس حروف و صوت نیست و نه به هیچ یک از صفاتی که کلام مخلوقین بدان موصوف است. (تاویلات اهل سنت)
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿165﴾
النِّسَآء
تفسیر

در حالیکه این اینان رسولانی هستند که بشارت دهنده ی مطیعان و هشداردهنده ی منکران هستند تا بوسیله ی ارسال رسولان به نفع مردم منکر بر علیه الله متعال بهانه ای و عذری نماند بعد اینکه رسولان را فرستاد و الله متعال بر هر امری که خواهد غالب است و وی را مانعی نیست و هرکاری انجام میدهد بر اساس حکمت است.

مستندات
رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ
فرستادیم رسولانی در حالیکه آنان بشارت دهنده بودند و بیم دهنده بودند. (بیضاوی)
و یا اینکه در حالیکه رسولانی بودند بشارت دهنده و بیم دهنده. (بیضاوی)
الله متعال خبر میدهد که رسولان را فرستاده است تا که از عاقبت مطیعان خبر دهند و بشارت دهند و مخالفان را انذار و هشدار از عاقبت کارشان دهند و این از این جهت است که هر امری را عاقبتی نباشد عبث است و از حکمت نیست. (تاویلات اهل سنت)
لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ
یعنی تا مردم برای خود حجت نداشته باشند که چرا رسولانی را برای بیان راه نفرستاده ای. (تاویلات اهل سنت)
منظور حجت حقیقی برای شناخت احکام و عبادات است که اگر رسولان نباشد عقل را راهی برای شناخت آن نیست والا در مورد لازم بودن دین عقل خودش حجت است پس در این موضوع با گفتن چرا رسول نفرستادی، حجتی نیست. (تاویلات اهل سنت)
اینکه اگر رسولی نمیفرستاد بر اساس عدالت خودش بود چراکه هر کسی را عقل داده است که میتواند الله را به وسیله ی ان بشناسد و این ارسال رسولان فضلی بود و به جهت زیادت در حجت علیه منکران بوده است. (بحر العلوم)
این آیه که میفرماید برای انان حجتی نباشد در حقیقت به منزله ی خبر بدبختی آنان است . (مرقاة المفاتیح)
وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا
عزیز است یعنی وی هرکه را خواهد عزیز میگرداند و هرکه را خواهد خوار میگرداند و کسی نیست که وی تعالی از از این امر عاجز بگرداند. (تاویلات اهل سنت)
حکیم است که میداند هر چیزی را درجاییکه باید باشد قرار میدهد. (تاویلات اهل سنت)
حکیم است در آنچه در امر نبوت تدبیر کرده است و هر نبیی را به امری از وحی و اعجاز مختص گردانده است. (بیضاوی)
عزیرر در عذاب منکران است و حکیم در ارسال رسولان برای انذار است. (نسفی)
لَٰكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ ۖ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا ﴿166﴾
النِّسَآء
تفسیر

لیکن الله متعال است که در دنیا با معجزه و در آخرت به گواهی بر راستی ادعایت گواه است و فرشتگان نیز گواه هستند و الله متعال اگر تنها باشد گواهی وی تو را بسنده است. نکته: یعنیآنچه بیان کردیم برای الزام حجت بر علیه منکران و نه به جهت گواه گرفتن آنان یعنی آنچه از وحی به انبیاء قبل تو و تو گفتیم برای این بود تا برای خودشان فردای قیامت بهانه نداشته باشند و عذری نداشته باشند و نه اینکه به این جهت باشد که گواهی آنان را اعتباری بدهیم و از آنان گواهی بخواهیم بلکه گواهی الله در دنیا با تایید بوسیله ی معجزات و گواهی فرشتگان با تایید و حمایت از تو، کافی است و نه فقط این بلکه همان گواهی الله کافی است. و از سوی دیگر در آخرت نیز گواهی خود الله متعال کافی است. نکته: ادعای نبوت از امور اخروی است و هرکس که به وقوع آن یقین دارد جزای ان را نیز از جنس آخرت تعیین میکند و نمیگوید از گواهی ندهید میکشم یا جنگ میکنم بلکه وعید آتش آخرت و وعده ی نعمت جنت میدهد پس این خود گواه بر درستی امر است. آن جنگهایی که در راه دین صورت گرفته است عامل و باعث آن همین کفار بوده اند که مسلمانان را به جنگ طلبیده اند وقتی خودشان اصرار بر جنگ دارند پس دیگر فرقی نمیکند که مسلمانان جنگ را شروع کنند ویا کفار شروع کننده ی جنگ باشند.

