0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
قَالَتْ يَا وَيْلَتَىٰ أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِي شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ ﴿72﴾
هُود
تفسیر

همسر حضرت ابراهیم گفت: جای بسی تعجب چگونه من فرزندآوری خواهم داشت در حالیکه خودم پیر یائسه هستم که سنم به این حد رسیده است و این شوهرم نیز پیر فرتوت شده است و این از نگاه امور عادی، چیز شگفت آوری است.

مستندات
قَالَتْ يَا وَيْلَتَىٰ
اصل ویل، یعنی خواری ولی بعد شایع شد که برای هر امر عجیب و غریب این کلمه استعمال میشود.
عجبا که... (نسفی)
أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ
آیا من با این که نود یا نود و نه سال باشد، فرزند آوری خواهم داشت؟ (ابوسعود)
وَهَٰذَا بَعْلِي شَيْخًا
و اینکه میبینید شوهرم است که پیر صد و بیست ساله است. (ابوسعود)
اصل بعل کسیکه بر امری مبادرت میورزد است. (ابوسعود)
إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ
آنچه از حصول فرزند از دو پیر فرتوتی مثل ما بیان شد، به نسبت سنت الهی که بین بندگانش جاری است، چیز عجیبی است. (ابوسعود)
هدف حضرت ساره بیان بزرگ دانستن این نعمت است که باعث تعجب عادی میگردد نه اینکه به نسبت الله ، آن را بعید بداند. (ابوسعود)
این برخلاف عادت است. (نسفی)
تعجب وی از این بود که آیا به حالت جوانی برخواهند گشت و یا اینکه بر همان حال خودشان صاحب فرزند خواهند شد و هردوی این امور برخلاف عادت است. (تاویلات اهل سنت)
قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۖ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ ۚ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ﴿73﴾
هُود
تفسیر

فرشتگان گفتند: آیا از فرمان الله به فرزندآوری شما تعجب میکنی و حیرت زده میشوی، درحالیکه رحمت واسعه ی الله و برکات و خیرات الله و ثبوت امور خارق العاده بر شما خانواده ی نبوت، ساری وجاری است. قطعا الله صاحب افعالی است که به طریق آن مستوجب ستایش میگردد و کریم است که بر بندگانش احسان میکند. نکته: تمام انبیاء از حضرت ابراهیم هستند نه از ابراهیم و سارا چراکه حضرت اسماعیل از حضرت هاجر میباشد که رسول الله ص از اسماعیل هستند. نکته: اهل بیت یعنی خانواده که در دو موضع قرآن ذکر شده است و هر دو در بحث زنان پیامبران آمده است و مذکر آوردن ضمیر در هر دو برای این است که عرب وقتی چیزی را بیان میکنند که در آن زن و مرد شرکت دارند، ضمیر مذکر را تغلیب میکنند و به لفظ مذکر میآورند.

مستندات
قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ
آیا از قدرت الله تعجب میکنی؟ (ابن عباس)
آیا از قدرت الله و تقدیر وی متعجب هستی؟ خیر تعجبی نیست که به شما فرزند عنایت فرماید. (قرطبی)
اکثر علماء به این آیه استناد کرده و گفتند که ذبیح الله، حضرت اسماعیل است و اسماعیل از اسحاق بزرگتر است چراکه به ساره بشارت داده شد که وی زندگی خواهد کرد تا که فرزند اسحاق نیز میبیند. (قرطبی)
رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ
خوشختی و سعادت برای شماست. (ابن عباس)
این جمله میتواند که دعایی باشد و یا که خبری و خبری بودن آن بهتر است چراکه حصول رحمت و برکت بر اهل بیت ابراهیم را نشان میدهد. (قرطبی)
خیرات بسیار رشد کننده بر شماست. (ابوسعود)
أَهْلَ الْبَيْتِ
ای اهل بیت ابراهیم. (ابن عباس)
شما مثل دیگران نیستید بلکه رحمت و خیرات بر شما جاری است. (ابوسعود)
نصب اهل البیت، برای اختصاص است. (قرطبی)
این آیه نشان میدهد که زنان انبیاء از اهل بیت ایشان هستند پس حضرت عائشه از اهل بیت رسول الله ص است که در حق آنان آیه نازل شد و بیان شده که یطهرکم تطهیرا. (قرطبی)
از جمله ی برکات بر ابراهیم این است که انبیاء همه از ابراهیم و ساره بوده اند. (قرطبی)
از این آیه استدلال کرده اند که در سلام نباید از السلام عليكم ورحمة الله وبركاته بیشتر گفته شود و این قضیه از بسیاری از صحابه روایت شده است. (آلوسی)
إِنَّهُ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ
با اعمال شما مورد ستایش است. (ابن عباس)
کریم است که شما را با فرزند صالح مورد احترام قرار میدهد. (ابن عباس)
مورد ستایش است و بزرگوار است. (قرطبی)
انجام دهنده ی چیزهایی است که مستحق ستایش است. (ابوسعود)
مجید یعنی صاحب خیر کثیر است و صاحب احسان بسیار بر بندگانش است. (ابوسعود)
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَىٰ يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ ﴿74﴾
هُود
تفسیر

وقتی از ترس حضرت ابراهیم ریخت و بشارت به فرزند نیز وارد شد، حضرت ابراهیم مشغول بحث شد و درخواست میکرد که به قوم لوط فرصت دهند.

مستندات
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ
وقتی وحشت از ابراهیم رفت و آن همان خوفی بود که از انکار بر مهمانان وارد شده بود. (نسفی)
وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَىٰ
و بشارت به فرزند آمد. (نسفی)
يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ
وقتی بعد ترس، اطمینان قلب پیدا کرد و به سبب بشارت پر از شادی گشت، از مجادله مورد فزع و نگرانی قرار گرفت. (نسفی)
با ما شروع به مجادله کرد. (نسفی)
یعنی با فرستادگان ما مشغول مجادله شد و گفت: اگر در قوم لوط پنجاه مومن باشد، آیا هلاک میکنید؟ جواب دادند: خیر. بعد گفت اگر چهل باشند؟ جواب دادند: خیر. بعد گفت اگر سی باشند تا اینکه به ده مومن رسید و گفتند: خیر. بعد گفت اگر یک نفر مسلمان باشد؟جواب دادند: خیر. در این وقت حضرت ابراهیم گفت: پس در بین آنها لوط هست. و آنان جواب دادند: ما بهتر میدانیم که چه کسانی در بین آنان هستند و ما آنان را نجات خواهیم داد.
گفته شده: منظور از مجادله این است که حضرت ابراهیم شروع به گفتگو با ما کرد و از ما طلب و مسالت میکرد. (بغوی)
مخاصمه میکرد و شفاعت میکرد. (بحر العلوم)
اصولیون گویند: حضرت ابراهیم میگفت که امر به عذاب این قوم مطلق است و امر مطلق ایجاب فور نمیکند و فرشتگان ادعای فور داشتند بخاطر وجود قرائن و یا اینکه میگفتند که مطلق امر ایجاب فور میکند. (نیسابوری)
إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ﴿75﴾
هُود
تفسیر

همانا که ابراهیم بردبار است و در مکافات بدکاران عجله ای ندارد و بسیار ناراحت شونده بر گناه و بسیار نگران شونده بر مردم است و آه میکشد بر خوف پروردگارش و بازگشت کننده به پروردگارش است. نکته: شنیدن کی بود مانند دیدن این مثال دقیقا رفتار انبیاء و ما را نشان میدهد چراکه آنان قطع یقین میدانستند که عذاب قطعی است و سعی میکردند که مردم را فرصتی بدهند تا بلکه توبه کنند ولی متاسفانه رفتار ما مردم طوری دیگر است که اگر مثل اقوام هلاک شده نباشد، نزدیک به آن است نه نزدیک به رفتار انبیاء.

مستندات
إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ
ابراهیم در مجازات کسانیکه به وی اساءه کرده اند، عجول نیست. (نسفی)
أَوَّاهٌ
بسیار آه کشنده است از خوف الله. (نسفی)
بسیار آه کشنده بر گناه و بر مردم است. (بیضاوی)
در قاموس آمده است که اواه به معنی یقین دارنده و زیاد دعا کننده و یا مهربان رقیق القلب است و یا به معنی فقیه و مومن در لغت حبشیان است. (مظهری)
مُّنِيبٌ
رجوع کننده به الله است. (نسفی)
تمامی این صفات حضرت ابراهیم نشان میدهد که قلبی مهربان داشته و همین صفات باعث شده بود که وی به مجادله بپردازد شاید که آنان به قوم لوط مهلت دهندو بلکه آنان توبه کنند مثل همان قضیه ی استغفار وی بر پدرش. (نسفی)
يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۖ إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ ﴿76﴾
هُود
تفسیر

فرشتگان بعد مجادله به ابراهیم گفتند که از این جدال دست بردار که فرمان الله بر نزول عذاب بر آن قوم صادر شده است و ما از پیش تو خواهیم رفت و اینکه قطعا آنان را عذابی خواهد آمد که آن را برگشت دهنده ای نیست و التماس و مجادله و دعا وتضرع نیز نمیتواند مانع شود.

مستندات
يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا
وقتی فرشتگان دانستند که عذاب آن قوم قطعی است گفتند: ای ابراهیم دست از این جدال بردار. (نیسابوری)
إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ
فرمان پروردگارت بر هلاک آن قوم صادر شده است. (نیسابوری)
فرمان رفتن از پیش تو و برگشت از تو از طرف پروردگارت بر ما آمده است. (تاویلات اهل سنت)
وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
بر آنان عذاب وارد خواهد شد و از قضای پرودگار رد کردنی نیست و در مورد آنان جدال و دعا سودی ندارد. (نیسابوری)
احتمال رد با شفاعت را ندارد. (تاویلات اهل سنت)
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ ﴿77﴾
هُود
تفسیر

و بر آن هنگام که فرستادگان ما به پیش لوط رسیدند، ناراحت و غمگین شد و راه خلاصی نمییافت و قلبش به تنگ آمد، و گفتک این روز روز سخت و پربلایی است.

مستندات
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا
یعنی فرشتگان آمدند. (بغوی)
در صورت جوانان موی بر صورت نروییده ی زیبا روی(بغوی)
وقتی به آبادی لوط رسیدند، آنها را دو ختر لوط دیدند و به آنها گفتند: چه می خواهید؟ و از کجا هستید؟ گفتند ما از فلان موضع آمده ایم و قصد آمدن به آبادی را داریم، دختران لوط گفتند: این قوم اهل فاحشه هستند. فرشتگان گفتند: کسی هست که ما را مهمان بگیرد؟ آنها به لوط اشاره کردند. وقتی لوط هیئت آنان را دید، بر آنان ترسید. (قرطبی)
سِیۤءَ بِهِمۡ
از آمدن آنان غمگین شد. (بغوی)
وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا
قلبش به تنگ آمد.(بغوی)
دستش را ناتوان یافت. (خازن)
این جمله را در مورد کسی گویند که در شرایطی قرار میگیرد که توانایی خروج از آن را نداشته باشد. (بغوی)
و ناراحتی حضرت لوط از این بود که میدید این جوانان با این صورتهای زیبا و بوی خوش، حتما قومش قصد ارتباط بد با اینها خواهند داشت و وی مجبور به دفاع از آنها خواهد گشت. (بغوی)
وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ
و گفت این روز بسیار سختی است که انگار به و بلا، بسته شده است.
سدی گوید: فرشتگان از نزد حضرت ابراهیم رفتند و در نیم روز به لوط رسیدند که بر زمین خود مشغول بود و بعضی گفته اند که مشغول هیزم جمع کردن بود و الله متعال به فرشتگان دستور داده بود که تا لوط چهار بار علیه قومش گواهی ندهد، آنها را هلاک نکنند. آنان از لوط خواستند که آنها را مهمان بگیرد و رفتند و لوط پرسید: از اهل این آبادی چه شنیده اید؟ آنان گفتند: امر این آبادی چگونه است؟ گفت: الله را گواه میگیرم که اینان بدترین مردم روی زنین هستند لز روی عمل. این چهار بار تکرار کرد و بعد وارد منزل لوط شدند.
(بغوی)
روایت کرده اند: وقتی آنها بر عده ای از قوم لوط گذر میکردند، قومش به یگدیگر با چشم اشاره می‌کردند و لوط میگفت: قوم من بدترین خلق روی زمین هستند. و جبرئیل به فرشتگان میگفت: گواه باشید تا اینکه به چهار گروه گذر کردند. (بغوی)
و روایت شده است: فرشتگان بر خانه ی لوط وارد شدند و از آنها کسی خبر نداشت و زن حضرت لوط به قومش خبر رساند که در خانه ی لوط مردانی هستند که تا بحال به زیبایی آنها ندیده است. (بغوی)
وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ ۚ قَالَ يَا قَوْمِ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي ۖ أَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ ﴿78﴾
هُود
تفسیر

و قوم لوط به سوی وی شتابان آمدند و این قوم از قبل به انجام افعال قبیح عادت کرده بودند و قبح آن میان آنها از بین رفته بود. لوط گفت: ای قوم من این دختران من برای شما حلالتر هستند از اینکاری که قصد انجام آن را دارید پس از الله پروا کنید به ترک آنچه قصد آن را دارید و این دختران مرا به زنی بگیرید و مرا با آزار مهمانانم، خوار نکنید و بی آبرو نکنید، ایا بین شما مردی و عاقلی نیست که از اینکار شما منع کند. نکته: اینکه بعضی در مورد مواردی که اسلام آن را منع میکنند اظهار میکنند که مردم بخاطر اینکه منع شده اند، بیشتر به اینکار مبادرت میورزند و اگر آزاد بود چنین نمیشد پس این آیه به وضاحت بیان میکند که آزادی گناه باعث از بین رفتن قبح آن میشود نه اینکه مردم به طرفش نروند پس در هر مکانی ممنوعاتی هست و باید باشد که مردم را منع کرده شود تا امور آن مکان بر وفق اعتقادشان باشد.

مستندات
وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ
و قوم وی شتابان به سوی لوط آمدند. (بحر العلوم)
وَمِن قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ
و قبل بعثت لوط اینان مشغول بدی بودند. (بحر العلوم)
قبل آمدن این رسولان به بدی مشغول بودند.(بحر العلوم)
یعنی به لواطه و کفر مشغول بودند. (بحر العلوم)
آنان آنقدر به اینکار مبادرت ورزیده بودند که دیگر قبح آن نزد آنان کم شده بود. (نسفی)
قَالَ يَا قَوْمِ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ
وقتی قوم وی قصد داخل شدن به خانه ی وی را کردند، لوط به آنان چنین گفت: که دختران من بر شما حلالترند و این گفتار به جهت منظاره بوده است. (بحر العلوم)
ضحاک: دختران قوم خود را به آنان عرضه کرد. (بحر العلوم)
قتاده: برای ازدواج به آنها عرضه داشت. (بحر العلوم)
از مجاهد: آنان دختران وی نبوده اند بلکه پیامبران پدر امتشان محسوب میشوند. (بحر العلوم)
گفته میشود که بزرگان قومش دختران لوط را خواستگاری کرده بودند و حضرت لوط ابا میکرد پس در اینجا گفت: من دختران خود را عقد شما در میآورم و این از آن حرامی که قصد دارید، حلالتر است. (بحر العلوم)
در آن زمان نکاح مومن با کافر حلال بوده است. (بحر العلوم)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي
از الله پروا کنید با انتخاب ازدواج با دختران من به جای تعرض به مهمانان من. (نسفی)
با ترک فواحش از الله پروا کنید. (نسفی)
مرا در پیش مهمانانم بی آبرو نکنید. (بحر العلوم)
مرا خوار نکنید. (نسفی)
وقتی به مهمان کسی توهین شود آن توهین به صاحب منزل است. (نسفی)
أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ
ایا بین شما مردی راه آموزی نیست تا شما را از این کارتان بازدارد. (بحر العلوم)
گفته شده است: مرد عاقلی نیست... (بحر العلوم)
و یا مردی بر حق نیست که از من حیا کند؟ (بحر العلوم)
قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ﴿79﴾
هُود
تفسیر

گفتند: ای لوط خود نیک میدانی که ما را به دختران تو نیازی نیست و دختران تو هدف ما نیستند و قطعا میدانی که ما چه چیزی را اراده کرده ایم.

مستندات
قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ
با روگردانی از آنچه حضرت لوط به آنان گفته بود، گفتند: تو خوب میدانی که راهی برای صورت گرفتن ازدواج بین ما و تو نیست. (ابوسعود)
میدانی که ما را به دختران تو حاجتی نیست. (تاویلات اهل سنت)
وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ
و تو میدانی که ما قصد آمدن بر مردان را داریم. (ابوسعود)
میدانی که هدف ما، مهمانان توست. (تاویلات اهل سنت)
قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَىٰ رُكْنٍ شَدِيدٍ ﴿80﴾
هُود
تفسیر

حضرت لوط گفت: اگر من قدرتی میداشتم تا شما را از اینکار منع کنم قطعا انجام میدادم و همینطور اگر میتوانستم به گروهی و طائفه ای پناه برده به کمک آنان شما را منع میکردم، قطعا انجام میدادم.

مستندات
قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً
لوط گفت: اگر مرا قوتی بود تا شما را از اینکار منع کنم، اینکار را انجام میدادم. (مظهری)
أَوْ آوِي إِلَىٰ رُكْنٍ شَدِيدٍ
و یا اگر مرا میشد که به طائفه ای پناه ببرم تا شما را بازدارم قطعا اینکار را انجام میدادم. (مظهری)
حضرت لوط در را قفل کرده از پشت در با آنان مجادله میکرد و آنان در صدد وارد شدن بودند. (مظهری)
قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ ﴿81﴾
هُود
تفسیر

فرشتگان خود را معرفی کردند و گفتند ای لوط اینان دستشان به تو نخواهد رسید، پس در شب حرکت کن و خانواده ات را نیز همه را بردار و کسی از آنها تخلف نکند و کسی را نگذار و دیگر اینکه به پشت سر خود نگاه نکنید، و از این امر سرپیچی نکند مگر همسرت که به وی از عذاب قوم خواهد رسید، و موعد قطعی هلاک آنان، صبح است. آیا صبح نزدیک نیست؟

مستندات
قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ
گفتند: ای لوط پشت گرمی تو بسیار قوی است. (نسفی)
وقتی فرشتگان عجز حضرت لوط بر مدافعه با قومش را دیدند گفتند: ای لوط، آنان دستشان برای ضرر به تو نخواهد رسید پس در را باز کن و ما و آنان را تنها بگذار. و در را باز کرد و حضرت جبرئیل از پروردگار خود اذن عذاب آنان را خواست و اجازه داده شد و جبرئیل در صورت خود که دو بال داشت ظاهر گشت و بالهایش را گشود، گردنبندی بافته شده از مروارید بر دی بود و با بال خود آنان را زد و چشمشان را نیست کرد و کور گشتند، و از خانه خارج شدند درحالیکه می‌گفتند نجات بدید نجات بدید. چراکه در خانه ی لوط عده ای جادوگر هستند.(ابوسعود)
آنان قادر به انجام کاری علیه تو نخواهند بود. (بحر العلوم)
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ
همراه خانواده ات در پاسی از شب برو. (ابوسعود)
کلبی: بقطع من اللیل یعنی آخر سحر وقتی که پاسی از آن مانده باشد. (بحر العلوم)
سدی: من از اعرابی در مورد قطع من اللیل پرسیدم و وی جواب داد: ربع شب. (بحر العلوم)
وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ
کسی از شما از رفتن تخلف نکند. (ابوسعود)
و یا کسی از شما به پشت سر خود نگاه نکند. (ابوسعود)
نهی از نگاه به پشت برای تسریع در رفتن بود چراکه نگاه به پشت آنان باعث وقفه ی در رفتن می‌شود. (ابوسعود)
و یا برای اینکه آنچه برسر قومشان میآید را نبینند و قلبشان درد بگیرد. (ابوسعود )
زنت از عدم تخلف، مستثنا است. (ابوسعود)
حضرت لوط مامور به بردن زنش نیست.(ابوسعود)
روایت شده است که زنش همراه آنان رفت و در راه به پشت سر خود نگاه کرد و دید که چه برسر قومش آمده است و داد زد و در این هنگام سنگی آمد و وی را نیز هلاک کرد. (ابوسعود )
إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ
به زنش خواهد رسید از باران سنگ هرچند بر وی خسف نرسید. (ابوسعود )
با ضمیر شان آوردن نشان از بزرگی آنچه به آنان رسید، دارد. (ابوسعود )
آنچه از عذاب به آنها رسیده است. (بحر العلوم)
إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ
وعده ی هلاک و عذاب آنان صبح است. (ابوسعود )
أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
تعلیل به تسریع در رفتن است تا از مواضع عذاب دور شوند. (ابوسعود )
روایت شده است که حضرت لوط از وقت هلاک آنان سوال کرد و آنان گفتند: در صبح و حضرت لوط گفت: خواهان تسریع در عذاب آنان هستم. فرشتگان این جمله را گفتند. (ابوسعود)
وقت هلاک را صبح قرار داد چراکه آن وقت استراحت و آرامش است در نتیجه ورود عذاب در آن وقت، فظیعتر خواهد بود. (ابوسعود )
دیگر اینکه برای عبرت نظاره کنندگان مناسبتر است. (ابوسعود )
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود