0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿71﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

ای اهل کتاب چرا حق و باطل را مشتبه میسازید و آن دو را در هم میآمیزید؟ و حق را کتمان میکنید در حالیکه میدانید کدام حق است و کدام باطل.

مستندات
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ
ای اهل کتاب چرا ایمان و کفر را خلط میکنید؟ چراکه به بعضی ایمان آورده و به بعض دیگر کفر میورزند. (بحر العلوم)
با تحریف حق و نشان دادن باطل بجای آن. (بیضاوی)
ویا با کوتاهی در تمیز قائل شدن بین حق و باطل. (بیضاوی)
ایمان به موسی و عیسی را با کفر به محمد خلط میکنید. (نسفی)
با خواندن به اسلام در اول روز و کفر در آخر آن تا مردم را به شک بیاندازند. (العز بن عبدالسلام)
وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ
و بعثت محمد ص را کتمان میکنید. (بحر العلوم)
وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ
در حالیکه خودتان میدانید که این حق است و آن در تورات موجود است. (بحر العلوم)
وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿72﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

عده ای از اهل کتاب گفتند: به آنچه که بر مومنان به محمد نازل شده است، ایمان بیاورید یعنی اظهار ایمان کنید و در آخر کفر بورزید تا بدین وسیله باشد که مومنان مسلمان را از دینشان برگردانید. نکته: اهل کتاب که دیده بودند آنچه محمد آورده است حق است و انکار کلی آن باعث بی آبرو شدن و رسوا شدن آنها خواهد شد هم در بین عرب و هم در بین عوام آنها چراکه ادعایی داشت مطرح میکرد که شباهت بسیاری به آنچه از احکام آنان بود، داشت پس ترفندی اندشیدند و ترفندشان اظهار ایمان و بعد کفر بود تا بقیه به شک بیافتند.

مستندات
بعضی گفته اند: منظور از نهار روز نیست بلکه امر محمد است یعنی به اول امر محمد که رو به قبله ی ما نماز میخواند را ایمان بیاورید و آخر امر وی را که به کعبه رو کرد را کفر بورزید. (تاویلات اهل سنت)
بعضی نیز گفته اند: اهل کتاب گفتند که در بدو امر به محمد ایمان بیاورید تا عرب بر دین وی داخل شوند و در آخر امر به وی کفر بورزید و در این زمان از شما خواهند پرسید که چه شده است؟ و در اینجاست که میگوییم اول صفت وی را بر صفت پیامبری که در تورات آمده است یافتیم و فکر کردیم که وی واقعا پیامبر است ولی بعدا برای ما آشکار شد که چنین نبوده است و برای همین به وی کافر شدیم و بدین سان عرب نیز بر وی کافر خواهند شد. (تاویلات اهل سنت)
بعضی نیز گفته اند: رئیسان یهود به عوام خود گفتند که در اول روز به محمد ایمان بیاورید یعنی در نماز صبح و بعد در نماز عصر کفر بورزید و بگویید رو به بیت المقدس خواندتان درست بود و بعد اینکه آن را تبدیل کردید بعد حق چیزی جز گمراهی نیست تا بدین سان بقیه نیز به وی کفر بورزند. (تاویلات اهل سنت)
احتمال دیگر: منظور این است که ظاهرا به محمد ایمان بیاورید ولی نه ایمان حقیقی چراکه در ادامه میآید: وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ، که منظور این است که ایمانتان حقیقی نباشد مگر اینکه در آن تبعیت از دین شما باشد. (تاویلات اهل سنت)
اظهار ایمان کنید به قرانی که بر مسلمانان نازل میشود بعد اظهار کفر کنید تا نشان دهید که ایمانتان بدون تامل بوده و وقتی تامل کردید متوجه شدید که رای اولتان درست نبوده و برگشته اید تا باشد که مومنان از ایمان به وی برگردند. (ابوسعود)
وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتَىٰ أَحَدٌ مِثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿73﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

یهود در ادامه ی قول خود چنین میگویند: از ایمان خود به کسی جز کسانیکه از دین شما تبعیت میکنند و از خودتان هستند، نگویید. با کسی جز کسانیکه تابع دین شما هستند، در مورد تصدیق و اقرار به حقانیت محمد ، سخن نگویید. این ترفند در روز ایمان اوردن و کفر در آخر آن را با کسی جز گروه خودتان مطرح نکنید. ؛الله متعال جوابشان را میدهد: قطعا هدایت دست الله متعال است اینکه شما هر ترفندی بکار گیرید، مانع ایمان ایمان اورندگان نشود؛ ادامه ی قول یهود: آنچه که باید مخفی کرد این است که کسی غیر از شما را مثل آنچه به شما داده شده است، داده شود. و اینکه مسلمانان علیه شما در نزد الله متعال استدلال کنند را مخفی دارید و به کسی نگویید. و یا از حقانیت اسلام و محمد سخن نگویید که مثل آنچه به شما داده شده را به کسی غیر شما داده شود چراکه در قیامت علیه شما استفاده خواهد شد. بگو که فضل الله به دست الله است که به هرکه خواهد عطا میکند و دست شما نیست. و الله متعال رحمتش واسع و دانا به امور است.

مستندات
وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ
ولاتؤمنوا متعلق به ان یؤتی احد مثل ما...، است و ما بین آنها جملات اعتراضی یعنی ایمانتان را به اینکه مانند آنچه را که به شما داده است از نبوت را به دیگران نیز داده خواهد شد را به کسی از غیر همکیشان خود، آشکار نکنید. یعنی تصدیق شما مبنی بر اینکه بر مسلمانان مثل شما کتاب داده شده است را اظهار نکنید که باعث ثبات آنها خواهد شد و به مشرکین اظهار نکنید که باعث ایمان آنان خواهد شد. (نسفی)
ویا مربوط به آیه ی قبل است یعنی این اظهار ایمان را فقط نزد کسانی که قبلا از دین شما تبعیت میکردند اظهار کنید و بعد کفر بورزید چراکه برگشت اینان مورد انتظار تر از بقیه است. (نسفی)
تصدیق نکنید مگر آنچه که موافق دینتان باشد، یعنی از چیزی تبعیت نکنید مگر اینکه بر دین یهودیت شما باشد. (بغوی)
تصدیق قلبی خود را به کسی غیر از اهل دینتان اظهار نکنید. (بیضاوی)
قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ
هدایت همان هدایت الله است هرکه را خواهد ایمان دهد و بر ایمان ثابت میدارد و کید و حیله ی شما راه بجایی نمیبرد. (نسفی)
أَن يُؤْتَىٰ أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ
مجاهد: ایمان نداشته باشیدکه به کسی غیر شما همانند آنچه به شما داده شده است از قبیل حکمت و علم و من و سلوی و فلق بحر و غیر آن. (بغوی)
الف: به دبرتم محذوف که معنی آن چنین میشود: این کار را تدبیر کرده اید و گفته اید تا کسی را همانند انچه به شما داده شده است را داده شود.
ب: متعلق به لاتؤمنوا است که معنی آن چنین میشود: اظهار ایمان به این نکنید که کسی غیر شما را مثل آنچه به شما داده شده است را داده شود مگر پیش کسانیکه از گروه خودتان باشد و آن را افشا نکنید.
ج: ما را نافیه خوانده شود که معنی چنین میشود: ایمان نیاورید مگر به کسی که از شما دین شما تبعیت میکند و به آنها بگویید که به کسی همانند آنچه شما داده شده است، داده نخواهد شد. (ابوسعود)
أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ
اینکار را تدبیر کرده اید تا کسی بر شما نزد الله محاجه نداشته باشد. (ابوسعود)
و ایمان نداشته باشید که مسلمانان بر شما در روز قیامت بر شما احتجاج واستدلال به حق خواهند داشت ویا در نزد الله بر شما غلبه خواهند داشت. (نسفی)
به غیر همکیشان خود نگویید که بعدا در نزد الله حجت شما درهم خواهد شکست. (بیضاوی)
تصدیق نکنید که کسی غیر از شما بر شما نزد الله، با حجت غلبه کند چراکه دین شما بر حق است و اصح است. (بغوی)
گفته شده است: یهود به زیردستان خود گفتند که به کسی غیر از همکیشان خود ایمان نیاورید تا آنچه به شما داده شده است را به کسی دیگر همانندش را داده نشود. دیگر اینکه تا بر علیه شما نزد الله احتجاج نکنند و نگویند که شما حق را شناخته بودید. (بغوی)
قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ
هدایت و توفیق به دست الله است که به هرکه خواهد عطا میکند. (نسفی)
وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
رحمتش واسع است و دانا به مصلحت امور. (نسفی)
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿74﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

و این الله متعال است که رحمتش را که از جمله ی آن اسلام و قرآن است را به هرکه خواهد به فضل خود عنایت میکند و دست دیگری نیست و الله متعال صاحب تفضل و منت بر کسانی است که توفیق اسلام یافته اند. نکته: رد قول یهود بر این اساس است که آنان سعی داشتند که نبوت را در خود نگه دارند و به غیر ندهد و فکر میکردند با ترفند و حیله میشود به این مساله نیل پیدا کرد و الله متعال برای انان توضیح میدهد که دست آنان نیست بلکه الله متعال به هرکه خواهد عنایت میکند و صاحب این فضل است.

مستندات
رحمت در اینجا نبوت و رسالت است. (خازن)
بعضی نیز گفته اند: دین است که همان اسلام باشد. (خازن)
و منظور قرآن نیز گفته اند. (خازن)
به هرکس از خلق که خواست عنایت میکند و در این دلیل است بر اینکه نبوت به جز به فضل و اختصاص دادن، حاصل نمیشود و به استحقاق نیست. (خازن)
وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
الله متعال صاحب منت بزرگ بر کسی است که وی را الله متعال به اسلام آوردن اختصاص داده است. (بحر العلوم)
با دلیل واضح قول و ادعای یهود را رد میکند. (بیضاوی)
وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿75﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

از بین اهل کتاب کسانی هستند که هرمقدار از اموال پیش وی به امانت بگذاری حتی اگر به قنطار هم برسد، امانت را ادا میکنند و از بین آنان کسانی نیز هستند که کارشان خیانت در امانت است هرچند که آن مال کم باشد و به اندازه ی دینار هم باشد آن را به تو بر نمیگردانند مگر اینکه بر سر وی باشی و اقامه ی حجت کنی. سبب این خیانت انان این است که ادعای دارند که بر قبال خیانتی که بر علیه غیر اهل کتاب، انجام میدهند بر انان گناهی نیست و با این ادعا بر الله دروغ میبندند و خودشان نیز میدانند که چنین حکمی در کتب انان نیست. نکته: متاسفانه هر از گاهی از فرقه های اسلامی همین رفتار شنیده میشود که بر غیر فرقه ی خود انواع خیانت را حلال میدانند و قطعا کسانیکه چنین میکنند مشمول این آیه هستند.

مستندات
وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ شروع در بیان خیانت اهل کتاب در اموال است بعد اینکه خیانت آنان را دین بیان کرد. (ابوسعود)
بیان میدارد که اهل کتاب در مورد امانت داری دو گروه هستند: یکی امانتدار است و هر مقدار که در نزد وی به امانت بگذاری، امانت را به نیکی ادا میکنند مثل عبدالله بن سلام که قریش نزد وی هزار و دویست اوقیه از طلا، به امانت گذاشتند و وی آن را به قریش پس داد و ادای امانت کرد. (ابوسعود)
اوقیه را گفته اند معادل چهل درهم است و در کتب لغت هفت و یا هفت و نیم مثقال نیز گفته اند.
وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
بعضی نیز خیانت کار هستند هرچند که مال قلیلی نزد وی به امانت گذارده شود مثل فنحاص بن عازوراء که فردی قریشی نزد وی یک دینار به امانت گذاشت و آن اهل کتاب آن را انکار کرد. (ابوسعود)
گفته اند: امانتداران، مسیحیان هستند چراکه غالب در بین آنان امانتداری است و خیانتکاران یهود هستند که در کم نیز خیانت میکنند و غالب در آنان خیانت کار بودن است. (ابوسعود)
إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا
در هیچ یک از احوال امانت را ادا نمیکنند و یا هیچگاه ادا نمیکنند مگر اینکه مدام بر سر وی حاضر باشید و بر گرفتن حقت اصرار بورزی و اقامه ی شاهد کنی. (ابوسعود)
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ
آن عدم ادای امانت برای این است که آنان ادعا دارند که در مورد کاری که در حق غیر اهل کتاب انجام میدهیم، مواخذه و عتابی نیست. (ابوسعود)
کلبی: یهود ادعا داشتند که اموال همه برای ما بوده است و آنچه که دست عرب است برای ما بوده است پس آنان به ما ظلم کرده و از ما غصب کرده اند پس اگر از آنان چیزی بگیریم، بر ما گناهی نیست . (بغوی)
وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
با ادعای خود، آنان به الله دروغ نسبت میدهند. (ابوسعود)
وَهُمْ يَعْلَمُونَ
در حالیکه خودشان میدانند که بر الله دروغ میبندند و افترا میکنند. (ابوسعود)
زیرا آنان ظلم بر مخالفین خود را حلال دانسته و ادعا داشتند که در تورات برای آنان حرمتی قائل نشده است. (ابوسعود)
گفته شده است که یهود با بعضی از قریش مضاربه داشتند و وقتی قریشیان مسلمان شدند، قریش اموال خود را خواستند و یهود جواب دادند: حقتان از گردن ما ساقط شده است چراکه شما دینتان را ترک کرده اید و گمان میکردند که در کتبشان چنین آمده است. (ابوسعود)
وقتی این آیه نازل شد رسول الله ص فرمودند: به الله قسم که آنان دروغ میگویند چراکه چیزی از جاهلیت نیست مگر اینکه زیر پا نهاده ام مگر امانت که باید به نیک و شر، ادا کرده شود. (ابوسعود)
بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿76﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

بله کسیکه به عهدی که با الله بسته است و از آنچه الله متعال نهی کرده اجتناب کند و از نافرمانی پروا داشته باشد، پس قطعا الله متعال پروا کنندگان و تقوی پیشگان را دوست دارد. نکته: وقتی الله میگوید دوست دارد یعنی بر وی بهشت است و رحمت بر وی است و کسی را که الله متعال بگوید دوست ندارد به معنی عذاب میدهد است.

مستندات
گفته شده است: در شان عبدالله ابن سلام و امثال وی از مسلمانان اهل کتاب نازل شده است. (نسفی)
بَلَىٰ
اثبات آنچه آنان از خود نفی کرده بودند است یعنی بله بر آنها در این عملشان سبیل یعنی گناه است. (بیضاوی)
مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ
کسی که به عهدی که الله از آنان بر ادای امانت گرفته است و آن صفت نبی ص است. (بحر العلوم)
وَاتَّقَىٰ
مقاتل: و از حرامهای الله دوری کند. (بحر العلوم)
و از ظلم به مردم پروا کند. (بحر العلوم)
فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
کسانی را که از نقض عهد، پروا کنندگان هستند، الله دوست دارد. (بحر العلوم)
وضع المتقین بجای ضمیر، نشان از این دارد که ملاک امر به تقوی است و تقوی، وفا را و غیر آن از انجام واجبات و اجتناب از نواهی را شامل است. (بیضاوی)
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿77﴾
آلِ عِمْرَان
تفسیر

قطعا کسانیکه بجای عهد و پیمان الله متعال و قسمی که میخورند، بهایی ناچیز میگیرند، این چنین افراد را در آخرت سهمی از نعمهای آخرت نیست و الله متعال از آنان غضبناک بوده و سخنی نخواهد گفت و به آنان نظر رحمت نخواهد داشت و آنان را توفیق پاک شدن از گناه را نخواهد داد و عذری از آنان نخواهد پذیرفت و تبرئه نخواهد کرد و آنچه برای انان در آخرت هست اینکه برای آنان عذابی دردناک خواهد بود.

مستندات
گفته شده است: در حق ابی رافع و لبابه بن ابی الحقیق و حیی بن اخطب نازل شده است که تورات را تحریف کردند و صفت رسول الله ص را در تورات بیان شده بود را تحریف کردند و در قبال آن رشوه گرفتند. (ابوسعود)
آمده است: در حق اشعث نازل شده است که بین وی و کسی دیگر نزاعی بر سر چاهی صورت گرفت و وقتی برای حکم پیش رسول الله ص رفتند و رسول الله فرمود: دو شاهد بیاور والا طرف قسم بخورد و اشعث گفت در این صورت بدون مبالات قسم خواهد خورد. رسول الله ص فرمودند: هرکس قسم خورد و با آن مالی را که برای وی نیست از آن خود کند، الله متعال را ملاقات کند در حالیکه الله متعال غضبناک است. (ابوسعود)
و آمده است: در حق مردی نازل شد که کالایی را خریده بود و قسم خورد که آن را به چیزی خریده است که به آن نخریده بود. (ابوسعود)
از ابن عباس: در شان عبدان بن اشوع و امرئ القیس بن عابس نازل شد وقتی بین آنان دعوایی رخ داد و یکی از آنان خواست که به دروغ قسم بخورد. (بحر العلوم)
گفته میشود: در شان عده ای از یهود نازل شده است که برای مسلمان شدن به مدینه آمده بودند و کعب بن اشرف آنان را دید و گفت: آیا شما نبی بودن این شخص را میدانید؟ گفتند: آری میدانیم. کعب گفت: خودتان را از مال بسیار محروم کردید چراکه من قصد داشتم به شما هدایایی بفرستم . آن عده گفتند: بگذار مشورت کنیم و بعد گفتند: این آن کسی نیست که صفتش را یافته بودیم و کعب از آنان اقرار گرفت و نوشته گرفت و قسم داد و بعد برای هر یک از انان هشت ذراع کرباس و پنج صاع جو فرستاد و این آیه نازل شد. (بحر العلوم)
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ
تبدیل میکنند و میگیرند. (ابوسعود)
بِعَهْدِ اللَّهِ
یعنی بدل آنچه که عهده کرده بودند از ایمان به محمد و وفای به امانات. (ابوسعود)
عهد الله همان امر و نهی الله است. (تاویلات اهل سنت)
وَأَيْمَانِهِمْ
و بدل آنچه که قسم خورده بودند از اینکه به وی ایمان خواهند آورد و وی را یاری خواهند کرد. (ابوسعود)
همان قسم دروغی را که یاد کردند و گفتند که صفت و نعت محمد در تورات نیست و این از ترس این بود که مافعی که دارند را از دست بدهند. (تاویلات اهل سنت)
ثَمَنًا قَلِيلًا
یعنی حطام دنیا و خرده های دنیا را. (ابوسعود)
أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ
آن کسانیکه موصوف به چنین صفات قبیح هستند، را نصیبی در آخرت نیست یعنی از نعمتهای آخرت سهمی برای آنان نیست. (ابوسعود)
وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ
یعنی الله متعال با آنان چیزی که باعث خوشحالی آنان شود را نمگوید. (ابوسعود)
و یا اصلا با آنان سخن نمیگوید. (ابوسعود)
از آیات و کلمات الله استفاده و نفع نمیبرند. (ابوسعود)
کنایه از شدت غضب الله است. (ابوسعود)
فرشتگان که تحیت و سلام الله را به مومنان میرسانند محروم میشوند. (تاویلات اهل سنت)
الله متعال با مومنان به مانند آنچه که با موسی سخن گفته بود سخن خواهد گفت ولی با این افراد سخن نخواهد گفت. (تاویلات اهل سنت)
وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
کنایه از خوار شمردن آنان است. (ابوسعود)
نظر رحمت به آنان نخواهد داشت. (تاویلات اهل سنت)
وَلَا يُزَكِّيهِمْ
آنان را ثنا نگوید. (ابوسعود)
آنان را از چرک گناه پاک نمیکند. (ابوسعود)
برای خیرات آنان، ثوابی اختصاص نمیدهد. (تاویلات اهل سنت)
وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
بخاطر گناهانی که انجام داده اند. (ابوسعود)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود