0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿51﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اي كسانيكه ايمان آورده ايد، يهود و مسيحيان را براي خود دوست نگيريد و از آنان كمك نخواهيد. بعض اين فرقه ها، با بعض ديگر دوست و همپيمان هستند و هركس از شما مومنان آنان را ولي و دوست و ياري رسان بگيرد، قطعا از آنان است. قطعا الله متعال هدايت نميكند قومي را كه ظالم باشند و دوستي را در جايي كه نبايد باشد، قرار دهند. نكته: دوست و ياور گرفتن اهل كتاب و كفار چه براي دنيا باشد و چه در دين، براي مسلمانان بزرگترين خطر و بزرگترين ضعف است و باعث فروپاشي مسلمانان خواهد بود و در دنيا نيز باعث خواري و خفت خواهد شد. نكته: در وقت جبهه گيري عليه مسلمانان، كفار هم زبان هستند پس ان مسلماني كه فكر ميكند كه با كفار ميتواند رابطه دوستي برقراركند سخت در اشتباه است.

مستندات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ
خطاب به تمام مومنان از مخلص و غير آنها است هرچند سبب ورود اين آيه، بعضي از مومنان باشند. (ابوسعود)
وقتي مومن هستند اين قويترين دافعه از ولي گرفتن كفار است چراكه به صفتي متصف شدند كه ضد آن دو فرقه است. (ابوسعود)
يعني در معاشرت و همنشيني مثل دوست خالص نگيريد. (ابوسعود)
يعني بر انان اعتماد نكنيد. (مظهري)
يهود و مسيحيان را اولياء در دين نگيريد چراكه اگر دين آنها را دين بگيريد، اولياي آنان خواهيد شد. (تاويلات اهل سنت)
در ياري رساني و كمك خواستن آنان را براي خود اولياء نگيريد چراكه اگر آنان را كمك رسان و ياري رسان بگيريد و آنان كفار را عليه مسلمانان كمك كنند، كافر خواهند شد. (تاويلات اهل سنت)
آنان را در كسب و تجارت و دنيا اولياء نگيريد چراكه اگر اينكار را انجام دهند، به طرف انان ميل خواهند كرد و از روي خود برگردند و اين باعث رد شهادت آنان و باعث فسق آنان ميشود.
بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ
اين آيه دلالت ميكند بر اينكه كفار هر فرقه اي باشند، ملت واحد هستند. (تاويلات اهل سنت)
منظور رسول الله ص كه اهل دو ملت (دين) از يكديگر ارث نميبرند، ملتهاي كفار نيستند بلكه منظور بين مسلمان و كافر است كه عدم ارث هست چراكه اسلام دين حق است و كفار با هر مذهب و ديني، دين باطل هستند. (تاويلات اهل سنت)
يعني اينان بر عليه شما و براي ضرر زدن به شما، با هم هستند. (مظهري)
وقتي مشخص شد كه اينان ولي يكديگر هستند، و در هركاري با هم متفق هستند، از ضرورت اين امر، اتفاق انان بر ضد شماست پس بين شما مومنان و آنان ولي و دوست بودن متصور نيست. (ابوسعود)
وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ
هركس از مومنان آنان را دين ولي بگيرد يا در ياري رساني و نصرت يكديگر، پس در دينا و آخرت در حكم آنان خواهند. (تاويلات اهل سنت)
اگر در كسب و تجارت ولي بگيرند، در دنيا از زمره ي آنان خواهند بود. (تاويلات اهل سنت)
ممكن است كه مجاز باشد يعني كسيكه آنان را ولي بگيرد فاسق است وفاسق به كافر شبيه است و هدف سختگيري وجوب دوري از آنان باشد. (مظهري)
إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
يعني آنان را به ايمان هدايت نميكند و آنان را و شانشان را به خودشان واميگذراد پس در كفر و گمراهي ميافتند. (ابوسعود)
يعني ولي گرفتن آنان ظلم است و خود را در معرض عذاب هميشگي قرار دادن است و شي را در جايي غير از موضع خودش قرار دادن است. (ابوسعود)
كساني را كه با موالات كفار به خود ظلم كردند و با موالات با دشمن مومنان به مومنان ظلم كرده اند. (مظهري)
فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ ﴿52﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

پس خواهي ديد كه افرادي كه در قلبهاي آنان بيماري شك و نفاق است، در دوستي و ارتباط با يهود و نصاري شتاب ميكنند و عذر ميآورند كه ما از اين ميترسيم كه دوران به سمت آنان برگردد و ما به آنان نياز پيدا كنيم. پس الله متعال ميفرمايد: باشد كه الله متعال فتح و پيروزي را محمد و يارانش عنايت كند و يا اينكه امري غير از آنچه شما انتظار داريد رخ بدهد كه نتيجه ي اين امر و فتح، منافقان كه دنبال دوستي با كفار بودند، بر آنچه در دل از نفاق مخفي كرده بودند، پيشمان گردند.