مستندات
لَّٰكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنزَلَ إِلَيْكَ ۖ
گویا که وقتی منکران از قبول حقیقت با طرح سوال، عناد ورزیدند و بر علیه آنان اقامه ی حجت کرد که مانند آنچه بر تو نازل کرده به انبیای قبل تو نیز رخ داده است، پس گفته شد که اینان ایمان نمیآورند ولی الله متعال خودش گواه است. (ابوسعود)
به حق بودن آنچه از قرآن بر تو نازل شده است گواه است. (ابوسعود)
گفته شده است وقتی انا اوحینا الیک نازل شد، آنان گفتند ما گواهی نمیدهیم پس این
آیه نازل شد. (ابوسعود)
از ابن عباس: اهل مکه پیش رسول الله ص آمدند و گفتند که ما از یهود در مورد صفتت پرسیدیم و آنان گفتند که ما تو را نمیشناسیم که در کتاب ما آمده باشد پس برای ما کسی را بیاور که گواهی دهد که تو نبی مبعوث هستی، پس این آیه نازل شدو یعنی اگر کسی برایت گواهی ندهد، پس الله متعال گواهیش از گواهی خلقش بالاتر و بزرگتر است و این الله است که به نبوتت و گواهی میدهد و نبوتت را آشکار میگرداند. (بحر العلوم)
یعنی الله متعال اثبات کننده ی اثبات نبوتت با معجزات است چراکه حکیم دروغگو را با معجزه تایید نمیکند. (نسفی)
أَنزَلَهُ بِعِلْمِهِ ۖ
یعنی این انزال با علم خاص خودش که غیر را در آن شراکت نیست، صورت گرفته است. (ابوسعود)
بر تو نازل کرد در حالیکه داناست به اینکه تو اهل این انزال هستی و اینکه تو آن را خواهی رساند. (نسفی)
آیه اثبات صفت برای الله متعال دارد چراکه برای خود صفت علم قائل شده است. (نسفی)
به امر خود نازل کرده است. (بحرالعلوم)
و یا به همراه علمی که مربوط به معاش و معاد مردم است فرو فرستاده است. (ابوسعود)
وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ ۚ
و فرشتگان نیز به حقیت و صدق آن گواهی میدهند. (ابوسعود)
یعنی الله متعال و همچنین فرشتگان در قیامت به حقیت قرآن شهادت میدهند. (تاویلات اهل سنت)
وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا
الله به عنوان گواه بر رسالتت کافی است چنانچه معجزات بزرگ داد و حجتهای آشکار برای تو عطا کرد که این امر تو را از گواهی دیگران بی نیاز میگرداند. (ابوسعود)
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلَالًا بَعِيدًا ﴿167﴾
النِّسَآء
تفسیر

قطعا کسانیکه به آنچه باید ایمان آورد از محمد و قرآن و مانند آن و مردم را انواع حیله و شبهات از دین منحرف کردند، همانا گمراه شدند گمراهی دور از حق.

مستندات
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
با تکذیب به محمد، منظور یهود هستند. (نسفی)
وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ
و مردم را از دین الله منصرف کردند. (بحر العلوم)
و عرب را با گفتن اینکه در کتاب خود نیافیتم از دین خدا مانع میشوند. (بیضاوی)
با القای شبهات مانع میشوند. (نیسابوری)
قَدْ ضَلُّوا ضَلَالًا بَعِيدًا
گمراهی دور از حق. (بحر العلوم)
چراکه هم گمراه شدند و هم گمراه کردند و گمراه کننده در گمراهی غرق شده تر و از برکنده شدن از آن دورتر است. (بیضاوی)
قطعا سرگشته گشتند و دچار تحیری طولانی شدند. (تاویلات اهل سنت)
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا ﴿168﴾
النِّسَآء
تفسیر

قطعا کسانیکه به آنچه باید ایمان آورد ایمان نیاورده اند و به محمد و مردم با کردار و گزینش خود، ظلم کردند، نیست الله متعال اینکه آنان را مورد آمرزش قرار دهد ما دامیکه بر کفر هستند و نیست اینکه آنان را به راهی هدایت کند.......

مستندات
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
کسانیکه به ایات الهی و حجتهای الهی کفر ورزیده اند و . (تاویلات اهل سنت)
وَظَلَمُوا
به امر الله ظلم کردند و آن را ترک کردند. (تاویلات اهل سنت)
طوریکه خود را به غیر الله اختصاص دادند و عبادت را برای غیر الله قرار دادند نه به وی تعالی در حالیکه الله متعال آنان را خلق کرد تا وی تعالی را عبادت کنند و اینان نفس خود را در غیر موضعی که باید باشند قرار دادند. (تاویلات اهل سنت)
به محمد ظلم کردند با انکار نبوتش و کتمان صفات بزرگش و گذاشتن آن صفات در غیر موضع قرارش. (ابوسعود)
و یا به مردم ظلم کردند با مانع شدن از آنچه معاش و معاد آنان در آن بود. (ابوسعود)
لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُم
بخاطر محال بودن تعلق آمرزش به کافران. (ابوسعود)
یعنی مادامیکه بر کفر هستند الله آنان را آمرزنده نیست. (نسفی)
وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا
و آنان را در آخرت هدایت نکند مگر به سوی.. (تاویلات اهل سنت)
در مورد کسانی است که در علم الله است که آنان ایمان نخواند آورد. (تاویلات اهل سنت)
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا ﴿169﴾
النِّسَآء
تفسیر

مگر راهی به سوی جهنم در دنیا با عدم توفیق به اسلام و در آخرت راهی را به آنان نشان داده خواهد شد که منتهی به جهنم است و وقتی وارد جهنم شوند دائما برای همیشه در جهنم خواهند ماند و این کار و هر امری دیگر که الله اراده کند بر الله آسان است.

