عيسي پسر مريم گفت: بار الها اي پروردگار ما بر ما فروفرست مائده اي از آسمان تا روز نزول آن براي همه ي ما اولين و آخرين ما عيد و روز سرور باشد و نشانه اي از تو باشد و ما را آنچه خواستيم روزي ده چراكه تو بهترين روزي دهندگان هستي.
الله متعال فرمود: من آن را بر شما نازل كننده هستم پس اگر كسي از شما بعد نازل شدن آن ، كفر ورزد، پس من وي را عذابي خواهم داد كه كسي را چنين شديد و سخت عذاب نداده ام.
و به ياد آر زماني را كه الله متعال به حضرت عيسي فرمود: اي عيسي پسر مريم، آيا تو مردم گفته اي كه غير از الله ، خودت و مادرت را نيز اله بگيرند؟ حضرت عيسي جواب داد: تو پاك و منزه هستي از اينكه تو را شريكي باشد. ما را نميسزد كه بگويم سخني را كه در حق من، حق نيست. اگر گفته بودم قطعا خودت ميدانستي و سوال كردن نميخواهد پس وقتي در علمت نيست يعني اينكه من اين را نگفته ام. تو آنچه در من هست را ميداني ولي من آنچه در معلومات توست را نميدانم. قطعا تو بسيار داناي به آنچه از خلقت پنهان است، هستي. نكته: در مورد من دون الله در حديث آمده است: من بي نيازترين شريكان هستم هركس در عبادت به من، شريك قائل شود آن عبادت من از آن شخص بيزارم و عبادت اينچنيني به شريكي گرفته واگزارم. پس وقتي بحث اتخاذ و اله گرفتن پيش ميآيد الله متعال از من دون الله استفاده ميكند يعني اينكه وقتي همين اله گرفتن هم همراه با شرك باشد، نزد من ؛الله متعال؛ چيزي نيست و به مثابه ي اين است كه مرا اله ندانسته است. أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ، فَمَنْ عَمَلَ عَمَلًا فَأَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا مِنْهُ بَرِيءٌ، وَهُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ (صحيح ابن خزيمة ط 3 (1/ 465))
حضرت عيسي گفت: من به آنان چيزي نگفته ام جز آنچه كه خودت بدان امر كرده اي يعني الله را يگانه بداريد و فقط وي تعالي را عبادت كنيد كه وي تعالي پروردگار من و پروردگار شماست و من تا زمانيكه پيش آنان بودم از كردار و گفتار آنان اگاه بودم و مواظب بودم كه خلاف امرت عمل نكنند و بر خلاف امرت نگويند پس وقتي كه مرا به آسمان بردي اين تو بودي كه بر آنان نظارت داشتي و تو بر همه چيز من جمله گفتار و كردار من و گفتار و كردار آنان، شاهد و گواه هستي.
اگر عذابشان دهي، بندگان خودت را عذاب داده اي و كسي را ياراي اعتراض نيست و كسي را حرفي نيست و اگر كه ببخشي اين بخشش از اين است كه قطعا تو غالب در امر و با حكمت هستي و خودت ميداني كه چه كني. نكته: وضعيت عجيبي است كه رسولش را مورد بازخواست قرار ميدهد بعد آن رسول طوري بيان ميكند تا غضب پروردگارش كم شود و از طرفي ديگر خود رسولش نيز در ترس است ولي ما در دنيا انگار از اين امور خبري نداريم و بيخيال هستيم و فقط بحث ماديات و كارهاي دنيوي را بين خود مطرح ميكنيم و براي آن دعوي ميكنيم.
الله متعال به حضرت عيسي فرمود اين روزي است كه راستگويان را راستيشان نفع ميرساند. براي آنان است باغهايي كه نهرها از زيرش روان است و وقتي داخل آن شوند براي ابد جاودانه خواهند بود. الله متعال از آنان و كردار و اعتقادي كه در دنيا داشته اند راضي است و اينان نيز از پاداشي كه از الله متعال گرفته اند راضي هستند. اين رضايت و اين پيروزي، پيروزي بزرگ است. نكته: راضي بودن طرفين يادآوري به افرادي است كه در دلشان ميگويند كه نكند اين دنيا جاي بهتري باشد و يا آيا آخرت و بهشت به لذيذي و خوشي اينجا خواهد بود يا خير پس الله متعال اعلام ميفرمايد كه در آنجا همه راضي هستند.
تنها براي الله متعال است پادشاهي آسمانها و زمين و هرآنچه در اينهاست چه عقلا و چه غير عقلا اين عقلاي مخلوق در خيلي چيزها با غير عقلا وجه اشتراك دارند پس واقعا جهل بزرگي است كه در حق مخلوقي مثل حضرت عيسي، گمان اله بودن كرده شود. قطعا الله متعال بر همه چيز قادر است. نكته: آنچه بشر را دچار فريب ميكند ادعايش است كه با وجود اينكه چيزي نميداند باز ادعايي اندازه ي كوهها دارد بعد اگر بر اساس علم ناچيزش چيزي غير عادي به نظر برسد به آن نسبتهاي عجيب و غريب ميدهد تا جهل خودش به آن را بپوشاند و توجيه كند.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.