مستندات
فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ
حال منافقين را بيان ميكند و ميگويد: كساني را كه در قلب آنان شرك و نفاق هست را ميبيني كه... (بحر العلوم)
از عباده بن صامت به رسول الله ص گفت: من در ميان يهود دوستان زيادي دارم و من از موالات با آنان به الله و رسولش تبري ميجويم و عبدالله ابن ابي گفت: من مردي هستم كه از برگشت روزگار ميترسم و نميتوانم از ولايت و موالاتي كه دارم دست بردارم. پس اين آيه نازل شد. (بيضاوي)
از عباده بن الصامت: منظور عبدالله پسر اُبَيّ است. (ابن ابي حاتم)
از سدي: مرض يعني شك . (بحر العلوم)
يُسَارِعُونَ فِيهِمْ
در همپيماني و موالات و همكاري با يهود و نصاري، عجله ميكنند. (بحر العلوم)
منافقان در انجام گناه و دشمني با مومنان شتاب ميكنند. (ابن ابي حاتم)
در مناجات يعني در در گوشي صحبت كردن با اهل كتاب و به رضاع گرفتن آنان براي اولاد خود، شتاب ميكنند. (ابن ابي حاتم)
يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ
ميگويند ما از اينكه مشركان غالب گردند ميترسيم. (بحر العلوم)
گفته ميشود: ميگويند: از احتياج و قحطي ميترسيم. (بحر العلوم)
ميگويند از اينكه دور بر عليه مسلمانان برگردد ميترسيم. (بحر العلوم)
فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ
پس باشد الله متعال فتح را به رسول الله ص بر عليه دشمنانش برگرداند و مسلمانان را ظاهر و غالب بگرداند. (نسفي)
كلمه ي عسي از الله متعال به معني قطعي بودن است اين بشارتي بر مسلمانان است قطع طمع منافقين است. (ابوسعود)
أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ
يا اينكه رسول الله ص امر كند تا اسرار منافقين را آشكار كرده و آنان را اعدام كند. (نسفي)
ويا به عذاب آن كفار و هلاك انان در دنيا. (تاويلات اهل سنت)
فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ
پس در نتيجه منافقان بر انچه در دلهاي خود مخفي داشته بودند، پشيمان گردند. (نسفي)
در وقت ديدن عذاب و هلاك در دنيا و يا در آخرت پشيمان ميگردند. (تاويلات اهل سنت)
از آنچه از مودت كفار و دشمني مومنان در دل داشتند. (تاويلات اهل سنت)
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ ﴿53﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

و در اين زمان است كه مومنان به يكديگر بگويند: با اشاره به منافقان، آيا اينان بودند كه قسم يقيني خورده بودند كه با ما هستند؟ اعمالشان باطل شده است و ثوابي براي آنان نيست پس در نتيجه اينان زيان كشان گشتند. نكته: يعني در اين عمل كه منافقين از دوران جنگ ميترسند وبخاطر آن يهود و نصاري را موالات ميكنند، در عاقبت امر زيان كشان هستند كه هم دنيا و هم آخرت را از دست داده اند.