مستندات
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ
مگر به راهی که منتهی به جهنم میشود. (مظهری)
یعنی در قیامت فرشتگان انها را به جهنم سوق خواهند داد. (ابوسعود)
انان را در را کفر وامیگزارد و خذلان میکند بخاطر کفرشان و جحودشان و آن راه جهنم است. (بحر العلوم)
به عملی هدایت نکند مگر عملی که آنان را مجبور به ورود به جهنم میکند. (بحر العلوم)
در قیامت برای انان راهی را هموار نکند مگر راهی که منتهی به جهنم است. (بحر العلوم)
راه کفر و شرک در دنیا راه جهنم هستند و اسلام طریق بهشت در دنیا است. (تاویلات اهل سنت)
خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ
در حالیکه وقتی به آن وارد شوند، تا ابد در آن خواهند بود یعنی برای آنان این مقدر شده است. (مظهری)
ابدا از آن نجات نخواهند یافت. (فواتح الالهیه)
وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا
چیزی از این امر بر الله متعالی سختی نکند. (مظهری)
همیشگی در جهنم گرداندن آنان برای الله متعال آسان است چراکه متعذر بودن انجام کاری از اراده کرده های خود، محال است. (ابوسعود)
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَكُمْ ۚ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿170﴾
النِّسَآء
تفسیر

ای مردم تحقیقا برای شما فرستاده ای آمده است که حق را بیان میکند و آنچه که در مورد خلقت حق است را یعنی یگانه بودن الله متعال را برای شما اورده است و این از طرف پرودگارتان است پس ایمان بیاورید وآنچه را که به نفعتان است را انتخاب کنید و اگر بر فرض بر کفر خود اصرار بورزید و کافر شوید، پس برای الله متعال است آنچه در آسمانها و زمین است. اگر بدانید متوجه شدید که دعوت به ایمان، از روی حاجت و نیاز الله متعال نیست بلکه این شما هستید که از ایمانتان نفع میبرید و الله متعال دائما دانا و با حکمت است.

مستندات
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ
ابن عباس: ای اهل مکه. (بحر العلوم)
رسول به گواهی لا اله الا الله آمده است. (بحر العلوم)
یعنی اسلام را آورد. (نسفی)
وقتی که امر نبوت را تثبیت کرد و راه رسیدن به علم به آن را بیان کرد و وعید منکران آن را مشخص کرد، عموم مردم را خطاب قرار داده و به آن دعوت کرد و بر آنان حجت را الزام کرد و به اجابت کنندگان وعده داد و رد کنندگان را وعید داد. (بیضاوی)
برای بیان حق آمده است. (بحر العلوم)
از برای حق امده است یعنی برای عرضه کردن حق و حجت امده است. (بحر العلوم)
آمده است یعنی که بین شما پدیدار شده است. (بحر العلوم)
فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ
پس یگانگی الله متعال را باور کنید و تصدیق کنید. (بحر العلوم)
و قرآنی که محمد آورده است برای شما از عبادت بتان، خیر و نیک است چراکه پرستش بتان، برای شما نفعی ندارند. (بحر العلوم)
ایمان بیاورید ایمانیکه به خیرتان است. (بیضاوی)
و یا اینکه کاری انجام دهید که از آنچه هستید به خیرتان باشد. (بیضاوی)
ایمان بیاورید که ایمان به خیرتان میشود. (بیضاوی)
آنچه را در آن خیرتان است را قصد کنید که ازکفر و تثلیث شما خیر است یعنی ایمان به الله متعال و یگانه داشت وی تعالی است. (نسفی)
وَإِن تَكْفُرُوا
اگر الله و محمد را انکار کنید پس الله متعال از شما بی نیاز است. (بحر العلوم)
نه کفرتان به الله متعال ضرر میرساند و نه ایمانتان به الله متعال نفعی دارد. (بیضاوی)
اگر بر کفر خود اصرار ورزید و بر آن مداومت بورزید. (ابوسعود)
فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ
همه ی آنان بندگان الله هستند. (بحر العلوم)
هرآنچه که این دو شامل آن میشوند و هرآنچه که از آن ترکیب شده اند . (بیضاوی)
وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
و الله متعال دانای به خلقش است و حکیم در امرش است. (بحر العلوم)
دانای به احوال آنان است و با حکمت در تدبیر امورشان است. (بیضاوی)
به مومن و کافر داناست و حکیم است که جزای آن دو را برابر نمیدارد. (نسفی)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود