سلام علیکم و رحمت الله
استاد، یک سؤال درباره آیات مربوط به آفرینش آسمانها و زمین داشتم.
در سوره انبیاء، آیه ۳۰ آمده است: «أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا»؛ یعنی آسمانها و زمین به هم پیوسته بودند و سپس از یکدیگر گشوده شدند.
از طرف دیگر، طبق برآوردهای علمی، عمر جهان حدود ۱۳.۸ میلیارد سال و عمر زمین حدود ۴.۵۴ میلیارد سال است. یعنی زمین بسیار دیرتر از آغاز جهان شکل گرفته است.
همچنین در سوره فصلت، آیات ۹ تا ۱۲، از آفرینش زمین در دو روز، قرار دادن کوهها و برکات آن در چهار روز و آفرینش آسمانها در دو روز صحبت شده است.
شما در پاسخ به مسئله تفاوت شش و هشت روز، مثالی از ساخت یک ساختمان زدید که در آن دو گروه، مثل سیمانکار و گچکار، بهصورت همزمان فعالیت میکنند و بنابراین مدتزمان کار آنها لزوماً با یکدیگر جمع نمیشود.
اما سؤال من این است: اگر این مراحل را با فرض همزمان بودن توضیح دهیم، تفاوت عمر زمین و جهان از نظر علمی چگونه تبیین میشود؟ از طرف دیگر، اگر آسمانها و زمین در ابتدا به هم پیوسته بودهاند و سپس از هم جدا شدهاند، این تعبیر را چگونه باید با یافتههای علمی درباره شکلگیری زمین و تاریخ کیهان تطبیق داد؟
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
وَالصَّلَاةُ والسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ
وَعَلَى آلِهِ وَأصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإحْسَانٍ إلَى يَوْمِ الدِّينِ
أمَّا بَعْدُ
وعلیکم السلام و رحمةالله.
۱ در مورد علم تجربی این را میگوید و در حالیکه قرآن را این را گفته. جواب این است: به بشر میگوییم به کسب تجربه ادامه بده، به آنچه قرآن گفته خواهی رسید مثل مسایلی که علم تجربی گردن نهاده است و قبلاً منکر جدی آن بود. امثال امکان زنده شدن پس از مرگ و برچیده شدن آسمانها و زمین و نزدیک شدن خورشید به زمین و طلپع خورشید از مغرب ووو که بی نهایت است که قبلاً غیر ممکن دانسته میشد ولی الآن ملحدین در این مورد صحبت نمیکنند و بلکه دنبال این هستند با ساعت شبهه های دیگر آن مسایل ثابت شده فراموش شود.
۲ این قبل بودن یا نبودن را مگر بشر تجربه کرده است تا ادعا کنیم که زمین دیرتر شکل گرفته است؟ مگر بشر چند سال تجربه دارد که در مورد میلیاردها سال به قطعیت حرافی میکند.
پس ادعایی بیش نیست و ما با قرآن قطعی که همیشه حق با وی است حکم قرآن را ترک نخواهیم کرد و اصلا بعنوان شبهه نیز به آن نگاه نمیکنیم.
این پندار پیش نیاید که این گفتهی ما مستند نیست بلکه حقیقت است چراکه تخمین عمر زمین و آسمان بر اساس آنچه الآن مشاهده میشود است همان مشاهده که فکر میکند ستارهی قطبی درخشانتر است و همیشه بوده و قطعی نشان دهندهی شمال است درحالیکه جدیدا یافته و گمانهای بشری بر این است که ستاره قطبی از زمین دور میشود و نروس کمرنگ خواهد شد و چه بسا ستارهای دیگر جای آن را بگیرد.
پس ایراد کار این است که یافتههای بشر و گمانهایش را قطعی در نظر گرفته شود و بالعکس حقیقت روشن که قرآن است را با آن گمان سنجیده شود.
پس حقیقت همانی است چه قرآن میگوید نه آنچه بشر گمان میکند چراکه خالق آسمانها و زمین قرآن را گفته نه بشر.