0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ﴿49﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

ای بنی اسرائیل بیاد آورید که شما را از دست فرعون نجات دادیم آل فرعون که شما را دائما به انواع عذاب من جمله کشتن پسران و زنده نگهداشتن دختران شما مبادرت میکردند و این نجات دادن شما از دست فرعون نعمتی بزرگ و فراموش نشدنی است. همچنانکه این نکته جهت یادآوری نعمت برای بنی اسرائیل میباشد، بر دیگران نیز حجت است که این قرآن به حق نازل شده است چراکه یک شخص بی سواد و دور از تمدن میآید و نعمتهای بنی اسرائیل را یادآوری میکند و به شالوده ی داستان آنان به بهترین وجه، اشاره میکند و دیگر اینکه بنی اسرائیل را جز تصدیق این قصه چاره ای دیگر نیست پس باید که ایمان بیاورند مگر اینکه دنبال حقیقت نبوده و راه را گم کنند.

مستندات
وَإِذْ نَجَّيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ:
هرچند نجات بر پدران بنی اسرائیل زمان رسول الله ص واقع است ولی برای فرزندان نیز نعمت حساب میشود زیرا از پدران تبعیت میکرده اند. (بحر العلوم)
اصل انجیناکم این است که شما را بر نجات انداخته ایم و نجات به مکان مرتفع و وسیع اطلاق میشود. (ثعلبی)
نجات از فرعون برای بنی اسرائیل زمان رسول الله ص نیز نعمت است چراکه اینان نیز بخاطر نجات اسلاف خود، نجات یافته اند. (خازن)
یادآوری نعمت نجات از دست فرعون است تا یکی دیگر از نعمتهای خود که بر بنی اسرائیل ارزانی داشته بر شمارد. (طبری)
منظور از آل فرعون، قوم وی و هم کیشان وی و گروه وی است. (طبری)
فرعون لقب پادشاهان عمالقه در مصر بوده است همچنانکه به پادشاه ایرانیان، کسری وبه پادشاه قیصر و هرقل گفته میشده است. (طبری)
پس فرعون اسم یک شخص نیست و در مورد اسم فرعون که در زمان حضرت موسی بوده است گفته اند که اسم وی الوليد پسر مُصعب پسر الريان بوده است. (طبری)
يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ:
شما بر عذاب شدید وارد میکردند و شما را عذاب شدید میچشاندند. (ابن کثیر)
دائما شما را عداب میکردند. (ابن کثیر)
گویند که این فرعون بخواب دید که آتشی از بیت المقدس برخواست و خانه های قبطیان (قوم فرعون) را سوزاند ولی به خانه های بنی اسرائیل که در دستان وی اسیر بودند، آسیبی نرساند و مفهوم این خواب چنین بود که به دست مردی از بنی اسرائیل ملک وی سرنگون خواهد شد.
و دیگر گفته اند که افسانه گویان دربار گفتند که بنی اسرائیل منتظر مردی هستند که از بین آنان قیام خواهد کرد که بنی اسرائیل را به دولت و رفعت نایل خواهد نمود.
به همین سبب فرعون امر کرد تا از بنی اسرائیل هرچه پسر متولد شود را بکشند و دختران را کاری نداشته باشند و بنی اسرائیل را به بیگاری کشید.
پس منظور از عذاب شدید که توسط فرعون بر بنی اسرائیل روا شده است همین باید باشد. (ابن کثیر)
يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ تفسیر این بلا و عذاب شدید است که از آن بنی اسرائیل نجات یافتند.
وَفِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ:
در این نجات شما از فرعون، نعمتی بس بزرگ است چراکه بلاء به دو وجه استعمال میشود یکی بلاء به معنی نعمت و دیگری به معنی ضد نعمت یعنی عقوبت. (ثعلبی)
وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْنَاكُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ﴿50﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

یکی دیگر از نعمتهایی که بنی اسرائیل باید بیاد بیاورند نجات انها از دست فرعون آن هم به صورت نامتعارف که معجزه ی حضرت موسی بود، است. یعنی دریا شکافته شد و بنی اسرائیل از آن عبور کردند و فرعون از پی آنان آمد و به دریا زد و دریا بسته شد و فرعون و لشکرش هلاک شدند. این نعمتی بس بزرگ است که نباید فراموش کنند و دیگر اینکه طرز بیان قرآن نیز خود معجزه ی رسول الله ص است که با جزئیات اصلی بیان داشته است.

مستندات
وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ:
و به یاد آورید که بر شما دریا را متفرق کردیم یعنی بعضی از آن را بعض دیگر جدا کردیم تا برای شما راهها باز شد. اینکه راهها گفته میشود برای این است که برای هر دوازده گروه بنی اسرائیل راهی باز شد. (نسفی)
در این آیه گوید به شما دریا را متفرق کردیم زیرا هرچه جلو میرفتند دریا باز میشد. (نسفی)
و میتواند بمعنی این باشد که برای شما دریا را متفرق ساختیم. (نسفی)
دریا را برای شما شکافتیم برای نجات شما. (بیضاوی)
گویند که از دریا دوازده کوه سربرآورد و وقتی گل ولای آن با باد خشک شد. (رازی)
{فأنجيناكم وَأَغْرَقْنَا آل فِرْعَونَ وَأَنتُم تَنظُرونَ}
پس شما را از غرق نجات داد و تابعین فرعون را غرق کرد و منظور فرعون و تابعین وی است و شما نظاره گر بودید. (ابی سعود)
آمده است که این واقعه در روز عاشوراء بوده است و یهود این روز را به شکرانه ی نجات روزه میگرفتند و رسول الله ص نیز روزه گرفتند و فرمودند: ما به تکریم موسی از شما اولی تریم. (الدر المنثور)
وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَىٰ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَنْتُمْ ظَالِمُونَ ﴿51﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

وقتی از دست فرعون نجات یافتند، الله تعالی وعده ی اعطای کتاب داد و مدت آن چهل روز بود و این کتاب بنا به درخواست آنان بوده است و بعد رفتن موسی، سامری گوساله ای از زیورالات قوم قبط (قوم فرعون) ساخت و بنی اسرائیل آن را بعنوان اله خود گرفتند و در این عمل ظالم بودند.

مستندات
باز نعمتی دیگر برای بنی اسرائیل.
بیاد آورید که با موسی وعده گذاشتیم به مدت چهل روز.
گویند که ماه ذی القعده و دو روز ذوالحجه بوده است. (الدرالمنثور)
وقتی این چهل روز را گذرانند، تورات را به موسی عطا کند تا بدان عمل نمایید. (جلالین)
وقتی به مصر برگشتند و از مهلکه ی فرعون نجات یافتند الله تعالی به موسی وعده ی تورات را داد و برای آن موعدی مقرر ساخت که ذی القعده و ده روز ذو الحجه باشد. (ابی سعود)
در این مدت مامور به روزه گرفتن بود. (ابی سعود)
عطای کتاب بنا به درخواست بنی اسرائیل بوده است که از موسی خواسته بودند کتابی بر آنها داده شود تا احکام در آن ذکر شده باشد. (البحر المدید)
ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَنْتُمْ ظالِمُونَ:
این گوساله را شخصی به نام سامری از زیورآلاتی که از قوم فرعون عاریه گرفته بودند، ساخت و بنی اسرائیل از سامری تبعیت کردند. (البحرا لمدید)
و بعد رفتن موسی به میعادگاه کفر ورزیدید و گوساله را اله خود گرفتید و در آن حال شما ظالم هستید.
ظالم هستید چون شرک ورزیدید و عبادت را در مکانی غیر از مکان آن گذاشتید. (ابی سعود)
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿52﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

نعمتی دیگر برای بنی اسرائیل یاد آوری میشود و آن بخشش و محو گناه است که بعد از اینکه با اله گرفتن گوساله، شرک ورزیدند، و این مستلزم و واجب گرداننده ی این مطلب است که آنان شکر گذار باشند و سپاس گذاری به این طریق است که به اوامر الله تعالی عمل کنند و همانا در این زمان (نزول قرآن) همان ایمان به قرآن و اسلام آوردن است.

مستندات
یعنی شما را مستأصل نکردیم و باقی گذاشتیم بعد اینکه گوساله پرستیدید تا باشد که شکرگذار بخشش و نعمتها باشید. (بحر العلوم)
گناهان شما را محو کردیم و از شما گذشت کردیم بعد اینکه گوساله را عبادت کردید تا سپاسگزار بخشش و حسن معامله ی ما باشید. (خازن)
از عذاب دادن شما صرف نظر کردیم بعد اینکه گوساله را اله قرار دادید تا شکر گذاری کنید. (طبری)
اصل شکر این است که نعمت را تصور کنی و آن نعمت را اظهار کنی و متضاد آن کفر است و آن فراموش کردن نعمت است و پوشاندن آن نعمت است. (خازن)
شکر یعنی اینکه با تمام وجود در نهان و آشکار الله را اطاعت کنی. (بغوی)
عفو یعنی محو اثر. (تفسیر سمعانی)
وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿53﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

ای بنی اسرائیل بیاد بیاورید که به موسی کتاب تورات را دادیم و انواع فرقان را عطا نمودیم که توسط آن بین حق و باطل جدایی افتاد و از دشمن نجات یافتید و بر دشمن پیروز شدید و کتاب احکام و علم را داده شد، باشد که به سبب آن هدایت یابید و راه را پیدا کنید.

مستندات
بیاد آورید که تورات و فرقان را دادیم و منظور از فرقان همان تورات است ویا آنچه در تورات مذکور هست از جدا کردن حق از باطل. (العز بن السلام)
فرقان منظور جدا کردن موسی از فرعون با نجات از وی. (العز بن السلام)
کتاب همان تورات منظور است و از فرقان نیز همان تورات مراد است و اینکه به دو صورت بیان شده است برای این است که بیان کند این تورات جامع صفات یک کتاب و هم جامع صفات فرقان بودن یعنی فصل کننده بین حق و باطل بودن، است. (البحر المحیط)
ممکن است که کتاب و فرقان دو صفت برای تورات باشند چرا که کتاب به معنی مکتوب و نوشته شده است و فرقان جدا کننده بین حق و باطل است. (البحر المحیط)
فرقان بمعنی جدا شدن از غم است و به شادی رسیدن است چرا برده بودند و به آزادی رسیدند. (البحر المحیط)
منظور از فرقان شرع است که بین حق و باطل را جدا میکند. (بیضاوی)
فرقان منظور معجزات حضرت موسی است که بین مدعی بر حق و مدعی دروغین را جدا کرد و معلوم کرد. (بیضاوی)
فرقان منظور یاری رساندن است یعنی از دشمن آنان را جدا ساخت. (بیضاوی)
منظور از فرقان همان شکافت دریا است. (نسفی)
فرقان یعنی بیان کننده ی هرچیزی طبق آنچه که واقعا هست طوری که با چیز دیگر مشتبه نشود. (نظم الدرر)
بنی اسرائیل را بر دو امر قرار داد یکی احکام اعمال یعنی کتاب و دیگری فرقان که در آن بیان علم است. (نظم الدرر)
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿54﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

در آیه ی قبل از قبولی توبه ی آنان بیان شد و حال در این آیه به بیان چگونگی توبه ی آنان پرداخته است و آن اینکه حضرت موسی به قوم خود شرایط را اعلام میدارد و آنان قبول میکنند واز لذت دنیوی درمیگذرند و طبق امر اقدام به خودکشی و قتل یکدیگر میکنند و سایه ای سیاه آنان را در برمیگیرد تا بر یکدیگر رحم نکنند و طبق روایت هفتاد هزار کشته دادند و با دعای حضرات موسی و هارون توبه قبول میشود و هم مقتول و هم قاتل از گناه پاک میشوند. نکته ی این آیه این است که وقتی الله تعالی میگوید که توبه ی شما را پذریفتم بدین معنی نیست که عذابی نخواهد داد بلکه همچنانکه دانسته شد میتواند همره عقوبت باشد وبعد درگذرد و ممکن است که بدون عذاب ببخشد پس اگر گناهی انجام دادیم بیخیال نشویم و باید از عذاب الله در ترس و از بخشش امیدوار باشیم.

