به یاد آورید و بترسید از روزی که هر شخص مکلف، آنچه که انجام داده بود از خیر وشر را حاضر کرده شده مییابد و در آن روز آرزو میکند که بین شخص و اعمالش مدت و یا مکان دوری میبود و آن را نمیدید، و الله متعال شما را از خود بر حذر میدارد و در کنار این، الله متعال به بندگانش بسیار مهربان است پس اعمال خیر انجام دهید تا الله متعال شما را مورد مرحمت قرار دهد. نکته: رافت الله باعث نشود که گناه کنید و انجام گناه باعث ناامیدی شما نیز نشود و توبه کنید.
بگو ای محمد به کسانی که ادعای دوستی با الله را دارند اگر الله را حقیقتا دوست دارید پس از من (محمد) پیروی کنید در اینصورت الله متعال از شما راضی شده و دوستتان خواهد داشت، و گناهان شما را میآمرزد و الله متعال آمرزنده ی مهربان است. نکته: هرکس ادعای محبت الله دارد، حقیقی بودن آن با میزان شرع معلوم میشود پس هر مدعی محب الله نیست مگر اینکه با پایبندی به شرع خودش را به الله ثابت کند که در اینصورت الله متعال نیز وی را دوست خواهد داشت. نکته: *قال رَسُولُ اللَّهِ : «إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَلا يَقُولُ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيّاً، فَقَدْ آذَانِي، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ، كنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا. فَإِنْ سَأَلَنِي عَبْدِي، أعْطَيْتُهُ، وَإِنِ اسْتَعَاذَنِي، أَعَذْتُهُ، وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ المُؤْمِنِ، يَكْرَهُ المَوْتَ وَأكْرَهُ مَسَاءَتَهُ». ( صحيح ابن حبان ج1ص202 - سنن الكبري للبيهقي ج5ص156) حديث قدسي: الله تعالي فرمود: هر كس ولي مرا دشمن بداند همانا مرا اذيت كرده است، بنده ی من به من نزديك نمي شود مانند آنچه كه نزديك شده است با اداي فرائض (تا فرايض را به جا نياورد به من نزديك نمي شود) و با اداي نوافل بنده به من نزديك و نزديكتر مي شود تا اينكه من او را دوست خود گيرم و وقتي دوست وي شدم پس من براي وي گوش و چشم، زبان و دست خواهم بود، پس اگر چيزي خواست به او عطاء كنم و اگر پناه خواست، پناه دهم. در انجام چيزي ترديد نكردم مانند ترديدي كه براي گرفتن جان مؤمن كردم. وي مرگ را ناخوش دارد و من هم ناخوشنودم از اذيت شدن وي.* اين حديث تكليف به شريعت را طوري مي نماياند كه اگر آن را انجام ندهيم به هيچ وجهي نمي توانيم به رضایت الله (جل جلاله) برسیم و با انجام دادن فرایض و اضافه کردن نوافل به آن و خواستن رضایت الله (جل جلاله) انسان را به دوستی با الله (جل جلاله) می رساند و نوافل همان عبادات و کارهایی است که پیامبر آنها را انجام می داده یا بر آنها دستور داده است. و این یعنی طریقت. یعنی کارهایی که پیامبر انجام داده. نکته: رضایت الله و مجذوب بودن سالک به الله نشانه اش این است که وقتی در فکرش گناهی خطور کند به یاد الله افتاده و از آن دوری میکند و وقتی قصد انجام کار خیر میکند، الله متعال یادش آمده و به آن اقدام میکند. نکته: در عبادت لذت بردن از عبادت برای بنده جزو مقامات نیست بلکه هدف سالک باید این باشد که رضایت الله در آن باشد نه اینکه بخاطر لذت از عبادت انجام دهد و خوشحالی از عبادت عرض عبادت است و رکن و جوهر عبادت مد نظر داشتن رضایت الله است و قطعا رضایت الله با عمل به شرع حاصل میگردد.
بگو که از الله و رسولش اطاعت کنید و اگر این را قبول نکنید الله متعال کافران را دوست ندارد یعنی شما با این حرکت کافر شده اید و الله متعال شما را نمیآمرزد و عذاب خواهد داد.
الله متعال آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را از بین مردم برگزید.
و اینان بعضی از بعض دیگر هستند در نسل و در دین و رسول الله ص نیز جزو انان است و الله متعال شنوای داناست. نکته: یعنی اینان فرقی با هم ندارند در نسل و در دین خود و دین همه ی آنان اسلام است که در آخر رسول الله ص آن را اظهار کرده است پس اگر کسی محبت به الله دارد راهی جز تبعیت از محمد رسول الله ص برای وی نیست و الله مدعی و راستگو را میداند و اقوال آنان را میشنود.
به یاد آر ای محمد، وقتی را که زن عمران گفت یعنی دعا کرد: پروردگارا، قطعا من آنچه در شکم دارم را برای تو نذر کرده ام که محررش کنم، پس نذر من را بپذیر همانا که تو شنوای آنچه میگویم هستی و دانای به درون من و قصد من هستی.
وقتی که زن عمران، بچه اش را به دنیا آورد و دید که دختر است، از روی تحسر گفت: من بچه ی دختر به دنیا اوردم. الله بهتر میداند که چه بچه ای به دنیا آورده ای یا آورده است. دیگر اینکه آن بچه ی پسری که میخواست، به سان، این دختری که الله عطا کرده است نیست. زن عمران ادامه میدهد: من نامش را مریم نهادم، و این دختر و فرزندان وی را در پناه تو قرار میدهم تا از شر شیطان مطرود، در حفظ خودت بداری.
الله متعال مریم را از مادرش، به نیکی قبول کرد و پرورش وی را به عهده گرفت و به بهترین وجه، پرورش داد. کفالت مریم به زکریا رسید، هربار که زکریا برای خبر گرفتن از حال مریم، به اتاق وی میرفت، میدید که غذا است در حالیکه کسی غیر از زکریا حق ورود به مریم را نداشت. زکریا گفت: این غذا از کجا برای تو آمده است؟ مریم جواب داد: این از نزد الله متعال میآید. قطعا الله متعال به هرکس که خواهد، بی حد و حساب و بدون اینکه مستحقش باشد، روزی میدهد.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.