مستندات
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا
در اين زمان يعني زمان پشيماني منافقان، مخلصان در ايمان به يكديگر گويند در حاليكه منافقان را به سخره گرفته اند: (فواتح الاليه)
باشد كه الله فتح را ارمغان بياورد و مومنان بگويند: (بيضاوي)
أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ
آيا اين مفسدان منافق همان هايي هستند كه قسم قوي خورده اند كه همراه ما هستند و مومن به نبي مومنان و كمك كار شما در اعتلاي كلمه الله و در نشر دينش هستند. (فواتح الالهيه)
يا اين را به يهود بگويند چراكه منافقان عهد و پيمان با يهود بسته بودند كه به آنان كمك كنند. (بيضاوي)
حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ
چگونه است كه اعمالشان اعمالشان حبط شد و مضمحل شد و هيچ فائده اي براي آنان ندارد. (فواتح الالهيه)
اعمالشان باطل شده است و در آخرت براي آنان ثوابي نخواهد بود. (بحر العلوم)
فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ
پس در نتيجه از زيانكشان زياني بزرگ و آشكار در دنيا و آخرت گشتند. (فواتح الالهيه)
در دنيا و اخرت با فوت كمك و دوام عقوبت، زيانكشان گرديدند. (نسفي)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿54﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اي كسانيكه ايمان آورده ايد اگر از شما كساني باشند كه از دين برگردند و مرتد شوند، پس زود باشد كه الله متعال قومي را بياورد كه الله متعال از آنان راضي است و دوستشان دارد يعني بهشتشان دهد و آنان نيز الله متعال را دوست دارند و از وي پيروي ميكنند، صفتشان اين است كه درمقابل مومنان خود را خوار ميشمارند و فروتني ميكنند و در مقابل كفار، سختگير و شديد هستند و در اين را از ملامت و سرزنش كسي نميترسند. اين صفات را داشتن ، فضلي از الله متعال است كه به هركه بخواهد عنايت ميكند و الله متعال فراخ فضل است و دانا به همه چيز.

مستندات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ
اي مومنان كسانيكه از شما بر كفر برميگردند. (نسفي)
از ابن عباس: اين آيه در شان اهل رده در زمان حضرت ابوبكر نازل شده است طوري كه بعد وفات رسول الله ص ، از عرب عده مرتد شدند و گفتند كه ما به يگانگي الله شهادت ميدهيم و به رسالت محمد ايمان داريم ولي از اموال خود، زكات دادن را خير نميدهيم. حضرت ابوبكر با صحابه مشورت كرد تا به جنگ آنان بروند و صحابه گفتند ما چگونه با قومي جنگ كنيم كه به الله و رسولش شهادت ميدهند؟ حضرت ابوبكر گفت: بخاطر حق زكات. پس همگي بر جنگ متفق شدند و در سمت يمن مسيمله كذاب ادعاي پيامبري كرد و مسلمانان به فرماندهي خالد بن وليد با چيزي حدود هفت هزار نفر باضافه سه هزار نفر از اطراف ب به آنها ملحق شدند و به جنگ مسيلمه رفتند و مسيلمه نيز اعراب را جمع كرد و جنگ سختي در گرفت و حتي نزديك بود كه مسلمانان شكست بخورند در اين حال بود كه الله متعال به مسلمانان نصرت داد و مسيلمه و عده ي زيادي از آنان كشته شدند وبعد اهل رده توبه كردند و آمدند. (بحر العلوم)
فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ
كه الله آنان را دوست دارد و آنان الله را دوست دارند. (بحر العلوم)
زود باشد كه قومي بيايند كه الله از آنان راضي است و بر آنان ثناء گويد و از الله متعال اطاعت كنند و اولويت را بر طاعت الله ميدهند و از وي تعالي اطاعت ميكنند و در اين خبر دليل نبوت رسول الله ص است كه از چيزي خبر داد كه هنوز رخ نداده است و همچنين اثبات خلافت حضرت ابوبكر است. (نسفي)
از حضرت رسول الله ص در مورد اين قوم سوال شد و حضرت رسول الله ص بر گردن سلمان زد و گفت كه اين و قوم اين اگر ايمان بر ثريا چسبيده باشد، مرداني از فارس بدان دست خواهند يافت. (نسفي)
روايت شده است كه رسول الله ص به ابوموسي اشعري اشاره كردند و گفتند: قوم اين منظور است. (بيضاوي)
بعضي گفته اند: منظور آناني هستند كه در قادسيه جنگيدند كه لشكر اسلام متشكل از دو هزار نفر از نَخَع و پنج هزار نفر از كِنْده و بَجِيْله و سه هزار نفر ديگر از اطراف براي مسلمانان بودند. (بيضاوي)
قادسيه: جنگ بين مسلمانان و فارس كه فارس از ترس حمله ي مسلمانان پيش دستي كرده و حمله را شروع كرده بودند و در ظرف چهار روز تمام شد و مسلمانان پيروز شدند و بسياري از لشكر فارس خود را به آب انداخته و غرق شدند. قادسيه نام مكاني است. (از دهخدا البته به اعراب تعبير كرده است درست آن مسلمانان هستند)
از حضرت علي: زود باشد كه لشكري از لشكر الله متعال به ياري خليفه ابوبكر خواهند آمد كه الله آنان را دوست دارد همانند دوست داشتن پدر فرزندان خود را براي مومنان بمانند بنده در مقابل سيدش هستند و بر كافران همانند درنده كه بر شكارش حمله ميكند. (بحر العلوم)
گفته شده است كه اين قوم همان حضرت ابوبكر و يارانش هستند. (بحر العلوم)
ضحاك : منظور حضرت ابوبكر و يارانش است كه با اهل رده جنگيدند تا اينكه آنها به اسلام برگرداندند. (بحر العلوم)
از حسن: والله كه منظور حضرت ابوبكر و يارانش هستند. (بحر العلوم)
منافقان بعد وفات رسول الله ص خواستند كه كفرشان را اظهار كنند و حضرت عمر بر منبر رفت و گفت كه اي مردم هركس بگويد كه محمد مرده است گردنش را ميزنم بلكه محمد زنده است تا بر تمام اديان غلبه يابد پس وي برميگردد و حضرت ابوبكر گفت اي عمر بيا پايين و خودش بالاي منبر رفت و گفت: اي مردم هركس محمد را عبادت ميكرد پس محمد مرده است و هركس الله متعال را عبادت ميكرد الله متعال زنده اس و بر وي مرگي است. هركس از اسلام برگرددد بين ما و آنها، شمشير حاكم است. منافقان ترسيدند و نفاق خود را كتمان كردند و حضرت ابوبكر اين آيه را تلاوت كرد: إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ [الزمر: 30] و آيه وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ [آل عمران: 144]. حضرت عمر گفت: گويا كه من براي اولين بار بود كه اين آيه را ميشنيدم. ديگري در مورد محل دفن رسول الله ص اختلاف كردند و حضرت ابوبكر گفت: همانجا كه مرده است دفن كنيم و همه بر اين اتفاق كردند وبعد در مورد خلافت در سقيفه ي بني ساعده در خلافت اختلاف كردند و بر حضرت ابوبكر اتفاق كردند و بعد در مورد اهل رده اختلاف كردند و اخر امر بر راي حضرت ابوبكر اتفاق كردند. (بحر العلوم)
تنها كسيكه از خلفاي اسلامي با اهل رده جنگ كرد بعد رسول الله ص حضرت ابوبكر است. (تاويلات اهل سنت)
أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ
اذله جمع ذليل يعني فروتن و خوار است نه ذلول مقال صعوبت. (نسفي)
نرم و مهربان هستند بر مومنان و شديد و سختگير هستند بر كفار. (بحر العلوم)
منظور اهل يمن هستند. (بحر العلوم)
يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
در راه اطاعت از الله متعال جنگ ميكنند. (بحر العلوم)
با كفار جنگ ميكنند. (نسفي)
وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ
در عمل به طاعت الله متعال از ملامت مردم ابايي ندارد و خوفي ندارند. (بحر العلوم)
ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ
اين توفيق الله متعال است كه به هركه خواهد ميدهد.
اين دين الله يعني اسلام است كه هركه را خواهد به آن هدايت ميكند. (بحر العلوم)
وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
فضلش فراخ است. (بحر العلوم)
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ﴿55﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اين است غير اين نيست كه ولي و دوست و ياور و سرپرست مومنان، همانا الله و رسولش و كساني هستند كه ايمان آورده اند كه نماز را برپا ميدارند و زكات و صدقه ميدهند و نمازشان ركوع دارد و با فروتني ادا ميكنند و اگر فرصت داشته باشند در اداي خيرات كوتاهي نميكنند و در انجام آن شتاب ميكنند حتي در نماز هم باشد.

مستندات
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا
عبدالله بن سلام و يارانش از يهود كه مسلمان شده بودند، به رسول الله ص گفتند: يهود دشمني خود را با ما آشكار كردند و هم قسم شدند كه با مخالطه نداشته باشند و خانه هاي ما از مسجد دور است و كسي را كه با ما سخن گويد در جايي غير اين مسجد نداريم. پس اين آيه نازل شد. (بحر العلوم)
يعني الله و رسولش و مومنان حافظ شما هستند. (بحر العلوم)
عبدالله بن سلام و يارانش گفتند: ما به الله و رسولش و مومنين راضي هستيم. (بحر العلوم)
از ضحاك: وقتي رسول الله ص به مدينه هجرت كردند بنو اسد بن خزيمه پيش رسول الله ص آمدند و گفتند: ما غريب مانديم و از قوم خود منقطع گشتيم حال چه كسي ما را نصرت دهد؟ پس اين آيه نازل گشت. (بحر العلوم)
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
از ابن عباس: بلال اذان داد و رسول الله ص به نماز آمدند و مردم در نماز بودند بعضي ايستاده و بعضي ديگر در ركوع و بعض ديگر در سجده، در اين هنگام مسكيني بود كه از مردم درخواست كمك ميكرد و رسول الله ص آن مسكين را فراخواند و پرسيد: آيا كسي به تو چيزي كمك كرد؟ سائل گفت: بله. گفت: چه چيزي كمك كرد؟ گفت: انگشتر. رسول الله ص پرسيد چه كسي كمك كرد؟ مسكين گفت: آن نماز گزار. پرسيد در چه حالتي كمك كرد؟ گفت: در وقت ركوع. پس به آن مرد نماز گزار نگاه كرد و ديد كه حضرت علي است. پس در اينجا رسول الله ص براي عبدالله بن سلام، قرائت كردند: الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ.(بحر العلوم)
گفته ميشود: آيه در مورد تمام مسلمانان هستند كه نماز ميخوانند و زكات ميدهند. (بحر العلوم)
نماز و زكات را انجام ميدهند در حاليكه در اين عمل، خاشع و فروتن در برابر الله متعال هستند. (ابوسعود)
هدف بيان رغبت و شتاب در انجام خيرات است. (ابوسعود)
ذكر ركوع براي اين است كه نماز مسلمانان مخالف نماز يهود است و نماز مسلمانان ركوع دارد و نماز يهود ركوع ندارد. (مظهري)
از عكرمه: در مورد حضرت ابوبكر نازل شده است. (مظهري)
ابوجعفر محمد بن علي باقر: اين آيه در شان مومنان نازل شده است. به وي گفتند كه عده اي از مردم فكر ميكنند اين آيه در شان حضرت علي نازل شده است. وي تكراركرد كه در شان مومنان نازل شده است. (مظهري)
وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿56﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

. هركس كه الله و رسولش و مومنان را ولي و دوست و ياريرسان بگيرد، قطعا حزب الله غالب و پيروز هستند. نكته: يعني وقتي الله و رسولش و مومنان را ولي و دوست و براي نصرت گرفتي، حزب الله شده اي.