مستندات
این آیه بیان صفت قبول توبه ی بنی اسرائیل است. (ابن کثیر)
وقتی بنی اسرائیل از کرده ی خود یعنی عبادت گوساله پشیمان شدند، در این وقت بود که موسی چگونگی توبه ی آنان را بیان داشت. (ابن کثیر)
{فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ}:
باری و بارئ یعنی خالق. (ابن کثیر)
این درخواست توبه که همان رجوع است و در این آیه میگوید که به خالق خود بازگردید نشان دهنده ی بزرگی جرم آنان است. (ابن کثیر)
از ابن عباس توبه ی آنان این بود که هرکس هرکسی را دید از پدر و فرزند وغیره، از قوم بنی اسرائیل ، وی را با شمشیر بکشند و چون پشیمان از عبادت گوساله بودند، آنچه امر شد را انجام دادند و قاتل و مقتول این واقعه هردو بخشیده شدند. (ابن کثیر)
حضرت موسی بامر پروردگارش امر کرد که خود را بکشند و آنان که گوساله عبادت کرده بودند نشستند و آنان که عبادت نکرده بودند به دست خود خنجرها گرفتند و سایه ی تاریکی آنان را برگرفت پس شروع کردند به کشتن یکدیگر و سایه برداشته شد و دیدند که هفتاد هزار تن از آنان کشته شده اند و آنکه کشته شده بود و آنکه کشته بود، بخشوده شد. (ابن کثیر)
این امر ادامه داشت تا اینکه موسی و هارون دعا کردند که یا رب قوم بنی اسرائیل ریشه کن میشوند، و دعای آنان مقبول افتاد و دست از کشتن برداشتند. (ابن کثیر)
بعد این امر بنی اسرائیل و موسی ناراحت بودند تا اینکه الله تعالی به موسی گفت که چرا ناراحت هستی؟ و موسی بیان داشت و الله تعالی فرمود: آنکه کشته شد نزد زنده است و روزی میخورند و آنکه زنده ماند توبه اش پذیرفتم و موسی و قوم وی خوشحال شدند. (ابن کثیر)
گفته اند که آیه بر ظاهر خود است یعنی خودکشی کردند. (نسفی)
{خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ}
این عمل شما از اصرار بر گناه، برای شما بهتر است. (نسفی)
گفته شده است که منظور از قتل ، قطع شهوات است که گویند هرکس نفس خود را عذاب ندهد، نعمت نیابد. (بیضاوی)
وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ﴿55﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

وقتی موسی از قوم خود عده ای را برگزید و به کوه طور رفت و آنان درخواست کردند که الله را همانند دیدن اشیاء دنیوی و مادی ببینند و نمیدانستند که در دنیا برای کسانی غیر از انبیاء مقدور نیست و تهدید کردند که تصدیق نخواهند کرد ، صاعقه ای از آتش یا صدا و یا امر مهیبی دیگر آنان در بر گرفت و هلاک ساخت و با دعای حضرت موسی زنده شدند و این اتفاقات درحالی بود که انان یک به یک میدیدند و مشاهده میکردند و در این نعمت نیز اسبابی برای شکر گذاری شما هست یعنی باشد که شکرگذار باشید.

مستندات
یادآوری نعمتی دیگر برای بنی اسرائیل و آن اینکه آنان اظهار داشتند که تا الله را با چشمان خود نبینند، ایمان نخواهند آورد یعنی هرچند تورات داده شد و از عبادت گوساله توبه پذیرفته شد و نعمتهای دیگر ارزانی داشت ولی تا نبینند، ایمان نخواهند آورد. (ابی سعود)
از آنجا که آنان فکر میکردند که الله تعالی همانند اشیاء دیگر است و رویت وی تعالی نیز همانند اشیاء دیگر است و این درحالی است که رؤیت الله تعالی بی کیفیت است و بر عناد خود پافشاری کردند، صاعقه ای آنان را هلاک کرد. (ابی سعود)
رویت الله تعالی برای مومن در آخرت و برای بعضی از انبیاء در دنیا ثابت است.(ابی سعود و بیضاوی)
موسی آن کسان منتخب را با خود به طور برده بود و آنان صدای الله را شنیدند و از این رو گفتند تا نبینیم تو را تصدیق نکنیم. (مظهری)
در مورد صاعقه گفته شده است که آتشی بوده است که آنان را در برگرفته است. (ابی سعود)
و گفته اند که صدایی بوده است. (ابی سعود)
گویند که لشکری فرستاده شد و وقتی صدای آنان را شنیدند تا یک شبانه روز مردند و بعد زنده شدند. (ابی سعود)
گوینده ی این سخن یعنی درخواست رویت هفتاد تن بوده اند همان هفتاد تن منتخب. (محاسن التأویل)
درخواست کنندگان همان هفتاد نفری بودند که گوساله را عبادت نکرده بودند و به موسی چنین درخواستی دادند. (نسفی)
گفته شده است که ده هزار نفر بوده اند. (بیضاوی)
اصل صاعقه هر امر ترسناک را گویند چه دیدنی باشد و چه شنیدنی و چه رسیدنی که وقتی انسان درک کند رو به هلاک و نیستی میرود و رو به بی عقلی مینهد. (محاسن التاویل)
ظاهر ترتیب آیات چنین میرساند که این درخواست رویت بعد از عبادت گوساله و بعد توبه بوده است. (التحریر و التنویر)
در قرآن و در جای دیگر دلیلی نیست مبنی بر اینکه این درخواست را از روی کفر گفته باشند. (التحریر و التنویر)
وقتی آن قوم هلاک شدند، حضرت موسی گریه و زاری نمود که وقتی برگردد، به بنی اسرائیل چه بگوید و دعایش قبول شد و یکی پس از دیگری زنده شدند. (مظهری)
ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿56﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

وقتی موسی از قوم خود عده ای را برگزید و به کوه طور رفت و آنان درخواست کردند که الله را همانند دیدن اشیاء دنیوی و مادی ببینند و نمیدانستند که در دنیا برای کسانی غیر از انبیاء مقدور نیست و تهدید کردند که تصدیق نخواهند کرد ، صاعقه ای از آتش یا صدا و یا امر مهیبی دیگر آنان در بر گرفت و هلاک ساخت و با دعای حضرت موسی زنده شدند و این اتفاقات درحالی بود که انان یک به یک میدیدند و مشاهده میکردند و در این نعمت نیز اسبابی برای شکر گذاری شما هست یعنی باشد که شکرگذار باشید.

مستندات
وقتی آن قوم هلاک شدند، حضرت موسی گریه و زاری نمود که وقتی برگردد، به بنی اسرائیل چه بگوید و دعایش قبول شد و یکی پس از دیگری زنده شدند. (مظهری)
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿57﴾
الْبَقَرَة
تفسیر

وقتی بنی اسرائیل از مصر به شام حرکت کردند در تیه گرفتار آمدند و در این واقعه به موسی شکایت کردند که چه بخوریم و چه بنوشیم، و الله تعالی نعمتی بزرگ به آنان ارزانی داشت و ان این بود که گوشت پرنده ای هر روز برای آنان مهیا بود و همچنین نوشیدنی ویا خوردنی دیگری نیز مهیا بود و امر شد که هر روز برای شما خواهد آمد و ذخیره نکنید و این مطلبد که به صاب امر اعتماد کامل داشته باشیم ولی آنان اعتماد نکردند و این خود کفران نعمت است و ذخیره کردند و با این کار فقط به خود ضرر زدند و آن ضرر اینکه این روزی از آنان برداشته شد و دیگری اینکه این کفران نعمت در آخرت موجب عذاب است.

مستندات
یادآوری نعمتی دیگر در حق بنی اسرائیل. (ماتریدی)
{وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الغمام}:
در تیه وقتی در راه رفتن به شام بودند، الله تعالی در روز بالای سر آنان ابری میگرداند که از شدت آفتاب آنان را مصون نگه میداشت و در شب ستونی از آتش میفرستاد تا راه را بیابند و لباس آنان نه کثیف میشد و نه مندرس. (نسفی)
بین شام و مصر بوده است. (قرطبی)
ابر را همانند، سایه بان گرداندیم. (التسهیل لعلوم التنزیل)
در مورد غمام که بر آنها سایه افکند دو تاویل وجود دارد یکی همان ابر است و دیگری فرشتگانی هستند در روز بدر نیز حاضر شدند. (ماوردی)
{وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ المن والسلوى}
منظور از الْمَنَّ: ترنجبین بوده است. (ابی سعود)
گویند که من بر آنان از طبح تا طلوع همانند برف بر انان میباریده است. (ابی سعود)
گویند ترنجبین است و آن ماده ای شبیه صمغ است و شیرین و کمی ترش است. (آلوسی)
وظیفه ی هر شخص این بود که بمقدار یک صاع از ان بگیرد برای یک روز و یا یک شبانه روز، نه بیشتر و ذخیره نکنند.(آلوسی)
گفته شده است که آن، نان نازک بوده است. (آلوسی)
منظور از من تمامی آنچه الله بر بنی اسرائیل در تیه منت نهاده و بدون زحمت به آنان داده است میباشد. (آلوسی)
در حدیث آمده است: قارچ از جمله ی منّ عطا شده با بنی اسرائیل است. (سنن ابن ماجه)
منّ: صمغی بوده است. (طبری)
نوشیدنیی بوده است که طبخ میکردند و مینوشیدند. (طبری)
آنچه بر درختان خوردنی مینشیند. (طبری) منظور شبنم باید باشد.
منّ عسل است و در روایت آمده است که این عسل شما، به یک هفتادم شیرینی منّ را دارد. (طبری)
بعضی از مفسرین به خوردنی و بعضی به نوشیدنی بودن منّ تفسیر کرده اند. (ابن کثیر)
السَّلْوى: پرنده ای است شبیه کبک و گفته شده است که خود کبک بوده است. (مظهری)
این پرندگان هر روز میآمدند و مردم باندازه یک روزشان میگرفتند و در روز جمعه برای دو روز میگرفتند چون روز شنبه نمیآمدند. (خازن)
كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ:
پس آنان را گفتیم که از روزی حلال بخورید و ذخیره نکنید. (خازن)
از آنچه که به شما از من و سلوی روزی داده ایم بخورید و ذخیره نکنید و این ذخیره نکنید را از آیه ای دیگر (طه81) متوجه میشویم که در آن ولاتطغوا فیه آمده است.
امر برای ارشاد و امتنان است. (ابن کثیر)
گفتیم بخورید ولی آنان مخالفت کردند. (ابن کثیر)
{وَمَا ظَلَمُونَا ولكن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}
آنان با مخالفت کردن در اوامر ما به ما ستم نکرده اند بلکه به خود ستم روا داشته اند، زیرا ضرر آن فقط به خودشان رسیده است. (ابی سعود)
برای سومین بار از ستم بنی اسرائیل میگوید. (شعراوی)
ما بخود ظلم میکنیم چون نفس خود را در معرض هلاک و عذابی که نجاتی از ان نیست، قرار میدهیم. (شعراوی)
گویند که به سبب کفران نعمت بر انان طاعون آمد و هفتاد هزار نفر به همین سبب فوت شدند. (المنیر للزحیلی)
به سبب همین مخالفت، آنچه هر روز بدون زحمت برایشان مهیا بود، برداشته شد. (خازن)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود