اي محمد به آنان بگو كه چه چيزي در شهادت از همه بزرگتر است؟ آنان خواهند گفت كه الله است و اگر نگفتند بگو وي الله است. وي تعالي گواه است بين من و شما در همه ي اموري كه در آن با من اختلاف ميكنيد. و اين قران به من وحي شده است تا بر اساس آنچه در قرآن آمده است شما را هشدار دهم و همينطور ديگران را كه تبليغ من به وي ميرسد. ديگر اينكه آيا شما گواهي ميدهي بر اينكه همراه الله متعال الهي ديگر نيز هست؟ جوابشان مثبت خواهد بود پس به آنان بگو كه چنين نيست ومن بر آن گواه نيستم بلكه گواهي من اين است كه الهي غير از الله يگانه نيست. و قطعا من از آن چه شما به وي تعالي شريك قائل ميشويد، مبرا هستم.
كسانيكه به آنان كتاب داده ايم يعني يهود و نصاري، رسول الله ص را با صفاتي كه در كتبشان ذكر شده ميشناسند همانطور كه از نشانه ها فرزندان خودشان را ميشناسند. كسانيكه با انكار خود را باختند و خودشان را زيان ديدند، پس آنان ايمان نميآورند. نكته: چون ايمان نميآورند، انكار ميكنند يعني قصد ايمان ندارند و بهانه تراشي و فرافكني ميكنند.
و چه كسي ظالمتر است از كسيكه بر الله متعال آنچه نيست را به دروغ به وي تعالي نسبت دهد و يا كسيكه آنچه الله متعال از نشانه هاي وجود خود و دين خود، فرستاده است را دروغ بشمارد از قبيل نبوت رسول الله ص و معجزاتي كه آورده است. و شان و داستان اين است كه ظالمان نجات پيدا نميكنند. نكته: ظالمان نجات پيدا نميكنند يعني اينكه به هدف خود از ظلم خود نميرسند و راه بجايي نميبرند و وبال ظلمشان به خودشان بر ميگردد.
و به ياد آر روزي كه آنان را يعني جميع خلايق را گرد هم ميآوريم بعد مدتي به افرادي كه براي الله متعال شريك قائل شده بودند ميگوييم: آن شريكهايتان را كه گمان ميكرديد، آنها شريك الله متعال هستند، كجايند تا شما را شفاعت كنند و شما را نجات دهند. نكته: اين تا شما را شفاعت كنند و نجات دهند از آيه ي قبل برداشت ميشود كه گفته شد كه ظالمان را نجاتي نيست.
بعد اين سوال، جوابشان و عذرشان چيزي نيست جز اينكه ميگويند: به الله قسم اي پر.ردگار ما، كه ما مشرك نبوده ايم. نكته: يعني اعتراف در زمانيكه ديگر سودي براي آنان ندارد. نكته: دنيا جاي امتحان است و وقتي جوابها مشخص شد ديگر وقت امتحان تمام شده است و جواب درست دادن نيز سودي ندارد وقتي در زمان امتحان درست جواب نداده باشند.
وقتي مشركان شرك آوردن خود را انكار كردند الله متعال ميفرمايد: نگاه كن و ببين اين مشركان چگونه بر خود دروغ بر ميبندند و چگونه آنچه به دروغ براي الله شريك ميدانستند از آنها رفته است و يادي نمانده است.
و از بين آن مشركان كساني هستند كه به قرائت و سخنانت گوش فرا ميدهند در حاليكه ما بخاطر كفرشان بر قلبهاي آنان پوشش قرار داديم و از اين جهت، سخنان تو را با وجود شنيدن، متوجه نميشوند و در گوشهاي آنان سنگيني قرار داديم تا به مثل كسي باشند كه نشنيده اند. و اگر هر نوع نشانه و معجزه اي ببينند به آن ايمان نميآورند. و تا اين حد ميرسد كه پيش تو ميآيند به جهت مجادله و نزاع نه براي دانستن حقيقت امر و در آخر سر هم ميگويند آنچه آورده اي چيزي جز افسانه و ساخته هاي قديميان نيست. نكته: وقتي انسان نميخواهد سخن كسي را قبول كند، هرچند سخن وي را بشنود ولي اين شنيدن به جهت اقدام عليه آن كس است و ديگر به اينكه آيا حقيقت را ميگويد يا خير توجهي نميكند پس اين شخص مثل كسي است كه قلب ندارد تا متوجه شود و يا مثل كسي است كه شنوايي ندارد. نكته: از دير زمان بوده است كه منكران دين، آورده هاي ديني را به سخنان قديميان نسبت داده و به زعم خود، خودشان پيشرفته هستند و عاقل هستند و با اين توجيه جهل خودشان را ميپوشانند.
و آنان مردم را از تبعيت و پيروي از دين رسول الله ص و قرآن منع ميكنند و خودشان نيز از آن دوري ميكنند و آنها با اينكارشان به كسي ضرر نميرسانند و نميتوانند با اين كارشان كسي را هلاك كنند، بلكه خودشان را به هلاكت مياندازند و اين درحالي است كه آنها متوجه نتيجه ي كارشان نيستند.
و تو اي كسيكه بينايي داري و يا اي محمد، اگر آن تكذيب كنندگان را ميديدي كه بر آتش ايستاده اند، در آن حالت امري فجيع مشاهده ميكردي پس آنان در آن زمان ميگويند: اي كاش كه به دنيا برگردانده ميشديم و آيات و نشانه ها ومعجزات پروردگارمان را دروغ نميپنداشتيم و از زمره ي باورمندان ميشديم.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.