مستندات
وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا
كسيكه امر خود را به الله واگذارد و از فرمان رسول الله ص تبعيت كند و با مسلمانان موالات و دوستي داشته باشد، اين شخص جزو حزب الله است. (قرطبي)
گفته شده: كسيكه به طاعت الله و نصرت رسولش و مومنان مشغول شود، حزب الله است. (قرطبي)
ابن عباس: منظور از الذين آمنوا، مهاجرين و انصار هستند. (مظهري)
فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ
حسن: حزب الله يعني لشكر الله. (قرطبي)
حزب الله: انصار الله است. (قرطبي)
مومنان حزب الله هستند براي همين بر يهود غلبه كردند و آنان را اسير كردند و تبعيد و بر آنان جزيه نهادند. (قرطبي)
حزب مرد همان يارانش هستند. (قرطبي)
اضافه ي حزب به الله متعال جهت تعظيم مومنان است. (ابوسعود)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿57﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اي كسانيكه ايمان آورده ايد كساني را كه دين شما جدي نميگيرند و به تمسخر ميگيرند و بازيچه قرار ميدهند كه اين افراد همان كساني باشند كه به آنها قبل شما كتاب داده شده است و همينطور كسانيكه كفر ميورزند، ولي و دوست و ناصر نگيريد. و از الله متعال پروا كنيد. اگر واقعا و حقا مومن هستيد، انان را ولي نگيريد.

مستندات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا
روايت شده است كه رفاعه پسر زيد و سويد پسر حرث، اظهار اسلام كردند و بعد دچار نفاق شدند و از مسلمين كساني بودند كه با آنها دوست شده بودند پس مومنان از دوستي با آنان نهي شدند. (ابوسعود)
آگاهي دادن به اين مطلب است كه افرادي وضعيتشان چنين باشد، مستحق دشمن بودن هستند نه دوست بودن. (ابوسعود)
نهي مومنان قبل اولياء گرفتن آنان است و يا بعد موالات نه در دين بلكه در بعضي از امور دنيوي است و يا نهي منافقان است از اينكه آنان را بر عليه مومنان موالات نكنيد. (تاويلات اهل سنت)
كساني را دين شما را مورد تمسخر قرار ميدهند و بازيچه ميدانند. (جلالين)
منظور از بازيچه گرفتن دين اين است كه به زبان بگويند بدون اينكه قلب آن را تصديق كند. (نيسابوري)
مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ
بيان مسخره كنندگان است كه چه كساني هستند. (ابوسعود)
خصوصا از كسانيكه ادعاي ايمان و طاعت از الله را دارند و قبل شما به آنها كتاب داده شده است ولي انان بر موجب آن عمل نكردند بلكه كارشان كشتن انبياء بوده است و خصوصا كسانيكه به يگانگي الله شرك ورزيده اند. (فواتح الالهيه)
وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ ۚ
يعني مشركين و كافر ناميدن آنها از جهت مضاعف بودن كفرشان است. (ابوسعود)
اينطور كه به نظر ميرسد اين مشركين جزو مسخره كنندگان نيستند. (ابوسعود)
قرائت ابي كه و من الكفار است، اين نظر را تقويت ميكند. (ابوسعود)
و در قرائت عبدالله ابن مسعود و من الذين اشركوا آمده است كه در اينصورت مشركان در اينجا جزو مسخره كنندگان هستند. (ابوسعود)
يعني از آنان كامل اجتناب كنيد. (ابوسعود)
وَاتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
در اين امر از الله پروا كنيد با ترك موالات آنها. (ابوسعود)
و يا با ترك انواع منهيات به طور مطلق و بي قيد و شرط كه از جمله ي آن ترك موالات آنها است. (ابوسعود)
اگر حقا مومن هستيد پس قضيه ي ايمان قطعا موجب دوري از آنها ميشود. (ابوسعود)
اگر در ايمانتان صادق هستيد. (جلالين)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود