0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً ۖ قُلِ اللَّهُ ۖ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۚ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ ۚ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَىٰ ۚ قُلْ لَا أَشْهَدُ ۚ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ﴿19﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

اي محمد به آنان بگو كه چه چيزي در شهادت از همه بزرگتر است؟ آنان خواهند گفت كه الله است و اگر نگفتند بگو وي الله است. وي تعالي گواه است بين من و شما در همه ي اموري كه در آن با من اختلاف ميكنيد. و اين قران به من وحي شده است تا بر اساس آنچه در قرآن آمده است شما را هشدار دهم و همينطور ديگران را كه تبليغ من به وي ميرسد. ديگر اينكه آيا شما گواهي ميدهي بر اينكه همراه الله متعال الهي ديگر نيز هست؟ جوابشان مثبت خواهد بود پس به آنان بگو كه چنين نيست ومن بر آن گواه نيستم بلكه گواهي من اين است كه الهي غير از الله يگانه نيست. و قطعا من از آن چه شما به وي تعالي شريك قائل ميشويد، مبرا هستم.

مستندات
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً ۖ
آمده است: قريش به رسول الله ص گفتند: ما در مورد تو از يهود و نصاري پرسيديم و آنان گمان ميكنند كه نزد آنان سخني از تو نيامده است و صفتي از تو ذكر نشده است پس براي ما كسي را نشان بده تا شهادت دهد كه تو رسول الله هستي. پس اين آيه نازل شد. (بيضاوي)
چون مشركان اقرار داشتند كه الله متعال بزرگترين گواهان است و در عبادت به وي تعالي شرك ميورزيدند، دستور داد تا از آنها بپرسند. (تاويلات اهل سنت)
و يا اينكه اگر سوال پيش آمد كه چه كسي بزرگترين شاهدان است، بگو كه الله متعال است. (تاويلات اهل سنت)
قُلِ اللَّهُ ۖ
جواب سوال است يعني الله متعال در گواه بودن از همه بالاتر است. (نسفي)
شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۚ
وي تعالي بين من و شما گواه است. (نسفي)
وي تعالي بين من و شما در همه چيزي كه در آن اختلاف داريم، ازبعث بعد موت و مانند آن، گواه است. (تاويلات اهل سنت)
و در هر حجت و برهانيكه رسول الله ص به آنها نشان ميدهد، وي تعالي شاهد است. (تاويلات اهل سنت)
اينگونه نيز ميشود معني كرد: بگو الله بين من و شما شاهد است يعني وقتي الله گواه است پس الله بزرگ شاهدان است. (نسفي)
وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ ۚ
به من از طرف الله متعال وحي شده است. (ابوسعود)
قرآني كه شاهد بر رسالت من است. (ابوسعود)
تا هشدار دهم به آنچه كه در قرآن از وعيد است. (ابوسعود)
و كساني را كه قرآن به وي ميرسد تا روز قيامت. (نسفي)
در حديث آمده است: هركس وي را قرآن برسد انگار كه محمد ص را ديده است. (نسفي)
تا به وسيله ي قرآن شما را انذار و هشدار دهم. (بيضاوي)
شما اهل مكه را و هركسي را كه غير شما به وي اين تبليغ من برسد از سياه و سرخ و يا از انس و جن. (بيضاوي)
و يا شما را اي كسانيكه هستيد و كساني را كه تا روز قيامت خواهند آمد را. (بيضاوي)
نشان ميدهد كه احكام قرآن شامل بر كسانيكه در زمان نزول بودند و كسانيكه بعدا ميآيد نيز ميشود. (ابوسعود)
أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَىٰ ۚ
استفهام انكار و براي خاموش كردن است. (نسفي)
قُل لَّا أَشْهَدُ ۚ
بگو كه من بر آنچه شما گواهي ميدهيد گواهي نميدهم. (نسفي)
اگر شما گواهي دهيد من گواهي نميدهم چراكه باطل محض است. (ابوسعود)
قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ
موكدا بگو كه الله متعال يگانه اله است. (نسفي)
بلكه گواهي ميدهم كه الهي غير از وي تعالي نيست. (بيضاوي)
وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ
و من از آنچه به وي تعالي شرك ميورزيد، معصوم هستم. (نسفي)
يعني از بتان مبرا هستم. (بيضاوي)
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ ۘ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿20﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

كسانيكه به آنان كتاب داده ايم يعني يهود و نصاري، رسول الله ص را با صفاتي كه در كتبشان ذكر شده ميشناسند همانطور كه از نشانه ها فرزندان خودشان را ميشناسند. كسانيكه با انكار خود را باختند و خودشان را زيان ديدند، پس آنان ايمان نميآورند. نكته: چون ايمان نميآورند، انكار ميكنند يعني قصد ايمان ندارند و بهانه تراشي و فرافكني ميكنند.

مستندات
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ ۘ
آنكسان كه به آنان كتاب داده ايم محمد را ميشناسند كه وي متصف به رسالت است و تمام صفاتش مطابق آنچه در تورات توصيف شده است ميباشد، همانطور كه بچه هاي خودشان را از بين كودكان از نشانه و زيورآلات آنها ميشناسند. (مظهري)
ممكن است كه منظور مشركان مكه باشند و منظور از كتاب، قرآن باشد. (تاويلات اهل سنت)
حضرت عمر از عبدالله بن سلام پرسيد: بر ما اين آيه نازل شد، حال اين كيفيت شناخت شما نسبت به رسول الله ص چگونه بوده است؟ عبدالله بن سلام جواب : وقتي رسول الله ص به مدينه آمدند ما وي را شناختيم همانطور كه بچه هاي خود را ميشناسيم بلكه بر رسالت رسول الله ص از اينكه پسرم از خودم باشد، مطمئنتر هستم چراكه ما خبر نداريم كه در غياب ما زنان چه كرده اند. گواهي ميدهم حق است از طرف الله متعال. (ابوسعود)
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
آنكسان از اهل كتاب با كتمان صفات رسول الله ص، خود را باختند، پس آنان به پيامبر ص ايمان نميآورند. (مظهري)
و نبوت رسول الله ص را با وجود اينكه خودشان يقين دارند كه نبي است، انكار ميكنند. (مظهري)
اين آيه جواب قريش است كه گفته بودند يهود و نصاري ميگويند ذكر و صفت تو را در كتب خود نمييابيم. (مظهري)
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ﴿21﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

و چه كسي ظالمتر است از كسيكه بر الله متعال آنچه نيست را به دروغ به وي تعالي نسبت دهد و يا كسيكه آنچه الله متعال از نشانه هاي وجود خود و دين خود، فرستاده است را دروغ بشمارد از قبيل نبوت رسول الله ص و معجزاتي كه آورده است. و شان و داستان اين است كه ظالمان نجات پيدا نميكنند. نكته: ظالمان نجات پيدا نميكنند يعني اينكه به هدف خود از ظلم خود نميرسند و راه بجايي نميبرند و وبال ظلمشان به خودشان بر ميگردد.

مستندات
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا
استفهام به معني نفي است يعني كسي ظلم كننده تر به خود نيست از كسيكه ... (نسفي)
ظلم يعني گذاشتن چيزي در غير مكان خودش و شنيعترين آن معبود گرفتن مخلوق است. (نسفي)
از كسيكه با اله گرفتن در كنار الله متعال بر ايشان، دروغ بر ميبافد و شرك گويي ميكند. (بحر العلوم)
به دروغ الله متعال را با چيزي توصيف ميكند كه در شان الله متعال نيست. (نسفي)
با توصيف كردين پيامبر موعود با صفاتي كه بر خلاف صفات محمد رسول الله ص است. همين نيز بر الله متعال دروغ بر بافتن است. (ابوسعود)
به دروغ ادعا كند كه بر وي چيزي وحي شده است درحاليكه چيزي به وي وحي نشده است. با اين تاويل آيه در صدد تنزيه رسول الله ص از دروغ است و اينكه كفار ظالمترين مردم هستند. (مظهري)
أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۗ
و يا قرآن را تكذيب ميكند و از نزد الله بودن قرآن را دروغ ميشمارد. (بحر العلوم)
معجزات را دروغ ميشمارد. (نسفي)
يعني نبوت رسول الله ص را دروغ شمردند. (تاويلات اهل سنت)
إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
كفار از عذابش در امان نيستند. (بحر العلوم)
بين دو امر باطل جمع كردند يكي دروغ بربافتن بر الله متعال بدون حجت و ديگري دروغ شمردن آنچه با دليل ثابت شده است طوريكه فرشتگان را دختران الله گفتند و قرآن و معجزات را جادو گفتند. (نسفي)
وقتي ظالمان را نجاتي نيست اين افراد در اين آيه را كه ظالمترين هستند هرگز نجاتي نيست. (بيضاوي)
از ناگواري نجات نيابند و به مطلوبي نرسند. (ابوسعود)
ظالمان تا زمانيكه بر ظلم خود هستند را نجاتي نيست. (تاويلات اهل سنت)
يعني اگر بر كفر و ظلم خود بميرند، آنان را نجاتي نيست. (تاويلات اهل سنت)
گفته شده كه منظور در دنيا نجات پيدا نميكنند، است. (قرطبي)
وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا أَيْنَ شُرَكَاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ﴿22﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

و به ياد آر روزي كه آنان را يعني جميع خلايق را گرد هم ميآوريم بعد مدتي به افرادي كه براي الله متعال شريك قائل شده بودند ميگوييم: آن شريكهايتان را كه گمان ميكرديد، آنها شريك الله متعال هستند، كجايند تا شما را شفاعت كنند و شما را نجات دهند. نكته: اين تا شما را شفاعت كنند و نجات دهند از آيه ي قبل برداشت ميشود كه گفته شد كه ظالمان را نجاتي نيست.

مستندات
وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا
به ياد آوريد روز خوفناكي را كه در آن روز ما ميگوييم:.... (ابوسعود)
پروا كنيد و بر حذر باشيد از روزي كه .... (ابوسعود)
يعني كفار و هرآنچه كه عبادت كرده اند را . (مظهري)
يعني مومن و كافر را و مطيع و عاصي را. (تاويلات اهل سنت)
يعني در روز قيامت. (مظهري)
ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا
كلمه ي ثم يعني بعد مدتي نشان ميدهد كه مردم در قيامت مدتي را به انتظار خواهند بود تا وقت سوال برسد. (مظهري)
رسول الله ص: حالتان چگونه خواهد بود آن روزي كه شما را گردآورند همانند گرد آوردن تير در تيردان و شما در آنجا به مدت پنجاه هزار سال باشيد و به شما نظري نياندازد. (مظهري)
از ابن عمر: و فرمود كه در تاريكي به مدت هزار سال خواهيد بود در حاليكه سخني گفته نميشود. (مظهري)
أَيْنَ شُرَكَاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
كجايند چيزهايي را كه شما آنها را در عبادت با الله متعال شريك ساخته بوديد؟ (مظهري)
يعني گمان ميكرديد آنها در استحقاق عبادت با الله شريك هستند و يا گمان ميكرديد كه اين معبودانتان نزد الله متعال شفيع شما هستند. (مظهري)
اينكه با لفظ شركاي خودتان آمده است نه شركاي الله متعال براي نشان دادن اين حقيقت است كه اين شريك براي الله دانستن چيزي است كه خودشان از خود ساخته اند و حقيقت ندارد پس اينان شريكان خودشان هستند نه الله متعال. (ابوسعود)
شركاي خودتان گفتن از اين جهت است كه اين شريكان ادعايي آنان از جنس خودشان بوده و مثل خودشان فاني ميشوند. (تاويلات اهل سنت)
در وقت اين سوال شركاي آنان يعني آن چيزهايي را كه از خودشان براي الله متعال شريك ساخته بودند، غايب بايد باشند مثل اينكه اين سوال بعد اين رخ ميدهد كه بين شريكان و اين افراد، تبري و بيزاري صورت ميگيرد يعني با هم جمع كرده ميشوند وبعد از هم بيزاري ميجويند و بعد اين سوال را از مشركان پرسيده ميشود. (ابوسعود)
ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ ﴿23﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

بعد اين سوال، جوابشان و عذرشان چيزي نيست جز اينكه ميگويند: به الله قسم اي پر.ردگار ما، كه ما مشرك نبوده ايم. نكته: يعني اعتراف در زمانيكه ديگر سودي براي آنان ندارد. نكته: دنيا جاي امتحان است و وقتي جوابها مشخص شد ديگر وقت امتحان تمام شده است و جواب درست دادن نيز سودي ندارد وقتي در زمان امتحان درست جواب نداده باشند.

مستندات
ثُمَّ لَمْ تَكُن فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ
بعد كفرشان چيزي نيست جز اينكه ... (نسفي)
يعني عاقبت كفرشان كه تمام عمرشان را به آن گذراندند و بخاطرش كشتار كردند، چيزي نيست جز انكار و اظهار بيزاري از آنها و اظهار اينكه چنين ديني نداشته اند. (نسفي)
گفته شده: عذر آنان چيزي نيست جز اينكه... يعني آن عذري كه گمان دارند كه اين عذر آنان را از اين مهلكه خلاص كند. از ريشه ي فتنت الذهب يعني طلا خالص گشت. (بيضاوي)
و يا جوابشان چيزي نيست جز، جواب انها را فتنه ناميد چراكه جوابشان دروغ است. (نسفي)
به دروغ قسم ميخورند با وجود اينكه ميدانند كه اين نيز براي آنان سودي ندارد و اين سخن از روي دهشت و سرگشتگي است. (بيضاوي)
انْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ ۚ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿24﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

وقتي مشركان شرك آوردن خود را انكار كردند الله متعال ميفرمايد: نگاه كن و ببين اين مشركان چگونه بر خود دروغ بر ميبندند و چگونه آنچه به دروغ براي الله شريك ميدانستند از آنها رفته است و يادي نمانده است.

مستندات
انظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ ۚ
بنگر كه وبال دروغشان چگونه شده است. (تاويلات اهل سنت)
نظر از روي تعجب به اينان داشته باش كه چگونه اين دروغ را ميگويند چراكه امري عجيب و شگفت است. (ابوسعود)
يعني نگاه كن اينان چگونه قسم دروغ ميخورند. (ابوسعود)
با نفي شرك از خودشان چگونه دروغ ميگويند. (بيضاوي)
وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ
از آنان مشغول مانده است آنچه از دروغ ميبافتند. (تاويلات اهل سنت)
و چگونه افتراي آنان زايل شده و رفته است. (ابوسعود)
و يا چگونه آن شريكان كه به دروغ بر ميبافتند از آنان رفته است. طوريكه خودشان صدور چنين شركي را منكر ميشوند. (ابوسعود)
وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۚ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا ۚ حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿25﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

و از بين آن مشركان كساني هستند كه به قرائت و سخنانت گوش فرا ميدهند در حاليكه ما بخاطر كفرشان بر قلبهاي آنان پوشش قرار داديم و از اين جهت، سخنان تو را با وجود شنيدن، متوجه نميشوند و در گوشهاي آنان سنگيني قرار داديم تا به مثل كسي باشند كه نشنيده اند. و اگر هر نوع نشانه و معجزه اي ببينند به آن ايمان نميآورند. و تا اين حد ميرسد كه پيش تو ميآيند به جهت مجادله و نزاع نه براي دانستن حقيقت امر و در آخر سر هم ميگويند آنچه آورده اي چيزي جز افسانه و ساخته هاي قديميان نيست. نكته: وقتي انسان نميخواهد سخن كسي را قبول كند، هرچند سخن وي را بشنود ولي اين شنيدن به جهت اقدام عليه آن كس است و ديگر به اينكه آيا حقيقت را ميگويد يا خير توجهي نميكند پس اين شخص مثل كسي است كه قلب ندارد تا متوجه شود و يا مثل كسي است كه شنوايي ندارد. نكته: از دير زمان بوده است كه منكران دين، آورده هاي ديني را به سخنان قديميان نسبت داده و به زعم خود، خودشان پيشرفته هستند و عاقل هستند و با اين توجيه جهل خودشان را ميپوشانند.

مستندات
وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ
وقتي قرآن را تلاوت ميكني. (بيضاوي)
منظور ابوسفيان و وليد و نضر و عتبه و شيبه و ابوجهل و همكيشان آنهاست. اينان بر رسول الله ص جمع آمدند تا به ايشان گوش كنند و بعد به نضر گفتند: چه ميگويد؟ جواب داد: قسم به كسيكه خانه اش را ساخت، متوجه نميشوم كه چه ميگويد فقط ميبينم كه زبانش را حركت ميدهد و از افسانه هاي قديم ميگويد مثل همان كه من به شما از گذشته ميگفتم. و ابوسفيان گفت: من حق را ميبينم و ابوجهل گفت هرگز چنين نيست. (بيضاوي)
يعني به سخن و قرائتت گوش ميكنند ولي اين گوش كردن سودي براي آنان ندارد. (بحر العلوم)
اين گوش كردن براي مجادله بوده است. (تاويلات اهل سنت)
وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ
و بر قلبهاي آنان پوشش قرار داديم از براي كراهت اينكه متوجه شوند. (بيضاوي)
وقتي از قلب و گوششان استفاده نكردند انگار كه آنان را قلب و گوشي نيست. (تاويلات اهل سنت)
يعني در قلبهاي آنان فعل كفر را خلق كرديم. (تاويلات اهل سنت)
و يا در قلبهاي آنان تاريكي كفر را خلق كرديم چراكه تاريكي كفر همه چيز را ميپوشاند و نور ايمان همه چيز را روشن ميگرداند. (تاويلات اهل سنت)
وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۚ
و بر گوشهايشان وقر قرار داديم كه مانع شنيدن آنان باشد. (بيضاوي)
و در گوشهايشان سنگيني قرار داديم. (نسفي)
كري و سنگيني قرار داديم طوريكه سخنانت را متوجه نميشوند. (بحر العلوم)
قتاده: سخنت را ميشنوند ولي چيزي متوجه نميشوند مثل چارپايي كه صدا ميشنود ولي چيزي متوجه نميشود. (بحر العلوم)
وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا ۚ
بخاطر غلبه ي عنادشان و محكم بودن تقليدشان. (بيضاوي)
از انشقاق ماه و مانند آن. (بحر العلوم)
وقتي دليل يگانگي و ربوبيت الله متعال را ميبينند. (تاويلات اهل سنت)
حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ
تكذيب و انكارشان به حدي رسيد كه براي مجادله با تو امدند. (بيضاوي)
چراكه تكذيب و دروغ شمردن راستترين سخنان را خرافات دانستن منتهاي تكذيب است. (بيضاوي)
و به باطل با تو خصومت و دشمني ميكنند و از نزد الله بودن قران را انكار ميكنند. (بحر العلوم)
يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
اساطير جمع اسطوره و يا جمع اسطاره يعني چيزهاي باطل. (بيضاوي)
قُتَبي: جمع اسطوره و اسطاره و معني آن ترهات؛ بيهوده ها؛ و دورغهايي كه هيچ نظمي ندارند و چيزي نيستند. (بحر العلوم)
در اين آيه دليل بر نبوت رسول الله ص است چراكه آنان در نهان با يكديگر سخن ميگفتند و الله متعال اسرار آنان را به رسول الله ص فاش ميساخت. (بحر العلوم)
وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ ۖ وَإِنْ يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿26﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

و آنان مردم را از تبعيت و پيروي از دين رسول الله ص و قرآن منع ميكنند و خودشان نيز از آن دوري ميكنند و آنها با اينكارشان به كسي ضرر نميرسانند و نميتوانند با اين كارشان كسي را هلاك كنند، بلكه خودشان را به هلاكت مياندازند و اين درحالي است كه آنها متوجه نتيجه ي كارشان نيستند.

مستندات
وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ
يعني اهل مكه مردم را از تبعيت از محمد نهي ميكردند. (بحر العلوم)
به انكار و تكذيب قرآن بسنده نميكنند بلكه مردم را نيز از آن منع ميكنند تا به حقيت آن پي نبرند. (ابوسعود)
و آنان مردم را از پيروي از آن نهي ميكنند. (تاويلات اهل سنت)
وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ ۖ
و خودشان نيز از رسول الله ص دوري ميكردند. (بحر العلوم)
الكلبي والضحاك ومقاتل: در شان ابوطالب نازل شده است كه گفت: قريش به تو نخواهند رسيد تا وقتي كه من به خاك نروم پس به امرت ادامه بده تو را خواري نخواهد رسيد ولي بخاطر سخن قريش مسلمان نميشد و اين آيه نازل شد. يعني ابوطالب آنان را از آزار محمد نهي ميكرد ولي خودش دور ميشد. (بحر العلوم)
وَإِن يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ
آنان خودشان را هلاك ميكنند و اين را متوجه نميشود. (بحر العلوم)
با اينكارشان فقط خودشان را هلاك ميكنند. (ابوسعود)
چراكه با اينكارشان خود را در معرض سختترين عذابها قرار ميدهند و اين عذاب در دنيا و آخرت خواهد بود. (ابوسعود)
در حاليكه متوجه نيستند كه ضرر اين عملشان به خودشان بر ميگردد و نه به قرآن و نه به رسول الله ص و نه به مومنين. (ابوسعود)
وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقَالُوا يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿27﴾
الْأَنْعَام
تفسیر

و تو اي كسيكه بينايي داري و يا اي محمد، اگر آن تكذيب كنندگان را ميديدي كه بر آتش ايستاده اند، در آن حالت امري فجيع مشاهده ميكردي پس آنان در آن زمان ميگويند: اي كاش كه به دنيا برگردانده ميشديم و آيات و نشانه ها ومعجزات پروردگارمان را دروغ نميپنداشتيم و از زمره ي باورمندان ميشديم.

مستندات
وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ
اي بيننده اگر آنان را ميديدي وقتي كه در شرف وارد شدن به آتش هستند و به يقين رسيدند كه در آتش در خواهند آمد، در آنجا امري دهشتناك و فجيعي ميديدي. (فواتح الالهيه)
اگر كفار را ميديدي. (مظهري)
شروع در بيان انچه از آنان در قيامت سر ميزند از كارها و گفتاري كه در ضديت با انچه در دنيا ميگويند است. (ابوسعود)
اي محمد اگر حال اين تكذيب كنندگان را در وقت مشاهده ي آتش ميديدي دلت به رحم ميآمد و دنبال انتقام از آنان نميرفتي. يعني ميديدي عاقبت دشمنانت جاودان در آتش بودن است. (تاويلات اهل سنت)
و يا وقتي كه برروي پل صراط بر بالاي آتش متوقفشان كنند. (نسفي)
فَقَالُوا يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ
پس آنان در آن حالت از روي دهشت و وحشت و دردمندي و آرزو كنان گويند: اي كاش به آنچه در گذشته بوديم برميگشتيم. (فواتح الالهيه)
اي كاش به دنيا كه مكان عمل است برگردانده ميشديم. (مظهري)
يعني تمناي بازگشت به دنيا و خلاصي از عذاب را دارند ولي اين وقت آن تمنا نيست. (ابوسعود)
وَلَا نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا
و در آن گذشته آيات پروردگارمان را دروغ نميپنداشتيم. (فواتح الالهيه)
آياتي كه از پروردگارمان آمد و ما از گردنكشي و تكبر، تكذيبش كرديم. (فواتح الالهيه)
به آياتي كه از احوال و ترسناكي آتش ميگفت و آنان را به پروا از آن امر ميكرد چراكه در آن وقت چيزي يادشان ميآيد همين آيات خواهند بود. (ابوسعود)
وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
و از كساني ميشديم كه آن آيات را تصديق كردند. (فواتح الالهيه)
اين گفتارشان بخاطر ناليدن از كفرشان بوده است نه براي عزم به ايمان آوردن. (مظهري)
اين گفتارشان به دو مساله دلالت دارد: يكي اينكه آنان ميدانند كه آنچه برسرشان آمده است از عدم ايمان و عدم باورشان است نه بخاطر ترك خيراتي ديگر و اينكه آنان تمنا ميكنند كه اي كاش ايمان ميآوردند و عملي را آروز نكردند پس نشان ميدهد كه اصل همان ايمان و بار است نه چيزي ديگر و مساله ي دوم اينكه تكذيب مقابل تصديق است. (تاويلات اهل سنت)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود