0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ﴿114﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

عيسي پسر مريم گفت: بار الها اي پروردگار ما بر ما فروفرست مائده اي از آسمان تا روز نزول آن براي همه ي ما اولين و آخرين ما عيد و روز سرور باشد و نشانه اي از تو باشد و ما را آنچه خواستيم روزي ده چراكه تو بهترين روزي دهندگان هستي.

مستندات
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ
وقتي حضرت عيسي ديد كه هدفشان غرض صحيحي است گفت:... (بيضاوي)
و يا اينكه وقتي ديد كه آنان از خواسته شان بر نميگردند پس خواست كه آنان را با حجت كامل الزام كند. (بيضاوي)
اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ
با دو صفت الوهيت و ربوبيت، پروردگارش را فراخواند و دعا كرد تا غايت تضرع و زاري خود را نشان بدهد و در استدعا مبالغه كرده باشد. (ابوسعود)
مائده اي كه فرود آينده از آسمان باشد. (ابوسعود)
تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا
يعني تا روز نزول ان را براي خود عيد بگيريم. (نسفي)
گفته شده است: و آن روز يكشنبه بوده است وبراي همين آن را عيد گرفته اند. (نسفي)
عيد يعني سرور و شادي يعني روز شادي و سرور ما باشد. (نسفي)
براي اولين ما يعني آنان كه در زمان ما هستند و آخرين ما يعني كسانيكه بعد ما ميآيند. (نسفي)
و يا يعني اينكه اولين ما از آن بخورند و بعدي ها نيز بخورند و يا اينكه متقدمين و تابعان ما از ان بخورند. (نسفي)
وَآيَةً مِّنكَ ۖ
و معجزه و نشانه اي بر صحت نبوت من باشد. (نسفي)
وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
و آنچه درخواست كرده ايم را بده چراكه تو بهترين عطاكنندگان هستي. (نسفي)
مائده يا شكر آن را به ما ارزاني بدار. (ابوسعود)
قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ ﴿115﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

الله متعال فرمود: من آن را بر شما نازل كننده هستم پس اگر كسي از شما بعد نازل شدن آن ، كفر ورزد، پس من وي را عذابي خواهم داد كه كسي را چنين شديد و سخت عذاب نداده ام.

مستندات
قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ
الله متعال كه بر استعداد و آمادگي داشتن يا نداشتن آنها آگاه بود، فرمود: هرچند شما آن را قابل نيستيد باز به شما فرو فرستنده هستم. (فواتح الالهيه)
فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ
پس هركس از شما بعد نزول آن كفر ورزد. (فواتح الالهيه)
فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ
كسي را به مانند آن عذاب ندهم. (فواح الالهيه)
كسي را اهل زمان خودشان و يا جميع عالميان. (ابوسعود)
پس بعد آن كفر ورزيدند و از لازمه هاي انسان بودن مسخ شدند و به مرتبه ي پستترين حيوانات و زشتترين آنها تبديل شدند. (فواتح الهيه)
در بعضي از داستان آن گفته اند كه آنان به خوك تبديل شدند واين عذابي است كه غير انها را داده نشده است. (تاويلات اهل سنت)
بعضي نيز گفته اند : منظور عذاب در آخرت است. (تاويلات اهل سنت)
بعضي نيز گفته اند وقتي حواريون اين وعيد و تهديد شديد را شنيدند ترسيدند كه كافر شوند و از درخواست خود بازگشتند. اين قول حسن و مجاهد است.(ابوسعود)
حسن گويد: مائده بر آنان نازل نشده است چراكه در آيه آمده است كه عيد براي اولينهاي ما وآخرين ما باشد و ما جزو آخرين مسيحيان هستيم ولي آنچه گفته شده بر ما نيامده است. ديگر اينكه الله متعال فرمود كه عذابي خواهد داد كه كسي را به مثل آن عذاب داده نشده است ولي عده اي كافر شدند ولي عذابي نازل نشده است. (تاويلات اهل سنت)
ولي صحيح و مشهور از جمهور امت و مشهوران امت، بر اين هستند كه نازل شده است. (ابوسعود)
وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ﴿116﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

و به ياد آر زماني را كه الله متعال به حضرت عيسي فرمود: اي عيسي پسر مريم، آيا تو مردم گفته اي كه غير از الله ، خودت و مادرت را نيز اله بگيرند؟ حضرت عيسي جواب داد: تو پاك و منزه هستي از اينكه تو را شريكي باشد. ما را نميسزد كه بگويم سخني را كه در حق من، حق نيست. اگر گفته بودم قطعا خودت ميدانستي و سوال كردن نميخواهد پس وقتي در علمت نيست يعني اينكه من اين را نگفته ام. تو آنچه در من هست را ميداني ولي من آنچه در معلومات توست را نميدانم. قطعا تو بسيار داناي به آنچه از خلقت پنهان است، هستي. نكته: در مورد من دون الله در حديث آمده است: من بي نيازترين شريكان هستم هركس در عبادت به من، شريك قائل شود آن عبادت من از آن شخص بيزارم و عبادت اينچنيني به شريكي گرفته واگزارم. پس وقتي بحث اتخاذ و اله گرفتن پيش ميآيد الله متعال از من دون الله استفاده ميكند يعني اينكه وقتي همين اله گرفتن هم همراه با شرك باشد، نزد من ؛الله متعال؛ چيزي نيست و به مثابه ي اين است كه مرا اله ندانسته است. أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ، فَمَنْ عَمَلَ عَمَلًا فَأَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا مِنْهُ بَرِيءٌ، وَهُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ (صحيح ابن خزيمة ط 3 (1/ 465))

مستندات
وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ
به مردم روزي را يادآوري كن كه الله متعال به حضرت عيسي گويد... (ابوسعود)
اين سوال به جهت توبيخ كفار و خاموش كردن آنان است. يعني با اقرار گرفتن بر بندگي از حضرت عيسي در مقابل شهود است و همينطور اينكه حضرت عيسي دستور به عبادت الله متعال كرده است. (ابوسعود)
ممكن است كه اين قول را در زماني گفته باشد كه حضرت عيسي بين قوم خود بوده باشد تا كه اين سوال الله متعال از حضرت عيسي نشانه و حجتي باشد بر عليه كسانيكه از وي تبعيت كردند و بعد از راه منحرف شده اند. ديگر اينكه ممكن است كه اين سوال و جواب در زمان به آسمان رفتن حضرت عيسي باشد و الله متعال وي را آگاه كرده باشد كه قوم وي بعد وي چه كرده اند و ممكن است كه در روز قيامت باشد. (تاويلات اهل سنت)
أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ
اينكه آنان حضرت عيسي و مادرش را اله گرفته اند، يقيني است و سوال اين است كه آيا تو اي عيسي به اين كار امر كرده اي يا اينكه اينان از خودشان اينكار را انجام داده اند. (ابوسعود)
در اينكه مسيحيان مريم را نيز اله بدانند آمده است كه در بين آنان قومي بوده اند به نام ميريمية كه در حق حضرت مريم ادعاي اله بودن داشتند. (الوسيط طنطاوي)
اينكه مسيحيان عيسي پسر مريم را اله بدانند تناقض است چراكه ميگويند كه مريم را مادر عيسي گفتند و عيسي را پسر مريم گفتند پس وقتي كه مادر بودن مريم و فرزندي عيسي ثابت شد ديگر اله بودن آنها منتفي است همانطور كه فرزندان ديگران اينطور نيست ولي اين قوم سفيه هستند و اين را از روي جهالت و سفاهت ميگويند. (تاويلات اهل سنت)
من دون الله يعني در حاليكه از الله گذشته اين دو را اله بگيرند؟ و يا اينكه اين دو كه غير الله هستند، را اله گرفته اند؟ در هر صورت به معني اين است كه اين دو را براي الله متعال شريك گرفته اند. (ابوسعود)
معني دون مغايره است پس معني آن اين است كه وقتي همراه الله متعال غير وي تعالي عبادت شود، مثل اين است كه الله متعال را اصلا عبادت نكرده باشد. و يا دون به معني كوتاهي و پايينتر از الله متعال بودن است چراكه مسيحيان اين دو را از الله متعال مستقل نميدانستند و بلكه عبادت اين دو را رساننده به الله متعال ميدانستند. (بيضاوي)
قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ
حضرت عيسي جواب داد: سبحان الله (پاك و منزه هستي) يعني بر من شايسته نيست كه آنچه براي من حق نيست را بگويم. (تاويلات اهل سنت)
عيسي تنزيه كنان جواب داد:... (ابوسعود)
درست نيست و شايسته نيست آنچه بر من حق نيست با بگويم. (ابوسعود)
يعني تو پاك هستي از اينكه تو را شريك و انبازي باشد. (نسفي)
إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ
تقرير اين مساله است كه وي اين را نگفته است چراكه اگر ميگفت، الله متعال ميدانست و وقتي در علم الله متعال چنين چيزي نيست ، پس مشخص ميشود كه گفته ي حضرت عيسي نيست. (ابوسعود)
تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي
منظور از نفس آنچه در نهان داري باشد. (تاويلات اهل سنت)
و ممكن است كه منظور آنچه در ذات خود داري باشد. (تاويلات اهل سنت)
وقتي الله متعال از موصوف شدن به ذات والاتر باشد پس معني اين آيه چنين ميشود: تو آنچه نزد من است را ميداني ولي من آنچه نزد توست را نميدانم. ويا اينكه تو آنچه از من سر زده است را ميداني ولي من آنچه از غيب توراست نميدانم. (تاويلات اهل سنت)
چراكه تو آنچه من مخفي ميكنم را نيز ميداني پس آنچه را كه آشكار كرده ام به طريق اولي ميداني. (ابوسعود)
وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ
يعني من آنچه كه از معلوماتت از من مخفي ميكني را نميدانم. (ابوسعود)
زجاج: نفس به دو معني ميآيد يكي به معني روح و ديگري به معني ذات و حقيقت شيي. منظور زجاج حصر معاني نفس در اين دو نيست چراكه نفس را معاني ديگري نيز آمده است. اگر به معني ذات باشد در مورد الله متعال بدون مشاكله اطلاق شده است مثل { كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ} [الأنعام: 12]و اما به معني اول يعني به معني روح به الله متعال اطلاق نشود مگر از روي مشاكله و مشاكله در لفظ روح نيست بلكه در كلمه ي في است كه در اينجا بكار رفته و در حق حضرت عيسي بدين معني است كه آنچه در عقل و ذهن عيسي است ولي اين معني را نميشود در مورد الله متعال بكار برد چراكه علم الله متعال در عقل يا ذهن نقش نميبندد و بر آلت و وسيله نيز متوقف نيست. (حاشيه الشهاب علي تفسير البيضاوي =عنايه القاضي وكفاية الراضي (
نفسك يعني نفس وي تعالي به جهت مشاكله آمده است. (ابوسعود) يعني نفس براي حضرت عيسي هست پس وقتي آنچه بر الله متعال را است، نيز به نفس تعبير كرد. مثلا وقتي كسي به شما اعلام ميكند كه بفرماييد چه برايتان بپزم؟ شما ميگي پيراهن بپز، منظور از بپز همان بدوز است ولي وقتي طرف مقابل از فعل پختن استفاده كرد شما با استفاده از فن مشاكله بپز را بكار بردي.
إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
تو داناي آنچه از خلقت غايب است هستي. (تاويلات اهل سنت)
مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنْتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿117﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

حضرت عيسي گفت: من به آنان چيزي نگفته ام جز آنچه كه خودت بدان امر كرده اي يعني الله را يگانه بداريد و فقط وي تعالي را عبادت كنيد كه وي تعالي پروردگار من و پروردگار شماست و من تا زمانيكه پيش آنان بودم از كردار و گفتار آنان اگاه بودم و مواظب بودم كه خلاف امرت عمل نكنند و بر خلاف امرت نگويند پس وقتي كه مرا به آسمان بردي اين تو بودي كه بر آنان نظارت داشتي و تو بر همه چيز من جمله گفتار و كردار من و گفتار و كردار آنان، شاهد و گواه هستي.

مستندات
مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ
من در دنيا چيزي نگفته ام مگر توحيد و يگانگي تو را گفتم. (بحر العلوم)
تصريح به نفي آنچه در سوال آمده است. (بيضاوي)
من به آنان چيزي جز آنچه تو بدان امر كرده اي، دستور نداده ام كه همان توحيد و عبادت الله متعال است. (نسفي)
من آنان را دعوت نكرده ام مگر بر انچه كه تو امر كرده اي. (تاويلات اهل سنت)
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ
تفسير آنچه بدان امر كرده بود است يعني بازگو ميكند كه چه به آنان گفته است. (نسفي)
اينكه الله متعال را يگانه بدانيد و از وي تعالي اطاعت كنيد. (بحر العلوم)
وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ
و من بر بني اسرائيل گواه بودم با رساندن پيامت. (بحر العلوم)
يعني من بر آنچه تو بر آنان امر كردي محافظ و نگهبان بودم. (بحر العلوم)
ماداميكه در دنيا بين آنان بودم. (بحر العلوم)
من تا وقتي بين آنان بودم از گفتن آنچه آنان ميگويند منع ميكردم و يا اينكه من شاهد كفر و ايمان آنان بودم. (بيضاوي)
فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ
وقتي مرا به آسمان بردي، تو بر آنان حافظ و شاهد بودي. (بحر العلوم)
توفي يعني گرفتن يك چيز به طور كامل و مرگ نوعي از توفي است. همانطور كه در آيه { اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا} [الزمر: 42] در مورد خواب نيز تعبير توفي بكار برده است. (بيضاوي)
الْحَسَنُ: وَفَاةُ در كِتَابِ اللَّهِ بر سه وجه ميآيد:
وَفَاةُ به معني مرگ مثل آنچه در آيه اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها الزمر: 42]
وَفَاةَ خواب مثل آنچه در آيه:" وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ»] الانعام: 60]
وَفَاةَ رفْعِ مثل آيه يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ" آل عمران: 55]. (قرطبي)
و تو بر آنان مراقب بودي با منع كسي كه عصمتش را اراده كرده اي از قولي كه مثل انان گفته اند، با ارشاد به دلائل و آگاهي دادن بر آن با ارسال رسولان و با فرو فرستادن ايات. (بيضاوي)
وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
و تو بر آنچه من گفته ام و بر آنچه كه آنان گفته اند، شاهد و گواه هستي و من نميدانم كه بعد من چه كارهايي نوپيدا كرده اند. (بحر العلوم)
و تو بر آنچه من امر كرده ام و بر آنچه كه آنان از بهتان گفته اند، گواه هستي. (تاويلات اهل سنت)
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿118﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اگر عذابشان دهي، بندگان خودت را عذاب داده اي و كسي را ياراي اعتراض نيست و كسي را حرفي نيست و اگر كه ببخشي اين بخشش از اين است كه قطعا تو غالب در امر و با حكمت هستي و خودت ميداني كه چه كني. نكته: وضعيت عجيبي است كه رسولش را مورد بازخواست قرار ميدهد بعد آن رسول طوري بيان ميكند تا غضب پروردگارش كم شود و از طرفي ديگر خود رسولش نيز در ترس است ولي ما در دنيا انگار از اين امور خبري نداريم و بيخيال هستيم و فقط بحث ماديات و كارهاي دنيوي را بين خود مطرح ميكنيم و براي آن دعوي ميكنيم.

مستندات
إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ
از حسن: در آخرت گويد: اگر اينان را كه بر اين سخن ناروا مرده اند را عذاب دهي،... (تاويلات اهل سنت)
اگر عذابشان دهي آنان مستحق عذاب هستند چراكه غير تو را عبادت كرده اند. (ابوسعود)
اگر عذابشان دهي تو بندگان خودت را عذاب ميدهي و مالك مطلق هستي و اعتراضي بر تو نيست چراكه آنان كه بنده ي تو هستند باز رفته اند ديگري را عبادت كرده اند و مستحق عذاب شده اند. (بيضاوي)
چراكه تو آنان را خلق كردي ولي انان ديگري را عبادت كردند و تو به آنان نعمت دادي ولي آنان از ديگري تشكر كردند. (مظهري)
وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
و اگر كساني را به توفيق ايمان دادن وي را به اسلام آوردن كرامت كني. (تاويلات اهل سنت)
چراكه بعضي از آنان بعد اينكه اين سخن پستي كه زدند، توبه كرده ايمان آوردند. (تاويلات اهل سنت)
غير از حسن گفته اند: اين را در دنيا گفته است و ميگفت: اگر آنان را كه بر كفر مرده اند را عذاب دهي آنان بندگان خودت هستند و اگر بيامرزي تو بزرگوار و غالب و عزيز هستي و آنان ذليلان هستند. (تاويلات اهل سنت)
اگر بيامرزي نيز تو قادر و قوي بر همه چيز هستي من جمله عذاب دادن و آمرزيدن. (ابوسعود)
در خبر آمده است: حضرت عيسي شب را به عبادت زنده كرد و همين قول را ميگفت و به سجده ميرفت و مينشست و ميايستاد و با اين سخن بر آنان شفاعت ميكرد. يعني اگر تو آنان را خذلان كني پس چه كسي آنان را نصرت كند و چه كسي غير از تو عذاب را از آنان دور كند در حاليكه آنان بندگان خوار و ذليل تو هستند و اگر آنان اكرام كني چه كسي ميتواند مانع اكرامت شود؟(تاويلات اهل سنت)
اگر تو آنان را عذاب دهي تو پادشاه آنان هستي و اين عذاب دادنت ظلم نيست چراكه آنان بندگان تو هستند. چراكه جور و ظلم يعني از حد چيزي به غير حد آن تجاوز كردن است. (تاويلات اهل سنت)
حكيمي كه كاري انجام نميدهد و اراده نميكند مگر اينكه در آن حكمت و مصلحتي باشد. (ابوسعود)
غفران و آمرزيدن و گذشت كردن از مجرم پسنديده است پس اگر عذاب دهد بر اساس عدلش است و اگر بيامرزد از فضلش است و عدم آمرزيدن شرك بخاطر وعيدي است كه به مشرك داده است پس في ذاته آمرزيدن مشكل ندارد پس ترديد در قول حضرت عيسي نيز ممنوعيتي ندارد. (ابوسعود) در اين آيه حضرت عيسي عذاب دادن و بخشيدن را مطرح كرده است در حاليكه قومش كافر شده اند پس ابوسعود در اينجا به اين ايراد جواب ميدهد كه عذاب دادن بخاطر اين است كه به مردم گفته بود كه اگر شرك بورزيد عذاب ميدهم پس اگر ببخشد نيز مانعي نيست.
قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿119﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

الله متعال به حضرت عيسي فرمود اين روزي است كه راستگويان را راستيشان نفع ميرساند. براي آنان است باغهايي كه نهرها از زيرش روان است و وقتي داخل آن شوند براي ابد جاودانه خواهند بود. الله متعال از آنان و كردار و اعتقادي كه در دنيا داشته اند راضي است و اينان نيز از پاداشي كه از الله متعال گرفته اند راضي هستند. اين رضايت و اين پيروزي، پيروزي بزرگ است. نكته: راضي بودن طرفين يادآوري به افرادي است كه در دلشان ميگويند كه نكند اين دنيا جاي بهتري باشد و يا آيا آخرت و بهشت به لذيذي و خوشي اينجا خواهد بود يا خير پس الله متعال اعلام ميفرمايد كه در آنجا همه راضي هستند.

مستندات
قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ
اين را الله متعال به حضرت عيسي در روزي يعني قيامت روزي است فرموده است كه راستگويان را راستگويي شان، به آنان سود ميرساند. (نسفي)
اين روزي است كه راستگويان را راستيشان سود ميرساند. (نسفي)
اين روزي است كه موحدين را توحيدشان نفع ميرساند. (بحر العلوم)
انبياء را صدقشان در رساندن تبليغشان نفع ميرساند. (بحر العلوم)
روزي كه مومنان را ايمانشان سود ميرساند. (بحر العلوم)
در اين جمله دليل است بر اينكه گمان اين ميرفت كه طلب آمرزش براي كفار سودمند باشد چراكه قيامت روزي است كه راستي راستگويان سود ميرساند نه دروغ كفار. (مظهري)
اين روزي است كه راستگويان در دنيا ، راستي شان در آخرت نفع ميرساند ولي دروغگويان در دنيا يعني كفار را راست گفتن در آخرت سودي نميرساند. (مظهري)
در روز قيامت مشركين و كفار قبول ميكنند كه اسلام حق است و شيطان نيز قبول ميكند كه گمراه ميكرده است و حقيقت را ميگويد حتي اگر در ان روز نيز دروغ بگويند و ادعا كنند كه مشرك نبوده اند، اين سخنان براي آنان هيچ سودي ندارد. (مظهري)
لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ
خالدين و ابدا يكي هستند منتها به جه تاكيد با هم ذكر ميشوند. (تاويلات اهل سنت)
رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ
بخاطر سعي مشكور يعني با سعي مورى ستايش و قدر دانسته شده. (نسفي)
بخاطر طاعتشان. (بحر العلوم)
وَرَضُوا عَنْهُ ۚ
بخاطر محبي كه بين الله متعال و مومنان هست، هر دو طرف از يكديگر راضي هستند. (مظهري)
با جزاي وافر گرفتن. (نسفي)
بخاطر ثوابي كه گرفته اند. (بحر العلوم)
بخاطر توفيقي كه به آنان عنايت كرده بود تا در دنيا كارهاي درست انجام دهند. (تاويلات اهل سنت)
ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
چراكه پيروزي و موفقيت آن باقي است ولي موفقيت دنيوي غير باقي است. (نسفي)
يعني مومنان با به بهشت رفتن، پيروزي و كاميابي يافتند. (بحر العلوم)
چراكه در اين كاميابي ترس هلاك و يا ترس فوت شدن نيست. (تاويلات اهل سنت)
لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿120﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

تنها براي الله متعال است پادشاهي آسمانها و زمين و هرآنچه در اينهاست چه عقلا و چه غير عقلا اين عقلاي مخلوق در خيلي چيزها با غير عقلا وجه اشتراك دارند پس واقعا جهل بزرگي است كه در حق مخلوقي مثل حضرت عيسي، گمان اله بودن كرده شود. قطعا الله متعال بر همه چيز قادر است. نكته: آنچه بشر را دچار فريب ميكند ادعايش است كه با وجود اينكه چيزي نميداند باز ادعايي اندازه ي كوهها دارد بعد اگر بر اساس علم ناچيزش چيزي غير عادي به نظر برسد به آن نسبتهاي عجيب و غريب ميدهد تا جهل خودش به آن را بپوشاند و توجيه كند.

مستندات
لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ
من فيهن نگفت بلكه ما فيهن گفت، چراكه من براي عقلا است و بر غير عقلا تغليب ميشد ولي در اينجا ما را كه معمولا براي غير عقلا است، را بر عقلا تغليب كرد تا اعلام كند كه اين بشر از مرتبه ي اله بودن دور هستند و به حساب نميآيند چراكه اين بشر با غير عقلا در خيلي چيزها مجانست و وجه اشتراك دارند از قبيل جزو ممكنات بودن و كوتاهي در دانايي و اراده و امثال آن. (مظهري)
تحقيق و اثبات حق است و رد دروغ مسيحيان است و بيان فاسد بودن آنچه در حق عيسي و مادرش ميگويند است. (ابوسعود)
يعني ويژه و خاص الله متعال است نه براي كسي ديگر پادشاهي آسمانها و زمين و هرآنچه در آن است از عاقل و غير عاقل در آنها تصرف ميكند هر طور كه بخواهد از زنده كردن وميراندن و از به وجود آوردن و نابود كردن بدون اينكه چيز ديگري را در آن دخلي باشد. (ابوسعود)
چگونه الله متعال براي خود فرزند و ارباب بگيرد در حاليكه همه چيز براي وي تعالي است و همه بنده وكنيز وي هستند؟ (تاويلات اهل سنت)
وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
از منع و اعطا و ايجاد و فنا. (مظهري)
در نهايت قدرت است. (ابوسعود)
از رسول الله ص: هركس سوره ي مائده را قرائت كند به وي ده حسنه داده ميشود و از وي ده گناه محو كرده ميشود و براي وي به تعداد هر يهودي و مسيحي كه در دنيا نفس ميكشد، ده درجه بالاتر برده ميشود. (ابوسعود)
وي را چيزي عاجز نميگرداند. (تاويلات اهل سنت)
از جمله ي قدرت وي تعالي خلق عيسي بدون پدر است. (بحر العلوم)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود