قسم که اگر به هر طریقی بمیرید و یا به هر طریقی کشته شوید، بازگشت شما به سوی الله است نه به کسی دیگر و وی تعالی است که شما را بر اساس اعمالتان جزا خواهد داد. نکته: در آیه ی قبل توصیه میشود که در مردن و کشته شدن، عملتان این باشد که در راه الله باشد و این جمع از اموال دنیوی بهتر است و در این آیه نیز بیان میکند که اگر توصیه ی قبلی را قبول نکنید باز خواهید مرد یا کشته خواهید و چاره ای ندارید جز اینکه الله متعال برمیگردید پس از جهاد باز ماندن و تلاش برای زنده ماندن فائده ای ندارد در هر صورت بر سر انسان خواهد آمد پس بهتر آن که در راه الله متعال رخ دهد.
پس به سبب رحمت الهی تو برای آنها ملایمت کردی چه اگر درشت سخن و سختگیری میکردی، قطعا انان از دور و بر تو میرفتند و هلاک میشدند، پس عفو و بخشش را پیشه کن و در امور قابل مشورت، با آنان مشورت کن و وقتی تصمیم به عملی گرفتی، پس با توکل بر الله متعال، به امرت مشغول شو. قطعا الله متعال کسانی را که به وی تعالی توکل میکنند، را دوست دارد. نکته: اینکه الله متعال میفرماید که فلان کس را دوست میدارد، بدین معناست که کارش را راه خواهد انداخت و مورد رحمت قرار خواهد داد.
اگر الله متعال شما را یاری رساند و مانع آسیب به شما شود، شما را غالب شونده ای نیست و اگر شما یاری نکند، چه کسی میتواند مانع دشمن شما شود پس آنچه که شما باید انجام دهید این است که بر الله متعال توکل کنید و به اسباب و علل تکیه نکنید.
بر نبی از انبیاء نه سزوار است و نه این وصله ها میچسبد که خیانت کند و هرکس که خیانتی انجام دهد، در روز قیامت آن خیانت را آورده شود و خیانت را گرفته خواهد. بعد هرکس را جزای تمام و کمال بر طبق عملش داده میشود و در حالیکه بر هیچکس هیچ ظلمی صورت نمیگیرد.
کسیکه در راه کسب رضایت الله میکوشد و دنبال روی آنچه رضایت الله در آن است، میباشد، آیا چنین کسی با کسی که در کارهایش طوری رفتار میکند که باعث سخط و غضب الله میشود، برابر خواهند بود؟ در حالیکه مصیر و محل رفتن وی جهنم است و این جهنم چه بد مصیر و محل رفتنی است.
اینان یعنی هر دو گروه پیروی کننده از رضای الله و با سخط الله برگشت کنندگان هر دو گروه را درجات است که از هم فاصله ها دارند و الله متعال بینای آنچیزی است که شما انجام میدهید و بر اساس آن درجه بندی خواهد کرد.
قسم که الله متعال منت نهاد بر مومنان وقتی که از جنس خودشان، رسولی فرستاد که آیات قرآن را بر آنان تلاوت میکند و آنان را از زشتی ها امثال شرک و انواع گناه پاک میگرداند و به آنان قرآن را و احکام را و سنت را تعلیم میدهد، و اینان قطعا قبل بعثت رسول الله ص در گمراهی آشکار از راه درست بودند. نکته: عده ای مدعی تصوف با معنی کردن تصوف به تزکیه، ادعای فرض بودن ان را دارند. باید دانست که بر طبق تفسیر تزکیه اگر منظور از تصوف تزکیه از شرک و گناه باشد، و دوری از آنها باشد، قطعا فرض خواهد بود ولی اگر منظور این باشد که به اسم تصوف یا تزکیه خود را و ناموس خود را اموال خود را در اختیار مدعی پیر بودن، قرار دهد، این راه کفر و گمراهی و حرام خواهد بود. پس اگر کسی را دیدید که این آیه ی مبارکه را و امثال آن را قرائت میکند و در مورد فرضیت تزکیه سخن میراند، از وی در مورد تزکیه و تفسیر ان و اینکه چگونگی آن بپرسید تا حال ان شخص مشخص شود و یا انکار کند.
آیا وقتی که به شما مصیبتی رسید در حالیکه دو برابر آن را به مشرکان ضربه زده اید، میپرسید که این از کجا آمد؟ ای محمد به آنان بگو که هرچه بر سرتان امده است، سببش خودتان بوده اید چراکه با رسول الله ص مخالفت کرده اند و نافرمانی کرده اید. قطعا الله متعال بر همه چیز قادر است. نکته: تربیت مومنان است که بدانند که امر رسول الله ص اطاعت کردنی است و وظیفه است و نظر رسول الله ص مثل نظر دیگران نیست و دیگر اینکه کمک الله متعال وقتی خواهد بود که از وی اطاعت شود و اگر نافرمانی شود، الله بر مصیبت رساندن به شما هرچند مسلمان باشید، قادر مطلق است پس این شما هستید که باید خود را اصلاح کنید و بر انچه الله متعال و رسول الله ص میخواهد، گردن بنهید و اطاعت کنید تا مشمول رحمت الهی شوید.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.